อนิจจัง : หน้า 118/132

สนทนาธรรมยามว่าง โดย ดวงธรรม The Characteristic of Impermanence. อนิจจัง Tom : You seem to like this flower very much, Pim. Pim : I enjoy looking at it. It symbolizes impermanence. Did you notice that in the early morning it's as white as snow? Now, it's eleven o'clock, it has already become light pink, but in the evening it will turn roseate. Tom : Will it? Pim : Yes. It gradually changed from white to light pink. Before going home in the evening, take another look at it, it will have turned reddish pink. It is a real symbol of impermanence. Tom : It reminds you of something, doesn't it? Pim : Yes, it does. It's the best thing that makes me realize the Three Common Characteristics of existence. Tom : What are they? Pim : The teaching of the Three Common Characteristics of existence is one of the fundamental teachings of Buddhism. This teaching consists of impermanence, suffering, and not - self. Tom : Could you explain them to me? Pim : Well, let's look at the first characteristic - the characteristic of impermanence. If we look at our own personality, we will find that our bodies are subject to continuous change. We grow old and inactive, our hair goes grey and white, our teeth fall out, our eyesight becomes poor, our eyes are surrounded by many wrinkles, our hair falls out. Tom : I think we accustomed to these changes. Pim : But I think most people do not accept them. ทอม : ดูเหมือนว่าคุณจะชอบดอกไม้ดอกนี้จังเลยนะพิมพ์ พิมพ์ : ฉันชอบดูมันค่ะมันเป็นสัญลักษณ์ของอนิจจัง คุณสังเกต หรือเปล่าคะ ในตอนเช้ามันขาวผ่อง ขณะนี้สิบเอ็ดโมง แล้ว มันเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อน แต่ตอนเย็นจะกลาย เป็นชมพูเข้ม ทอม : งั้นหรือครับ พิมพ์ : ค่ะ มันค่อยๆ เปลี่ยนจากสีขาวเป็นชมพูอ่อน ก่อนกลับ บ้านตอนเย็น แวะมาดูอีกทีนะคะ มันจะเป็นชมพูแดง ทีเดียว มันเป็นสัญลักษณ์ของความไม่เที่ยงแท้จริงๆ ทอม : ดอกไม้นี้เตือนใจให้คุณรำลึกถึงอะไรบางอย่างใช่ไหม ครับ พิมพ์ : ใช่ค่ะ มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำให้ฉันเข้าใจเรื่องไตรลักษณ์ ทอม : อะไรครับ ไตรลักษณ์ พิมพ์ : ไตรลักษณ์เป็นคำสอนที่เป็นหลักสำคัญเรื่องหนึ่งใน พระพุทธศาสนา ประกอบด้วย อนิจจัง ทุกขัง และ อนัตตา ทอม : คุณช่วยขยายความหน่อยได้ไหมครับ พิมพ์ : ขอให้ดูเรื่องแรก คือ อนิจจังก่อนนะคะ ถ้าเรามองดู ตัวของเราเอง จะพบว่าร่างกายของเรานั้นมันเปลี่ยน อยู่ตลอดเวลา เราแก่ลง เชื่องช้าลง ผมก็เปลี่ยนเป็น สีเทา แล้วก็ขาว ฟันก็หัก สายตาก็ไม่ดี ผิวหนังรอบ ตาก็มีแต่ริ้วรอยเหี่ยวย่น ผมก็ร่วง หัวล้าน) ทอม : ผมคิดว่าเราคุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้ดี พิมพ์ : แต่ฉันคิดว่าคนส่วนมากไม่ยอมรับนะ คนส่วนมากหวัง กัลยาณมิตร ๑๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๒