การสอนคุณธรรมและความประหยัด : หน้า 69/132

ศาลาริมทาง หรือสวนสาธารณะ พวกเราก็ได้รับประทาน อาหารอย่างเอร็ดอร่อย เรื่องความประหยัดมัธยัสถ์เป็นสิ่งที่พ่อได้สอน ลูกตลอดเวลาตั้งแต่ยังเล็กๆ นับตั้งแต่ล้างหน้าแปรงฟัน พวกเราจะต้องใช้น้ำอย่างประหยัดไม่เปิดน้ำทิ้งไว้ พ่อ สอนลูกตั้งแต่การบีบหลอดยาสีฟัน ต้องไล่จากปลาย หลอดขึ้นมา “ข้าวของทุกอย่างลูกต้องใช้อย่างรู้คุณค่า” เป็นประโยคที่พวกเราจำได้อย่างแม่นยำจนบัดนี้ พวก เราทุกคนรับประทานข้าวหมดไม่เหลือแม้แต่เม็ดเดียว เพราะพ่อสอนไว้ว่า “กว่าชาวนาจะทำนาได้ข้าวมา เขา ต้องลำบากเหนื่อยยากมาก ถ้าใครกินข้าว เหลือก็ต้องไปเป็นชาวนา” การที่พ่อทำเป็น ตัวอย่างให้ลูกได้ดู จึงเป็นคำสั่งสอนที่มีคุณ ประโยชน์อย่างยิ่ง แม้แต่ทุกวันนี้ พ่อไปวิ่ง ออกกำลังกายที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทุกเช้า พ่อจะทำหน้าที่ปิดไฟตามอาคาร และทางเดินตลอดทุกวันเป็นเวลาหลายปี เพราะเจ้าหน้าที่ยังไม่มาปิด พ่อบอกว่า wydd 05 Thum เพราะวางไม่เหมือนเดิม” ซึ่งพวกเราก็ไม่เคยหยิบเงินพ่อ โดยพลการเลย พ่อยังพูดอีกว่า “หากเราเก็บเงินไม่เป็น เงินก็ไม่อยู่กับเรา” ดังนั้นพ่อจะสอนให้เก็บข้าวของต่างๆ ให้เป็นระเบียบตามตำแหน่งเดิม เพื่อที่จะได้สะดวกใน การใช้งานครั้งต่อไป “หยิบก็ง่าย หายก็รู้ ดูก็งามตา” เป็น คำขวัญที่พ่อชอบพูดอยู่เสมอ เมื่อประมาณ ๒๕ ปีที่แล้วพ่อได้บอกขาย ตึกแถวที่จังหวัดเพชรบูรณ์ไป แต่ยังไม่ได้รับเงินจากผู้ซื้อ ในคืนวันนั้นเอง มีคนมาบอกพ่อว่า “มีคนจะมาซื้อตึกแถว นั้น ให้ราคาดีมากและจ่ายสดทั้งหมดเลย” พ่อบอกว่า “เงิน ที่จะได้เพิ่มอีก ๑๒๐,๐๐๐ บาท ไม่ได้ทำให้ พ่อรวยขึ้นหรือจนลงหรอก แต่สัจจะที่พ่อ ได้รับปากเขาแล้ว พ่อจะกลับคำไม่ได้” และ นี่คือสัจจะที่พ่อมีประจำใจ whe m นอกจากนี้พ่อยังสอนให้ลูกพอใจในสิ่ง ที่เรามี สิ่งที่เราเป็น แล้วชีวิตของเราจะมี ความสุข ชีวิตของพ่อลำบากมามาก แต่ไม่ ได้ทำให้พ่อระทมทุกข์แต่อย่างใด พ่อกลับ “เราต้องเสียพลังงานไปเท่าใดกว่าจะได้ไฟฟ้า หรือน้ำ มีความสุขกับชีวิต มองโลกในแง่ดี แต่พ่อจะเน้นให้ ประปามาใช้ ถึงจะไม่ใช่เป็นเงินของเราก็ตาม เพราะ เป็นสถานที่ราชการ แต่ทรัพยากรเหล่านี้เป็นของโลก ของพวกเราทุกคน หากไม่รู้จักใช้อย่างประหยัดแล้ว ก็ จะสิ้นเปลือง และหมดไปก่อนเวลาอันควร” เมื่อเห็นท่อ ลูกตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ขยัน อดทน ต่อสู้กับชีวิต อย่า ยอมแพ้ง่ายๆ และที่สำคัญคือ พ่อสอนให้ลูกรู้จักการคบ เพื่อน เพราะอาชีพของพ่อต้องเดินทางบ่อยๆ หรือไป อยู่ต่างจังหวัด ทำให้พ่อได้พบคนมากหลากหลายอาชีพ ประปาแตก หรือของสาธารณะเสียหายพ่อจะไม่อยู่เฉย ทุกครั้งที่พ่อกลับมาบ้าน ลูกจะอยู่พร้อมหน้ากันเพื่อฟัง แต่จะโทรศัพท์ไปแจ้งทันที ซึ่งลูกก็ได้ทำตามอย่างพ่อ เช่นกัน ใครเลยจะนึกว่าผู้ชายอย่างพ่อจะมีความเป็น ระเบียบมาก พ่อสอนให้ลูกทุกคนพับผ้าห่ม เก็บที่นอน พ่อเล่าว่า พ่อไปไหน ทำอะไร เจอใครบ้าง และสุดท้าย พ่อจะวิเคราะห์และสรุปให้ลูกฟังว่าคนนี้ดีหรือไม่ดีอย่างไร ทำไมธุรกิจการงานของเขาจึงเจริญหรือล้มเหลว เขา ประพฤติตัวไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะสมอย่างใด และควรจะ ของตัวเอง โดยสอนให้ลูกพับมุมทั้งสี่ด้านของผ้าห่มให้ ทำอย่างไร เป็นการสอนพวกเราไปในตัว ซึ่งพ่อจะทำ เสมอกัน และจัดที่นอนให้เป็นระเบียบ คลุมผ้าให้เรียบร้อย นอกจากนี้พ่อยังสอนให้ลูกเรียงธนบัตรในกระเป๋าสตางค์ ให้เรียบร้อยตามประเภทของธนบัตรนั้นๆ โดยให้มุม ของธนบัตรแต่ละใบเสมอกัน พ่อบอกว่า “ใครมาหยิบเงิน ในกระเป๋าพ่อก็รู้ หรือแม้แต่ย้ายกระเป๋าสตางค์ของพ่อ เป็นประจำทุกครั้งที่กลับบ้าน รวมทั้งเวลาที่เรา รับประทานอาหารร่วมกันด้วย ดังนั้นเวลาที่พวกเราอยู่ พร้อมหน้ากันจึงเป็นเวลาที่มีความสุขที่สุดในครอบครัว บ่อยครั้งที่พ่อกลับบ้านพร้อมกับของฝากให้กับ ทุกคน พ่อพยายามจะให้ของเหมือนๆ กัน แต่ถ้ามีของ กัลยาณมิตร ๖๗ มิถุนายน ๒๕๕๒