การปกครองตามหลักธรรม : หน้า 20/204

แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเลือกที่จะ ปกครองประเทศในแบบฉบับของพระองค์เอง ทรง ปกครองประเทศโดยรับฟังทุกข์สุขเสียงอันแท้จริงของ ประชาชน ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรความ เป็นอยู่ วิถีชีวิตและปัญหาความทุกข์ยากของประชาชน ด้วยพระองค์เองอย่างใกล้ชิด ทรงติดตามผลการปฏิบัติ งานของโครงการพระราชดำริต่างๆ อย่างต่อเนื่อง จึง ทรงแก้ปัญหาได้ตรงจุดและถูกวิธี สิ่งสำคัญพระองค์ทรง อาศัยหลักธรรมในพระพุทธศาสนาปกครองประเทศ การ ปฏิบัติพระราชกรณียกิจของพระองค์จึงดำเนินไปอย่างถูก RE ต้องตามทำนองคลองธรรม มีแต่ประโยชน์สุขต่อมหาชน ดังพระบรมราโชวาทที่ว่า “การที่จะทำงานให้สัมฤทธิ์ผลที่พึงปรารถนา คือ ประโยชน์และเป็นธรรมด้วยนั้น จะอาศัยความรู้แต่เพียง อย่างเดียวไม่ได้ จำเป็นต้องอาศัยความสุจริต ความ บริสุทธิ์ใจ และความถูกต้องเป็นธรรมประกอบด้วย เพราะเหตุว่า ความรู้นั้นเป็นเสมือนเครื่องยนต์ที่ ทำให้ยวดยานขับเคลื่อนไปได้ประการเดียว ส่วนคุณธรรม ดังกล่าวแล้วเป็นเสมือนพวงมาลัยหรือหางเสือ ซึ่งเป็น ปัจจัยที่นำพาให้ยวดยานดำเนินไปถูกทางด้วยความ ประสงค์ดีคือ ปลอดภัยจนบรรลุถึงจุดหมายพึงประสงค์" ความที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรู้จัก ทำให้เกิดความผิดพลาดในการบริหารประเทศอย่างใหญ่ แผ่นดินของพระองค์ทุกตารางพื้นที่ เข้าใจวิถีชีวิตและ วัฒนธรรมของชนชาติไทยอย่างดียิ่ง ประกอบกับทศพิธ ราชธรรมที่ทรงมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม ทรงปฏิบัติพระราช หลวง น่าไปสู่วิกฤตการณ์ขัดแย้งอย่างรุนแรงจนกลาย กรณียกิจอย่างต่อเนื่องยาวนาน ด้วยความเสียสละอย่าง เป็นความแตกแยกของคนในชาติ กลายเป็นสงครามกลาง ใหญ่หลวง ด้วยพระราชสัจจะมุ่งมั่นไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เมือง หลายประเทศสู้รบกันยาวนานก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ ทรงรับผิดชอบต่อหน้าที่แห่งองค์พระมหากษัตริย์ตลอด บ้านเมืองมีแต่ความพินาศย่อยยับทั้งชีวิตผู้คนและทรัพย์สิน ยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่มีวันหยุดงานราชการงานใด ๆ ทรง เหลือไว้เพียงซากสลักหักพัง ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของ อารยธรรมที่เคยรุ่งเรือง รับผิดชอบต่อประชาชนของพระองค์ ทุกลมหายใจ พระองค์ตรัสอย่างไร ก็ทรงทำได้อย่างนั้น ทรงทำอย่างไร ๑๘ กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕**