การค้นพบธรรมกาย : หน้า 67/204

หลวงพ่อวัดปากน้ำอาศัยค่า สอนของพระพุทธเจ้าแล้วมา คันด้วยตัวเอง เนื่องจากผู้ที่รับถ่ายทอดเรื่องธรรมกายนั้น หาย ไปตั้งแต่ประมาณ พุทธศักราช ๕๐๐ การถ่ายทอดความรู้ เรื่องนี้ลางเลือนเต็มที่ มีแต่บอกว่า ปฏิบัติมรรคมีองค์ ๘ แล้วจะได้มรรคผล ครั้นพอปฏิบัติหนักเข้า ก็พบความ สว่างจนถึงสว่างจนถึงที่สุด ขั้นต้น คือ เห็นดวงสว่าง ซึ่งเป็นต้นของความ สว่างทั้งหลาย จึงไปเห็นศูนย์กลาง อยู่ที่เหนือสะดือ ๒ นิ้วกึ่งกลางพอดี ตรงจุดนั้นล่ะ วางใจให้ถูกส่วนจึงเช้าถึง ได้เจอธรรมกาย ซึ่งยากที่จะเจอ แต่พระเดชพระคุณ หลวงพ่อท่านก็ทุ่มชีวิตไปค้นเอาศูนย์กลางกายมาให้พวก เราได้ การค้นพบของหลวงพ่อวัดปากน้ำครั้งนี้ เป็นการค้นพบศูนย์กลางกาย และการค้นพบธรรมกาย ของหลวงพ่อครั้งนี้เหมือนอย่างกับเป็นการจุดประทีปทาง ธรรมครั้งใหญ่ให้แก่พระพุทธศาสนา หลังจากที่การ อธิบายภาคปฎิบัติของค่า ว่า ธรรมกายภายในตัวของเรา หายไปจากพระพุทธศาสนามาเป็นเวลาหนึ่งพันปี ถ้าใครไม่เจอค่า สอนเกี่ยวกับเรื่องศูนย์กลางกาย และธรรมกายนี้แม้จะอ่านพระไตรปิฎกให้ขาดไปเป็นร้อยๆ ชุดแล้วปฏิบัติธรรมตามนั้น ก็ยากจะได้ผล เพราะไม่รู้จะ วางใจเอาไว้ตรงไหน ถ้าไม่เอาใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย จะไม่ เจอธรรมกาย แม้แต่ความสว่างภายใน ก็ยังจะยากที่จะเจอ แต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านไปค้นเอามาได้ พวกเราต้องรู้ก่อนว่า การที่ใครคนใดคนหนึ่งจะ มาค้นเจอศูนย์กลางกายในตัวซึ่งเล็กกว่าปลายเข็ม จนกระทั้งจากนั้นก็เช้ามาเจอธรรมกายอย่างนี้หายาก แต่ ว่าท่านที่เจอแล้ว สามารถที่จะเอามาสอนคนอื่นได้นี้ ยิ่ง หายากยิ่งกว่า แล้วการที่พระพุทธศาสนา ไม่มีคำ จารึกเกี่ยวกับ ธรรมกายในระยะสองพันปีที่ผ่านมา ก็เพราะว่าอาจจะมีผู้ เข้าถึงธรรมกายบ้าง แต่ว่าความสามารถในการที่จะมา เทศน์มาสอนให้เช้าถึงธรรมกายตามมานั้น ไม่มี ด้วยเหตุ ในยามปตท ธันวาคม พ.ศ. เอ*®® ๖๕