การสัมมนาและอบรมในอินโดนีเซีย : หน้า 160/204

www สถานที่ประชุม 116 513 รับเป็นเจ้าภาพ และกำหนดจัดการสัมมนาและใก อบรมครั้งนี้ระหว่างวันที่ ๒๖ ตุลาคม ถึง ๑ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๔๔ เหตุผลที่คณะกรรมการบริหารตัดสินใจเลือก ประเทศอินโดนีเซีย ก็เพราะเราต้องการไปดูสถานการณ์ พระพุทธศาสนาที่นั่น และถือโอกาสสักการะพุทธ คาสนสถานที่สำคัญของโลก คือ บรมพุทโธด้วย เป็นการได้ประโยชน์หลายด้านในคราวเดียวกัน องค์กร ไว/Vโณ) ได้จัดเตรียมการอย่างดี แต่ ก่อนหน้าที่จะถึงกำหนดประชุม ปรากฏว่า เกิด เหตุการณ์เศร้าสลดในนครนิวยอร์ก ประเทศอเมริกา ตามมาด้วยการถล่มตาลีบัน และเราก็ได้เห็นภาพ เหตุการณ์ที่ชี้ว่า เราว่า ประเทศอินโดนีเซียกำลังเกิด จลาจลขึ้น และไม่สมควรเดินทางไป ในตอนแรก เราคิดว่าจะต้องเลื่อนการสัมมนา ออกไปก่อนทรีอไม่ แต่เมื่อตรวจสอบกับเจ้าภาพคือ IV!โร. 0306413 Darm3พลก ซึ่งเป็นอดีตประธาน คณ และเป็นประธานการจัดงานครั้งนี้แล้ว เธอยืนยันว่า เหตุการณ์ภายในประเทศ สงบเรียบร้อยดี การประท้วง ที่เกิดขึ้น เป็นเพียงจุดเล็กๆ ซึ่งคนส่วนใหญ่ของประเทศ ไม่ได้ให้ความสนใจ แต่สื่อต่างประเทศโดยเฉพาะ ON ได้แพร่ภาพเดิม ซ้ำๆ กันทุกวันๆ จนดูน่ากลัว ตอนแรก เราก็ไม่ค่อยเชื่อเธอนักหรอกครับ แต่เราคิดว่าเป็นหน้าที่ที่จะต้องไป อย่างน้อยก็เป็นการ ให้กำลังใจที่องค์กรนี้ได้พยายามจัดงานระดับนานาชาติ เป็นครั้งแรก เรารู้ว่าความพยายามที่ 2313 ลงไปกับ การเตรียมงานนั้นมากมายเหลือเกินสำหรับองค์กร พุทธเล็กๆ องค์กรหนึ่ง ในประเทศที่ ๙๐ 7อเป็นมุสลิม ดังนั้น เป็นการไม่ยุติธรรมอย่างยิ่งถ้าเราจะถอย ใน ขณะที่เจ้าภาพก็ยืนยันมาว่า ทุกอย่างปกติดี ในที่สุด เราก็ตัดสินใจเดินหน้า โดยการ ประชุมครั้งนี้ มีประเทศต่างๆ เข้าร่วมคือ บังคลาเทศ อินโดนีเซีย ไทย สิงคโปร์ ไต้หวัน ออสเตรเลีย และเกาหลี มีผู้เข้าร่วมการสัมมนา ๖๖ คน ก้าวแรกที่เหยียบย่างลงบนแผ่นดินอินโดนีเซีย ความรู้สึกผมต้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เจ้าหน้าที่ คXT / รวมทั้ง MV.โธ.03m613เดินทางมาให้การ ต้อนรับถึงหน้าประตูทางออกของเครื่องบิน พร้อมด้วย พระอาจารย์สุเขโม พระเถรวาทชาวอินโดนีเซียซึ่ง อุปสมบทในประเทศไทย และเป็นเจ้าอาวาสวัดธรรม จักรวิหารที่จาการ์ตา พวกเราผ่านพิธีการตรวจคนเช้า เมืองด้วยช่องทางพิเศษ และพบกับการต้อนรับที่อบอุ่น ด้วยมิตรภาพ ในขณะที่บรรยากาศทั่วๆ ไปก็ดูเป็นปกติ ไม่ได้มีความเข้มงวดกวดขันมากจนดูเคร่งเครียด คณะของเราเดินทางฝ่ารถติดออกจากสนามบิน ไปยังโรงแรมที่พักด้วยรสบัสปรับอากาศ ท่ามกลาง สายฝนที่โปรยกระหน่ำลงมาเหมือนกับจะทักทายผู้มา เยือน เมืองจาการ์ตาวันนี้ ดูคล้ายๆ กับกรุงเทพฯ มี ตึกรามบ้านช่อง ทางด่วน รถติด ห้างสรรพสินค้า ขนาดใหญ่ ฯลฯ เหมือนกับเมืองใหญ่ๆ ที่เคยพบมา สภาพรถดิดดูเหมือนจะเลวร้ายกว่าบ้านเราสักหน่อย เหมือนกับกรุงเทพฯ เมื่อห้าหกปีที่แล้ว ไกด์บอกกับเราว่า จาการ์ตาวันนี้มีพลเมือง ๑๐ ล้านคน ก็ต้องเรียกว่าเป็นเมืองใหญ่มากทีเดียว รถบัสพาเราผ่านหน้าทำเนียบ ผ่านห้างสรรพสินค้า ขนาดใหญ่ ผมยังเหลือบเห็นร้าน KO ที่มุมหนึ่งของ ตึก มีชาวอินโดนีเซียนั่งกันแน่นร้าน หน้าตาและสีผิว พอจะอนุมานได้ว่าเป็นมุสลิม ทำให้ต้องหันไปถาม ถ่ายรูปหมู่ใจกลางกรุงจาการ์ต้า ๑๕๘ ชัยยา นิต) ธันวาคม พ.ศ ๒๕๐,®-