การปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง : หน้า 113/204

ผู้เอาชีวิตเป็นเดิมพัน คนเราเห็นคุณค่าสั่งใด ย่อมอุทิศกายใจเพื่อสิ่ง นั้น เหมือนนักวิทยาศาสตร์ทุ่มกายใจกับการค้นคว้า นักธุรกิจทีมกายใจกับการค้า นักปฏิบัติธรรมก็ควรทุ่ม กายใจกับการปฏิบัติธรรม สวมศิษย์ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัด ปากน้า ภาษีเจริญ) เป้นผู้หนึ่งที่เห็นคุณค่าการปฏิบัติธรรม มาก ท่านมักสอนศิษยานุศิษย์ทั้งหลายให้ทุ่มเท เอาจริง เอาจังกับการปฏิบัติธรรมโดยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ดังค่า สอนของท่านบางตอนดังนี้ “เมื่อมาพบของจริงเช่นนี้แล้ว ทั้งพระ ทั้งเณร ทั้งอุบาสกอุบาสิกา ควรปล่อยชีวิต คนเอาของจริง รักษา ของจริงไว้ให้ได้ เมื่อได้แล้วละก็ จะยิ้มในใจของตัวอยู่ เสมอไป มีความเดือดร้อนใดๆ เห็นว่าพระพุทธศาสนานี่เป็น นิยยานิกธรรมจริง น่า สัตว์ออกจากทุกข์ได้จริง ในปัจจุบัน ทันตาเห็นทีเดียว....." (ธรรมรักษาผู้ประพฤติธรรม วันที่ ๑๒ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๙๗) “พระก็ดี เณรก็ดี ท่าจริงก็เป็นทุกคนเท่านั้นแหละ จริงแค่ไหนล่ะจะเป็นทุกคนน่ะ? จริงแค่ชีวิตสิ เป็นทุกคน จริงอย่างไรล่ะ? นั่งลงไปประเดี๋ยวก็ได้รู้จริงกันละ นั่งลงไปเมื่อยเต็มที่ เอ้าเมื่อย ก็เมื่อยไป ปวดเต็มที่ เอ้า ปวดก็ปวดไป ทนไม่ไหว เอ้าไม่ไหวก็ทนไป ทนให้ไหว มันจะแตก ก็แตกเดี๋ยวนี้ ดับให้มันตับเดี๋ยวนี้ ไม่ ถอยเลย ให้เอาจริงเอาจังต้องเป็นทุกคน ไม่ต้องไปสงสัยละ พระสิทธัตถราชกุมารทำมาแล้ว เนื้อเลือดจะ แห้งเหือดหมดไปไม่ว่า เหลือแต่กระดูกหนังช่างมัน นี่มัน ก็เป็นทุกคนเท่านั้น แต่นี่ไม่ถึงขนาดนี้นะซิ พอนั่งไป พอปวดเล็กๆ น้อยๆ เมื่อยเล็กๆ น้อยๆ เอาแล้ว แอดเสียแล้ว อ้อยเสีย แล้ว นอนเสียแล้ว เอาเข้านั่น แล้วจะเอาของจริง ตัวไม่จริง แล้วจะ ได้อย่างไร ต้องจริง จริงเอาชีวิตเข้าแลก จึงจะได้สม ความปรารถนานะ..." ทีเดียว (จิตของผู้ที่โลกธรรมกระทบแล้ว ไม่หวั่นไหว ๑ เป็นจิต ไม่ยินร้าย ๑ เป็นจิตไม่ยินดี ๑ เป็นจิตเกษม ๑ วันที่ ๒๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๙๗) “บัณฑิตผู้มีปัญญาละธรรมดา เสีย ไม่ประพฤติเลย ยังธรรมขาวให้เจริญขึ้น เด็ดขาดลงไป เหมือนภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา พอบวชเป็นพระเป็นเณร ขาดจากใจความชั่วไม่ ทำเลย ถ้าว่าชีวิตตายเป็นตายกัน ชีวิตจะดับ ดับไป ทำความดีร่ำไป นี่พวกละธรรมดำ ประพฤติ ธรรมขาวแท้ๆ อุบาสก อุบาสิกาละ เมื่อจะเป็นอุบาสกอุบาสิกา ดีๆ แท้ๆ นะ พอเริ่มเป็นอุบาสก อุบาสิกาก็ขาดจากใจ ความชั่ว กาย วาจา ใจ ละเด็ดขาด ไม่ทำ ชีวิต ดับๆ ไป เอาความบริสุทธิ์ใส่ลงไป เอาความบริสุทธิ์ใส่ได้ ไปสวรรค์ ไม่ต้องทุกข์กับใคร แน่นอนใจทีเดียว ขึ้น....” นี้อย่างชนิดนี้ละธรรมดา เสีย ยังธรรมขาวให้เจริญ วันที่ (ธรรมทั้งหลายเกิดแต่เหตุ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๙๗) “ภิกษุ สามเณร ควรจะรู้ ถ้าไม่รู้ก็เสียคนทีเดียว สมการ มิส จนวาคม พ.ศ. ๒๕** ®®®