การปรากฏตัวของพระธรณี : หน้า 37/132

แต่เหตุไฉนพระธรณีเจ้าจึงมานิ่งเฉย เป็นดุษณีภาพอยู่ เป็นแน่ พระเจ้าข้า” ฉะนี้เล่า เจ้าจะไม่ยอมเป็นพยานแห่งเราเลยหรือ” เมื่อพญามารวสวัตตีกล่าวดังนี้แล้วก็เสด็จกลับ ด้วยอำนาจบรมโพธิสมภารอันยิ่งใหญ่แห่งองค์ ไปสู่สรวงสวรรค์ปรนิมมิตวสวัตตีอันเป็นที่อยู่แห่งตน พระชินสีห์ พระธรณีก็ปรากฏกายผุดขึ้นจากพื้นปฐพี โดยสวัสดี ส่วนพระสิทธัตถราชบุรุษก็ได้เจริญสมาธิอยู่ ณ กราบทูลว่า “ข้าแต่พระมหาบุรุษราช ข้าพระบาทอันชาว โลกรู้จักในนามว่าแม่พระธรณี ได้ทราบถึงพระบารมีที่ พระองค์ทรงบำเพ็ญมาแล้ว ข้าพระบาทย่อมได้รู้เห็น ที่นั้นจนได้บรรลุปรมาภิเษกสัมโพธิญาน เป็น พระสมณ โคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ที่ ๔ ในภัทรกัปนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นต้นแบบสำหรับผู้ ที่มีจิตใจเข้มแข็ง มีความอดทนอดกลั้น ตั้งใจบำเพ็ญ เป็นพยานทุกครั้ง เมื่อพระองค์ทรงหลั่งน้ำทักขิโณทก บุญสร้างบารมี แม้ต้องอยู่ท่ามกลางเหล่าเสนาพญามาร ธาราลงคราวไร ข้าพระบาทก็เอาเกล้าเกศาประคองรับ พระองค์ก็ยังทรงมีสติมั่นคงไม่ทรงถอยหนีเหมือนผู้อื่นที่ ไว้ทุกครั้ง ดังนั้นข้าพระบาทจะบิดกระแสน้ำจากกำโมลี กลัวเดชอำนาจของพญามาร ทรงเชื่อมั่นในบุญบารมีที่ เกศาให้ไหลหลั่งมาให้พระองค์เห็นแจ้งประจักษ์ ในครานี้” พระองค์ทรงบำเพ็ญมาและใช้บุญบารมีเป็นอาวุธสำหรับ ทันใดนั้นพระธรณีก็บิดกระแสน้ำจากมวยผม ปราบและป้องกันตนให้ ไหลหลั่งดั่งมหาสมุทรท่วมทั่วทั้งปฐพี พร้อมเหล่าทัพ พ้นภัยจากพญามารได้ พระสัมมาสัมพุทธ เสนามาร แม้พญาคิริเมขลคชินทร์ช้างพระที่นั่งแห่ง ทรงมีสติตั้งมั่นฝ่า เจ้าทรงเป็นต้นแบบ พญามารวสวัตตีก็ให้มีอันไหลลื่นจนมิอาจทรงกายอยู่ได้ อุปสรรคให้ล่วงพ้นเพื่อ สำหรับผู้ที่มีจิตใจ การตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า เข้มแข็ง มีความ อุบายของพญามาร ไม่ อดทน อดกลั้น หวาดกลัวต่อภาพมายา ตั้งใจบำเพ็ญบุญ ทั้งหลายที่เหล่าเสนามาร สร้างบารมี แม้ต้อง สร้างขึ้น สู้เอาชนะพญา มารได้ด้วยบุญบารมี ไปตามสายชลธาร มารที่ถูกพัดลอยล่องก็เกิดความตื่น ตกใจหวาดกลัวพากันหนีเอาตัวรอดไปคนละทิศละทาง ไม่ฟุ้งซ่านไปตามเล่ห์กล พญามารเห็นดังนั้นก็เกิดความกลัวในพระเดชบารมี เป็นอันมาก ปราศจากที่หลบเร้นซ่อนกายให้พ้นภัย จึง เอ่ยวาจาสรรเสริญพระเดชพระคุณแห่งพระมหาบุรุษว่า “จริงหนอ ผลทานสรรพบารมีย่อมให้ผลล้ำเลิศ ประเสริฐนัก พระสิทธัตถะนี้ เธอมีฤทธิ์มากจักได้สำเร็จ ความปรารถนาเป็นเที่ยงแท้” ครั้นกล่าวดังนี้แล้วพญา มารก็สลัดเสียซึ่งสรรพอาวุธทั้งปวง กระทำการ อัญชลีกรนมัสการ ขึ้นเหนือเศียรกล่าวสรรเสริญ พระเดชพระคุณว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นเลิศในโลกทั้งสาม ข้าบาท ขอวันทา พระองค์เป็นผู้เลิศหาใครเปรียบเทียบใน โลกธาตุไม่มี พระองค์ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าเสร็จแจ้ง จตุราริยสัจแล้ว จะได้เป็นองค์สมเด็จพระบรมศาสดา แห่งเทพยดาแลมนุษย์ทั้งปวง มีพระเดชครอบงำชนะหมู่ มาร เป็นปราชญ์ฉลาดกว่าสัตวโลกทั้งหลาย จะขน เวไนยสัตว์ให้ข้ามพ้นจากห้วงวัฏสงสาร มีแต่สุขในครั้งนี้ อยู่ท่ามกลางเหล่า ผู้เขียนใคร่ขอ เสนา พญามาร ชี้แนะให้สาธุชนผู้ใจบุญ พระองค์ก็ยังทรงมี ได้ยึดเอาวิถีทางในการสติมั่นคง ต่อสู้ปัญหาอุปสรรคที่เกิด ขึ้น ด้วยการใช้สติปัญญา ใช้เหตุผล มีใจหนักแน่นและ มั่นคงต่อการสร้างความดี สร้างบารมี รู้จักการควบคุม จิตใจไม่ให้หลงไปตามกระแสกิเลสของสังคม ดัง คติธรรมที่ว่า “ใจเรานี้เป็นใหญ่กว่าสิ่งทั้งปวง ทุกอย่าง สําเร็จได้ด้วยใจ” กัลยาณมิตร ๓๕ มิถุนายน ๒๕๕๒