บุคคลยุคต้นวิชชา : หน้า 115/204

บุคคลยุคต้นวิชชา : นาวาธรรม “ทำบุญแล้วไม่มีวันจน * อลัมน์บุคคลยุคต้นวิชชาฉบับนี้ขอนำาเสนอ เรื่องราวของคุณลุงสังวาลย์ เทียนทองคำ ซึ่งเป็นบุคคล ผู้มีบุญท่านหนึ่งที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดหลวงพ่อวัดปากน้ำ ในสมัยเมื่อครั้งลุงยังเป็นเด็ก อาจกล่าวได้ว่า เป็นเด็ก อภิญญาในยุคแรกเลยก็ว่าได้ คุณลุงเล่าให้ฟังว่า ในปีพุทธศักราช ๒๔๗๖ พ่อของลุงซึ่งเป็นพ่อ ค้าข้าว ในครั้งนั้นมีเสียงร่ำลือกันว่า หลวงพ่อสดเรียน ธรรมกายดัง ก็อยากให้ลูกไปอยู่กับท่าน พ่อก็เลยเอาพี่ ชายไปยกให้หลวงพ่อถวายให้เป็นลูกเลย หลวงพ่อจะสอน จะดูแลอย่างไร ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของหลวงพ่อ แล้ว หลวงพ่อก็รับไว้ต่อมาก็ให้บวชเป็นสามเณร ตอนนั้นพี่ ชายอายุประมาณ ๑๔ ปี เพราะสามเณรพี่ชายอยู่กับ หลวงพ่อ ทำให้ลุงได้ใกล้ชิดอยู่กับหลวงพ่อด้วย คอย ซักสบง จีวรให้ท่าน ตอนนั้นลุงอายุประมาณ ๘-๗ ขวบ ไม่ได้บวช แต่อาศัยอยู่กับหลวงพ่อ ตกกลางคืนหลวงพ่อ วัดปากน้ำท่านก็จะถือไม้อยู่อันหนึ่ง แล้วท่านก็เดิน ตรวจวัด ลุงก็เดินตามหลวงพ่อไปเรื่อยๆ หลวงพ่อ นอนเมื่อไหร่ เราก็ค่อยนอน ลุงนอนที่กุฏิหลวงพ่อเลย นอนอยู่ใกล้ๆ ท่าน เวลาท่านไปไหนท่านก็เรียกไปด้วย สมัยนั้นพระเณรไม่ต้องบิณฑบาต มีโรงครัว สร้างใหญ่โต มีแม่ชีคอยทำครัว มีผู้หญิงมาบวชเป็นชี กันมาก บวชแล้วต้องโกนหัวหมด นุ่งขาวห่มขาวแล้ว ต้องจ่าพรรษาที่วัด ใครไม่บวชจำพรรษา ท่านก็ไม่บวชให้ ท่านเคร่งครัดมาก หลวงพ่อท่านเคร่งครัดที่สุดเลย ท่านจัดให้แม่ชีอยู่ต่างหากไม่ให้มาปะปนกับพระเณร พระอยู่แถบ ชีอยู่อีกแถบ ท่านจัดอย่างนั้น มีคนไปเรียนวิชชาธรรมกายกับหลวงพ่อ จำนวนมากทุกเพศ ทุกวัย เด็กเรียนได้ เด็กที่รู้จัก รอวาคม พ.ศ. 6**5 ๑๑๓