การหยุดนิ่งและการสร้างบุญ : หน้า 109/132

ต่อเนื่องมิให้มีช่องว่างของบาป อกุศลให้เข้าแทรกแซงได้ แม้ใน ช่วงวิกฤตการณ์ เราอาจจะนึก ว่าบุญหายไปไหน ไม่ได้มาช่วย นั่นเพราะเราลืมนึกถึงบุญ ต่างหาก มัวแต่วิตกกังวลลังเล สงสัยทำให้ใจไม่อยู่ในที่ตั้งฐานที่ เจ็ดในกลาง ใจของเราโดน กระแสภายนอกซัดส่ายให้ใจไม่ ติดในกลาง หากเราเชื่อมั่นใน บุญในพระรัตนตรัย ใจเราก็จะ หยุดนิ่ง สม่ำเสมอแล้ว ลูกก็จะ ชนะใจตนเอง สามารถที่จะอยู่ อย่างมีความสุขในทุกที่ทุก สถานการณ์ ไม่มีข้อแม้ไม่มี เงื่อนไขกับชีวิตที่จะตัดรอนใจ เราให้หยุดนิ่งได้ ใจเมื่อเป็นสุข คือใจที่เป็นอิสระหลุดจากกรอบ แห่งอกุศลทั้งหลายที่ครอบงำ เหมือนนกที่ถูกปล่อยเป็นอิสระ จากกรงขัง ก็จะโผยผินบินไปสู่ ท้องฟ้า เหมือนปลาที่ถูกปล่อย ลงในแม่น้ำ ก็จะแหวกว่ายไป ในน้ำอย่างมีความสุข ใจคนเรา ก็เช่นเดียวกัน เมื่อสบาย ตั้งมั่นอยู่ในบุญ อยู่ในกลางที่ กระแสบุญหล่อเลี้ยง หากนั่ง สมาธิให้ใจหยุดนิ่งดีแล้ว เราก็ จะสามารถเห็นดวงบุญที่มี เป้าหมายของการสร้างบารมี ไม่ติดใจกับกระแสความ ผ่อนคลาย ได้ก็จะค่อยๆ หยุดนิ่ง ลักษณะกลมรอบตัว ใสสว่าง ให้ความสุขความปีติ และจะเริ่มขยายไปอย่างกว้างขวาง เหมือนความเป็นอิสระ เบิกบานใจแก่ผู้มีบุญอยู่ในตัว ทำให้เราเชื่อมั่นใน ทำให้เราเชื่อมั่นใน จากการถูกครอบงำถูกเปิดเผยออกให้ใจได้สัมผัสกับ ความสุข เมื่อใจขยาย และถูกดูดให้เข้าสู่ฐานที่ ๗ ในกลาง คิดและคำพูดของผู้ที่ไม่เข้าใจในเรื่องบุญและการสร้าง ได้เห็นแสงสว่างเป็นทางนำไปสู่ธรรมะภายใน เมื่อนั้น บารมี เราจะมั่นคงในพระรัตนตรัย และเดินหน้าต่อไป ลูกก็จะได้พบกับความสุขภายในที่ละเอียดอ่อนที่เทียบไม่ โดยไม่ถอยหลังหรือแม้แต่หยุดอยู่กับที่ เมื่อเรามีความ ได้กับความสุขของโลกภายนอกที่ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง คิดที่มั่นคงนี้แล้วกระแสบุญในตัวจะเห็นได้ชัด ธรรม เพราะอย่างนั้นขอให้ลูกจงมีความเชื่อมั่นต่อไปนะจ๊ะ ภายในจะชัดใสสว่าง องค์พระธรรมกายก็จะชัดใสสว่าง และขอให้ลูกมีความสุขได้พบได้เข้าถึงธรรมในเร็ววันนี้ และผุดขึ้นมาเป็นสายเป็นชุดชั้นตอนจนเต็มพรึบอยู่ใน แม่จะอธิษฐานให้หนูทุกวันและคอยอยู่ใกล้ ๆ ในใจหนู กลางกาย เสมือนว่าองค์พระธรรมกายท่านยืนยันและ ให้หนูได้พบความสุขที่แท้จริง อยู่เคียงข้างในการสร้างความดีของเรา เรามั่นใจในท่าน ท่านก็จะมั่นคงกับเราเช่นเดียวกัน ลูกสามารถทำให้ชีวิต ในแต่ละวันที่ผ่านมาให้เป็นบุญกุศล โดยมีสติควบคุม ความคิดให้อยู่ในกรอบ ไม่คิดในเรื่องไร้สาระ ฝึกใจให้ รักลูกเสมอ ใจเมื่อเป็นสุข คือใจที่เป็นอิสระหลุดจากกรอบแห่งอกุศลทั้งหลายที่ครอบงำ เหมือนนกที่ถูก ปล่อยเป็นอิสระจากกรงขัง ก็จะโผยผินบินไปสู่ท้องฟ้า เหมือนปลาที่ถูกปล่อยลงในแม่น้ำ ก็จะ แหวกว่ายไปในน้ำอย่างมีความสุขใจคนเราก็เช่นเดียวกัน เมื่อสบายผ่อนคลายได้ก็จะค่อย ๆ หยุดนิ่ง และจะเริ่มขยายไปอย่างกว้างขวาง เหมือนความเป็นอิสระจากการถูกครอบงำ กัลยาณมิตร ๑๐๗ มิถุนายน ๒๕๕๒