การบวชและการศึกษาพระพุทธศาสนา : หน้า 27/132

ทั้งหลายในอดีต การอุปถัมภ์สนับสนุนอย่างใกล้ชิดจาก หลักธรรม ได้ประโยชน์กลับไป ถ้าบวชแล้วไม่มีผู้อบรม สถาบันพระมหากษัตริย์ และภูมิปัญญาความรักความ สั่งสอนอาจกลายเป็นการก่อให้เขาเกิดความเข้าใจผิดคิด หวงแหนในพระพุทธศาสนาของบรรพบุรุษไทยแล้ว ยัง ว่าพระพุทธศาสนาไม่มีสาระประโยชน์อะไร มีกิจกรรมสำคัญอีก ๒ ประการที่มีส่วนสำคัญยิ่งในการ ค้ำจุนพระพุทธศาสนาในประเทศไทยคือ ๒. การเรียนการสอนวิชาศีลธรรมในโรงเรียน การศึกษาภาคบังคับเป็นสิ่งที่เด็กไทยเกือบทุกคน ๑. ประเพณีการบวชระยะสั้นของชายไทย ต้องผ่าน ดังนั้นการสอนวิชาศีลธรรมในโรงเรียนทำให้ ประเพณีการบวชระยะสั้นซึ่งริเริ่มโดยสถาบัน เด็กไทยมีความรู้พื้นฐานในพระพุทธศาสนาในระดับหนึ่ง พระมหากษัตริย์นี้มีส่วนสำคัญยิ่งที่ทำให้ชาวไทยเรามี ประเทศญี่ปุ่นหลังจากแพ้สงครามโลกครั้งที่ ๒ ถูกกอง ความรู้สึกรักผูกพันในพระพุทธศาสนา มีความรู้สึกว่า ทหารอเมริกาสั่งให้ถอดวิชาศาสนาออกจากโรงเรียน พระรัตนตรัยเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว เพราะชายไทยส่วนใหญ่ ทั้งหมด ให้การเรียนศาสนาเป็นเรื่องที่แต่ละคน ก็เคยบวช เคยเป็นพระภิกษุสงฆ์เป็นส่วนหนึ่งของ ขวนขวายศึกษาเอาเองตามความสมัครใจ ผลก็คือ พระรัตนตรัยมาแล้ว ฝ่ายหญิงแม้ไม่ได้บวชโดยตรงแต่ก็ ปัจจุบันชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธแต่เพียงชื่อ ถาม มีบิดา สามี พี่ชาย น้องชาย บุตรเคยบวช ตนก็ได้อาศัย ช่วงเวลานั้นทำบุญฟังเทศน์ปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ มี ความรู้สึกคุ้นเคย เคารพนับถือพระภิกษุสงฆ์ ไม่รู้สึกว่า พระภิกษุสงฆ์เป็นบุคคลที่แปลกประหลาดหรือห่างไกลอยู่ ศาสนาในญี่ปุ่นว่า โซชิชิบุคเคียว แปลว่า พระพุทธศาสนา กันคนละโลก ซึ่งความรู้สึกเช่นนี้หาได้ยากในประเทศที่ ไม่มีประเพณีการบวชอย่างไทยเราแม้เป็นเมืองพุทธ เช่น ญี่ปุ่น เกาหลี ไต้หวัน ในปัจจุบัน สภาพสังคมเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ผู้คนมีภาระงานรัดตัวมากขึ้น ผู้ที่บวชอยู่จำพรรษาครบ ๓ เดือน มีจำนวนน้อยลง บางท่านบวชระยะสั้นเพียง ๗ วัน ๑๐ วันก็มี จึงเป็นภารกิจสำคัญของสงฆ์อย่างหนึ่งว่า จะต้องทำให้ญาติโยมเห็นความสำคัญของการบวช บวช ให้ได้ระยะเวลาที่นานขึ้น และจัด โครงการอบรมให้สอดคล้องกับ สภาพบ้านเมือง เช่นการบรรพชา อุปสมบทหมู่ในฤดูร้อนสำหรับ นักเรียน นักศึกษา เป็นต้น และ การจัดหลักสูตรให้การอบรมแก่ผู้ มาบวชระยะสั้น ไม่ว่าจะเป็น ระยะเวลา ๗ วัน ๒ สัปดาห์ หรือ ๑ เดือนก็ตาม ก็เป็นสิ่งสำคัญมาก จะต้องให้เขาบวชแล้วได้เรียนรู้ ว่าเจ้าชายสิทธัตถะคือใครก็ไม่รู้จัก ศีล ๕ ก็ไม่รู้จัก อริยสัจ ๔ ก็ไม่รู้จัก เป็นชาวพุทธโดยที่ว่าเมื่อตายแล้ว นิมนต์พระไปสวดศพเท่านั้น จนมีคำเรียกพระพุทธ งานศพ ดังนั้นการเรียนการสอนวิชาพระพุทธศาสนาใน โรงเรียนนี้จึงเป็นสิ่งสำคัญยิ่งที่เราชาวพุทธต้องหวงแหน ช่วยกันดูแลรักษา อย่ายอมให้ผู้ไม่ประสงค์ดีถอดออกไป ได้เป็นอันขาด ไม่ว่าจะด้วยข้ออ้างใดๆ ก็ตาม และต้อง ช่วยกันพัฒนาหลักสูตร อุปกรณ์การเรียนการสอนให้ ทันสมัย ทั้งสื่อต่างๆ เช่นแผ่นใส สไลด์ วีดีโอ หนังสือ จัดกิจกรรมเสริมการเรียนการสอน เช่น การสอบ แข่งขันตอบปัญหาธรรมะ กระตุ้น ให้เด็กตื่นตัวในการศึกษาธรรมะ ให้วิชาศีลธรรมเป็นวิชาที่สนุกน่า สนใจ มีประโยชน์ นำไปใช้ในชีวิต ประจำวันได้จริงๆ และช่วยกัน พัฒนาคุณภาพของครูอาจารย์ผู้ สอนวิชาศีลธรรม ให้มีความ รู้ความสามารถจริงและมีความ ประพฤติที่เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ ศิษย์ได้ กัลยาณมิตร ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๒