ข้อความต้นฉบับในหน้า
เป็นรองเท้าของพระภิกษุสามเณรที่มีสีน้ำตาลเข้มและมี
ขนาดเท่าๆ กันด้วยแล้ว ทำให้ยิ่งงดงาม น่าเลื่อมใสอย่าง
บอกไม่ถูก
ดวงเดินเลยไปอีกหน่อยเพื่อถอดรองเท้าใน
บริเวณที่จัดให้สำหรับฆราวาส กำลังจะถอดรองเท้าไว้ใน
ตารางกับเขาบ้าง ก็พลันได้ยินเสียงแจ้วๆ ของเด็กหญิง
ผมเบียในชุดสีขาวกระจ่างตา พนมมือทักทายว่า "สวัสดีค่ะ
กรุณาวางรองเท้าในตารางนะคะ ให้ส้นรองเท้าชิดขอบหลัง
กราบอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ" อ้อ! อย่างนี้นี่เอง ต้องให้สั้น
รองเท้าอยู่ชิดเส้นขอบหลังของตารางด้วย ถ้าไม่อย่างนั้น
ก็คงไม่เนี้ยบกริบอย่างที่เห็น
แล้วดู พอมีผู้เฒ่าค่อยๆ เดินเข้าไปถอด
รองเท้าในตาราง ยายหนูคนนี้ก็รีบกุลีกุจอมาช่วยวาง
รองเท้าให้เข้าที่เข้าทาง เพราะรู้ว่าท่านผู้เฒ่าก้มตัวลงจัด
รองเท้าไม่ถนัด พร้อมกับบอกให้จำหมายเลขช่องไว้ด้วย
แล้วทั้งสองฝ่ายต่างก็อนุโมทนาบุญพร้อมๆ กันด้วยความ
เบิกบาน
มองไปตรงโน้นก็เห็นคุณแม่ยังสาวบอกกับลูก
น้อยวัย 7 ขวบให้ทำอย่างที่เธอกำลังทำ แล้วรองเท้าคู่เล็กๆ
น่ารักที่วางชิดเส้นหลังตรงเป๊ะ ก็ปรากฏขึ้นในตาราง
ขนาบด้วยรองเท้าของคุณแม่ในตารางช้างซ้ายและ
รองเท้าคู่ยักษ์ของคุณพ่อที่อยู่ในตารางช้างขวา เสร็จแล้ว
เจ้าหนูตัวเล็กก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความภาคภูมิใจในผลงาน
จากนั้นก็เดินพลางกระโดดพลาง เกาะแขนคุณพ่อที่อื่นรอ
๗๒ ว า ดา ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕
อยู่ก่อนแล้ว เช้าไปหาที่นั่งช้างใน
ใครหนอช่างคิดช่างสอนนัก มีกรอบให้แล้วยังไม่
พอ ยังกำหนดวิธีปฏิบัติให้ด้วย ชนิดที่เด็กๆ ก็ทำได้ และ
พอทาออกมาแล้ว ต้องบอกว่าเยี่ยม เพราะถ้าไม่อย่างนั้น
ก็อาจจะแค่วางๆ ไว้ให้อยู่ในกรอบ จะล้ำหน้าล้ำหลัง เฉ
ไปได้มาบ้าง ก็จะคิดว่าใช้ได้แล้ว อยู่ในกรอบแล้วนี่นา
อะไรทำนองนั้น
แต่นี่ไม่ใช่อย่างนั้น แค่วางรองเท้ายังต้องทำให้ดี
ที่สุดเลย ภาพรองเท้าร่วมหมื่นคู่ ที่เข้าแถวเป็นระเบียบ
อยู่เป็นกลุ่มๆ รายรอบห้องโถงใหญ่ก็เลยปรากฏแก่
สายตาอย่างน่าทึ่ง สอนกันขนาดนี้ แนะกันขนาดนี้
แล้วก็ท่ากันขนาดนี้ แสดงว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดาซะแล้ว
เมื่อรองเท้ามีระเบียบ ใจคนก็พลอยมีระเบียบตาม
ไปด้วย ใจที่เยือกเย็นผ่องใสอย่างนี้ จะคิดอ่านทำอะไรก็
อยู่กับร่องกับรอย สติสัมปชัญญะก็สมบูรณ์ จะฟังเทศน์ฟัง
ธรรม จะบอกกล่าวอะไรกันก็รู้เรื่องเข้าใจง่าย ไม่น่าเชื่อก็
ต้องเชื่อว่าใจของคนถูกยกให้สูงขึ้นได้ ด้วยเรื่องการถอด
รองเท้านี่แหละ
ถ้าอย่างนั้นการจัดระเบียบสังคมก็ไม่ยากชนะ
เริ่มจากจัดรองเท้านี้แหละง่ายดี เอาแค่ทุกๆ บ้านถอด
รองเท้าแล้ววางให้เป็นระเบียบให้ได้ก็แล้วกัน ลองดูลักปี
หนึ่งดีมั้ย
แค่เด็ดดอกไม้ยังสะเทือนถึงดวงดาวเลย แล้วถ้า
หากจัดรองเท้าให้เป็นระเบียบทุกวัน ทุกวัน ตั้ง ๓๖๕ วัน
ดูซิว่าดวงดาวจะสะเทือนไหม
ขณะที่ดวงกำลังคิดเพลินๆ จากรองเท้าไปจนถึง
ดวงดาว เสียงฝนก็ตกลงมากระทบหลังคาดังกราวใหญ่
ลมฝนหอบเอาความเย็นชื่นมาถึงกลางพิธี พร้อมกับเสียง
พิธีกรกล่าวประโยคที่คุ้นหูก่อนเริ่มพิธีสวดอภิธรรมทุกๆ
วันว่า “เรียนเชิญลูกหลานยายทุกท่าน ตั้งใจสวดสรรเสริญ
คุณของคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
โดยพร้อมเพรียงกันนะครับ"
ประกายตาอันเด็ดเดี่ยวในภาพที่อยู่เบื้องหน้า
ทอดมองลงมายังศิษย์ทุกคนด้วยความเมตตา ประหนึ่งจะ
ย้ำเตือนว่า "ท่าวอย่างยาย นะหลานนะ”