ความสัมพันธ์กับคุณยาย : หน้า 103/204

ครั้งหนึ่งอาหญิงเคยหกล้ม ขาหัก ต้องอยู่โรงพยาบาลนาน ถึง ๒๑ วัน หลวงพ่อไปเยี่ยม ท่านบอกว่าจะให้คุณยายแก้ไขให้ ตอนนั้น คุณยายท่านพูดว่า ภพชาติในอดีต ชาติหนึ่งอาหญิง ทำครัวอยู่ แล้วมีสุนัขเข้ามาขโมย เนื้อ อาหญิงก็ไปดีเขาจนขาหัก คุณยายบอกว่าชาตินี้เขาตามมา ทวงหนี้กรรม ก็ขอให้หมดกรรม กันไป แล้วท่านก็ช่วยเรา เราก็ เลยนึกถึงว่าที่เราเดินได้ดีทุกวันนี้ ก็เพราะบุญที่หลวงพ่อคุณยาย ช่วยไว้ ท่านแก้ไขให้ ผ่อนหนัก ให้เป็นเบา” ศ.น.พ.จตุรพร : “คุณยายท่าน เป็นคนสงบ และมั่นคงมาก ท่าน ไม่พูดว่าใครเสียงดังเอ็ดตะโร ท่านพูดอะไร อบรมอะไร ก็ด้วย ความเมตตา เวลาอยู่ใกล้ๆ เหมือน เป็นลูกเป็นหลานท่าน ท่านวาง กรอบเรื่องต่างๆ ไว้เป็นต้นแบบ ซึ่ง ต่อมาพระเณรก็ได้ใช้กฎระเบียบ ที่ท่านวางเอาไว้แต่แรกนั้น สร้าง ความเจริญให้หมู่คณะอย่างไม่มี เสื่อมสิ้น" ถือว่าเรามีบุญมาก เพราะคุณยายไม่ค่อยไปไหน วันนั้น ท่านก็ให้ศีลให้พร ขอให้มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึง พระธรรมกาย บางครั้งท่านออกไปข้างนอกวัด แล้วก็แวะ ไปหาที่บ้าน รู้สึกผูกพันกับท่าน ท่านเปรียบเสมือนแม่ พบท่านทีไรเราก็จะรู้สึกสบายใจมาก ปกติก็จะนึกถึงยาย อยู่เรื่อยๆ เหมือนท่านยังมีชีวิตอยู่ เวลาคุณยายป่วยท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ศ.น.พ. จตุรพร : “คุณยายท่านไม่ค่อยพูด ไม่บ่น ไม่แสดง ความอ่อนแอให้เราเห็น แล้วท่านให้ความร่วมมือในการ รักษาเป็นอย่างดี ท่านจะไม่วิตกกังวลในเรื่องที่เกี่ยวกับ การรักษา รู้สึกว่าใจท่านจะจรดอยู่กับธรรมะตลอดเวลา ทุกวินาที ติดยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕ 00