การฝึกใจและการสร้างบารมี : หน้า 108/132

สวัสดีจ้ะ ลูกรักของแม่ อ่านจดหมายของลูกฉบับนี้ รู้สึกลูกจะเสียใจกับ การลาจากไปของพี่อุบาสิกาคนนี้มาก และก็ดีใจที่ใน ที่สุดลูกก็คงจะปรับใจ และระลึกถึงความดีที่เขามีต่อลูก การเป็นเพื่อนร่วมโลกกันนั้นก็ง่ายนะจ๊ะ แต่จะให้ผูกพัน เป็นประโยชน์ยามเราต้องการ เช่นเวลามีความสุขน้อยลง ท้อแท้ หรือวิตกกังวลเรื่องใดก็ตาม ถ้าหากลูกหมั่นฝึก ใจให้อยู่กลางตลอด ให้ติดที่ฐานที่เจ็ด แรกๆ เราก็นึกไม่ ออก เพราะความทุกข์นั้นเบียดบังใจเราให้ห่างจาก ศูนย์กลางกาย ลูกก็ต้องหมั่นฝึกฝนให้ใจอยู่กับฐานที่เจ็ด การรับฟังและการแนะนำสิ่งที่ดีต่อกันและกัน รวม ถึงการฝึกฝนนั่งสมาธิแบบที่ลูกท่า ก็จะจับจุดได้ว่า เรา ทั้งหมดคือความเป็นกัลยาณมิตรนั่นเอง ลูกโชคดีที่มี กันในอีกระดับหนึ่งของความเป็นเพื่อนที่สูงขึ้นไปกว่านี้คือ ให้เคยชิน แต่ขอให้ทำอย่างสบายๆ นะจ๊ะ ไม่ต้องใช้ การแชร์ความรู้สึกทุกข์สุขด้วยกัน ความเข้าใจที่ดีต่อกัน กำลังบังคับหรือว่าอยากให้ได้เร็วๆ อย่างที่ลูกเขียนเล่า จะต้องปฏิบัติอย่างไรจึงจะพอดีกับใจเราเอง แม่ดีใจที่ลูก ประโยชน์ต่อตนเอง และหมู่คณะให้มากที่สุด ด้วยการ เพื่อนรุ่นพี่ที่สูงกว่าด้วยวัยวุฒิและคุณวุฒิ และเสมอ นั่งได้ดีขึ้นนะจ๊ะ ทำชีวิตในแต่ละวันที่ผ่านไปให้ได้ กันด้วยทิฏฐิภาวะ ทำให้หนูรับฟังเขาด้วยความเข้าใจ และเขาก็ให้คำแนะนำด้วยความเข้าใจในตัวหนูเช่นเดียวกัน ทำความดีให้ได้เต็มที่ ความดีที่ว่าก็คือ การสั่งสมปัญญา การระลึกนึกถึงความดีจะทำให้เราไม่พรากจากกันด้วย บารมีให้กับตัวเองด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่ง และทำบุญ ความเสียใจ เพียงแค่ ๒-๓ วันที่จากกันแล้วก็จะหาย จากความรู้สึกนั้นได้ เวลานั่งสมาธิก็ลองนั่งนิ่ง ๆ ให้ ใจเบาสบาย ถ้าลูกยังไม่หายคิดถึงเขา ก็ลองดึงภาพพี่ อุบาสิกาคนนั้นเข้ามาไว้ในกลาง แล้วมองเขาไปเรื่อยๆ ในไม่ช้าก็จะเปลี่ยนแปลงไปอาจเป็น แสงสว่างหรือจุดสว่างเข้ามาแทนที่ หรืออาจเป็นอย่างอื่น แต่เมื่อใจหยุด นิ่งดีแล้ว ในไม่ช้าลูกก็คงจะหาย คิดถึงเขาแบบทุกข์ใจแต่จะเป็นสบาย ปลอดโปร่ง และไม่รู้สึกใดๆ ถึงความ พลัดพรากจากกัน ตอนนี้ลูกอาจจะ รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว เพราะระยะเวลาก็ ช่วยให้เราคลายความคิดถึงกันได้ และถ้าเรามีกิจกรรมบุญทำต่อเนื่อง ไปตลอด จะทำให้บุญได้หล่อเลี้ยงใจ ให้มีความสุข เอาบุญที่ลูกทำมาใช้ให้ สร้างบารมีด้วยการช่วยกันสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ ซึ่ง เป็นประโยชน์ต่อมหาชนรุ่นเราและรุ่นต่อไปข้างหน้าได้ ใช้เป็นสถานที่กลั่นจิตกลั่นใจให้เข้าถึงธรรม นี่เป็นการ มองไปถึงอนาคตข้างหน้าสำหรับการธำรงรักษาพระพุทธ ศาสนาของเราให้เป็นที่พึ่งทางใจของ ชาวโลกในความดำริของพระเดช พระคุณหลวงพ่อ แม่ก็ได้แต่อธิษฐาน ให้งานนี้สำเร็จผ่านไปได้โดยปราศจาก อุปสรรค นับเป็นโอกาสอันงดงามของ พวกเราที่จะได้ตักตวงบุญกุศลอัน มากมายนับไม่ถ้วนที่เราจะได้ช่วยกัน สรรค์สร้างงานพระศาสนานี้ให้สำเร็จ แม้จะเจอะเจออุปสรรคก็ขอให้เป็น เพียงเครื่องส่งเสริมให้เรามีกำลังใจ ฮึกเหิมเพิ่มขึ้น ไม่เคยคิดท้อถอยหวั่น เกรงอย่างไร มีแต่ต้องทำเพิ่มขึ้น ลูกสามารถทำให้ชีวิตในแต่ละวันที่ผ่านมาให้เป็นบุญกุศลโดยมีสติควบคุมความคิดให้อยู่ในกรอบ ไม่คิดในเรื่องไร้สาระ ฝึกใจให้หยุดนิ่ง สม่ำเสมอแล้ว ลูกก็จะชนะใจตนเอง สามารถที่จะอยู่ อย่างมีความสุขในทุกที่ทุกสถานการณ์ ไม่มีข้อแม้ไม่มีเงื่อนไขกับชีวิตที่จะตัดรอนใจเราให้หยุด นิ่งได้ กัลยาณมิตร ๑๐๖ มิถุนายน ๒๕๕๒