การต้อนรับและการปรับตัวของชาวตะวันตก : หน้า 55/132

แต่สำหรับชาวตะวันตก โดยเฉพาะผู้ที่แสวงหาการพัฒนาด้านจิตใจ จะไม่ติดกับวัดใดวัดหนึ่ง บ้างก็จะเปลี่ยนวัดไปเรื่อย ๆ บ้างก็หมดความสนใจไปเลย เปรียบได้กับพฤติกรรมของการ ชื้อขายในห้างสรรพสินค้าทางด้านจิตใจ เขาชอบทดลองไปเรื่อย ๆ อุบาสิกาจำนวนมากเป็นเจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ปฏิบัติธรรม ธรรมเนียมต่างๆ ที่เราอธิบายให้เขาเข้าใจ เราต้องมา รับแขก แต่สำหรับชาวเอเชีย โดยเฉพาะชาวไทย เป็น ย้อนถามตนเองว่าธรรมเนียมใดมีความจำเป็น สิ่งที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ในช่วงเริ่มต้นที่เรามีอุบาสก ธรรมเนียมใดที่จะค่อยๆ แนะนำในภายหลังตามลำดับ เช่น การถอดรองเท้าแยกชาย-หญิง การใช้ผ้าคลุมเข่า ซึ่ง เราได้ยกเลิกไปสำหรับผู้เริ่มต้นปฏิบัติธรรมเพราะว่าผ้า คลุมเข่าไม่ได้มีความจำเป็นสำหรับสตรียุโรป เนื่องมา จากอากาศที่หนาวเย็น เขาจะรู้โดยสัญชาตญาณเลยว่า ทุกคนจะช่วยกันต้อนรับแขก โดยให้ความสำคัญเป็น พิเศษให้กับทุกคนที่มาปฏิบัติธรรม แต่ปัจจุบันจำนวน เจ้าหน้าที่ลดลง เราต้องเปลี่ยนแนวทางการต้อนรับ โดยการสนับสนุนให้เกิดความอบอุ่นเป็นกันเอง โดยมี พระธรรมเทศนาแล้ว เป็นการเปลี่ยนอิริยาบถ ดื่มน้ำชา พร้อมขนมกินเล่น และยังมีผลพลอยได้ คือ การ เขาจะต้องแต่งตัวให้รัดกุม และไม่เคยมีใครที่นั่ง ช่วงพักดื่มน้ำชาซึ่งกำหนดให้เป็นช่วงหลังจากการฟัง กระโปรงสั้น (miniskirt) มาร่วมปฏิบัติธรรม สำหรับกฎ ระเบียบ และธรรมเนียมอื่นๆ ก็ยังสามารถคงไว้ แต่ ต้องค่อยๆ แนะนำในช่วงเวลาที่สมควรระหว่างลำดับ ของการให้หลักสูตร พวกเราพบว่า เมื่อเขาได้เข้าร่วมการปฏิบัติธรรม ๑๐ ครั้ง หรือ ๑๐ สัปดาห์ เขาก็ยอมรับความจำเป็น ของการบูชาครู หรือนำดอกไม้มาบูชาครู หลังจาก ๒๐ ครั้ง หรือ ๒๐ สัปดาห์ คือเมื่อเริ่มรู้จักกันดีขึ้น ผู้ที่มา ปฏิบัติธรรมจะสามารถยอมรับการกราบพระอาจารย์ สำหรับบางสิ่งบางอย่าง เช่น การสวดมนต์ เราก็แนะนำ เฉพาะผู้ที่มีความสนใจเป็นพิเศษ ในสังคมตะวันตก สิทธิของสตรี เป็นเรื่องที่ สำคัญมาก ต้องระวังในเรื่องความไม่เท่าเทียมกัน ต้องเตรียมเหตุผลเอาไว้ให้ดี มิฉะนั้นอาจถูกฟ้องว่าเป็น ผู้ละเมิดสิทธิสตรี (แม้กระทั่งในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่าง เช่น การแยกรูจมูกชาย-หญิง ตรงฐานที่ ๑ ของฐานทั้ง ๗ ของใจ) ๒.การต้อนรับอย่างมีประสิทธิภาพที่จะชนะใจชาวตะวันตก (Group Dynamic) ชาวตะวันตกทั่วไป ไม่ค่อยมีธรรมชาติในการ กัลยาณมิตร สนทนาธรรมกับผู้อื่นในกลุ่ม เป็นต้นว่าประสบการณ์ การนั่งสมาธิ ในขณะเดียวกัน ก็มีอาสาสมัครผู้ซึ่งมี ประสบการณ์การนั่งสมาธิมากกว่าเป็นผู้ทำน้ำชาให้ และคอยชักนำการสนทนาไปสู่สิ่งที่เป็นกุศล สำหรับ อาสาสมัครเหล่านี้ ก็สามารถช่วยให้คําแนะนํากับผู้ ปฏิบัติธรรมใหม่ได้ระดับหนึ่ง ทุกๆ คนในกลุ่มจะติดป้ายชื่อ (first name โดยปกติแล้วชาวตะวันตก ไม่ยอมรับการเรียกชื่อแรก เมื่อเพิ่งเริ่มรู้จักกัน ต่อเมื่อเริ่มมีความสนิทสนมกันแล้ว จึงยินยอมให้เรียกชื่อได้) ซึ่งทำให้ทุกคนมีความรู้สึกเป็น DE HAAN เป็นเมืองท่องเที่ยวชายทะเล ในปี ค.ศ. 1920 เป็น ที่พักตากอากาศของชนชั้นสูง ถนนต่างๆ ในเมืองนี้ตั้งชื่อตาม ตระกูลขุนนาง ช่างทาสี นักเขียน และเชื้อพระวงศ์ ๕๓ มิถุนายน ๒๕๔๒ :