ข้อความต้นฉบับในหน้า
สัมพุทธเจ้าตรัสไว้โนลักขณสูตรว่า ภิกษุทั้งหลาย ในชาติ
ก่อน ตถาคตเกิดเป็นมนุษย์ เป็นผู้หวังประโยชน์ หวังความ
เกื้อกูล หวังความผาสุก หวังความเกษมจากโยคะแก่คน
หมู่มาก ด้วยมนสิการว่า ทำไฉน ชนเหล่านี้จึงเจริญด้วย
ศรัทธา ศีล สุตะ พุทธิ จาคะ ธรรม ปัญญา ทรัพย์ ธัญชาติ
นา
สวน สัตว์สองเท้าและสี่เท้า บุตรและภรรยา
กรรมกรและคนใช้ ญาติ มิตรและพวกพ้อง เพราะ
ตถาคตได้ว่า สั่งสม พอกพูนกรรมนั้น จุติจากเทวโลกนั้น
มาสู่ความเป็นอย่างนี้ ได้ลักษณะมหาบุรุษ ๓ ประการ คือ
มีพระวรกายทุกส่วนบริบูรณ์ดุจลำตัวท่อน
๑.
หน้าของราชสีห์
๒. มีร่องพระปฤษฎางค์ (หลัง) เต็มเสมอกัน
๓. มีลำพระศอ (คอ) กลมเท่ากันตลอด
อีกตัวอย่างหนึ่งในจูฬกัมมวีภังคสูตร พระพุทธ
องค์ตรัสว่า บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นสตรีก็ตาม เป็น
บุรุษก็ตาม เป็นผู้ไม่โกรธ ไม่มากด้วยความคับแค้น ลูกผู้
อื่นว่ากล่าวแม้มากก็ไม่ขัดใจ ไม่โกรธ ไม่พยาบาท ไม่
ปองร้าย ไม่แสดงความโกรธ ความปองร้ายและโทษ
เล็กน้อยให้ปรากฏ เพราะกรรมนั้นที่เขาให้บริบูรณ์ยึดมั่นไว้
อย่างนั้น หลังจากตายแล้ว เขาจึงไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์
หลังจากตายแล้ว ถ้าไม่ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ กลับมา
เกิดเป็นมนุษย์ในที่ใดๆ เขาก็จะเป็นผู้มีผิวพรรณผ่องใส
อีกตัวอย่างหนึ่งในสัปปุริสทานสูตร พระองค์
ตรัสว่าภิกษุทั้งหลายสัตบุรุษครั้นให้ทานด้วยศรัทธา เชื่อผล
ของกรรม) แล้ว ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก
และเป็นผู้มีรูปงาม น่าดู น่าเลื่อมใส มีฉวีวรรณผุดผ่องยิ่ง
นักในที่ที่ทานนั้นผลิตผล
เป็นที่ทราบติว่าความงามของมนุษย์เป็นของ
ชั่วคราว ประดุจดอกไม้งามไม่นานก็ต้องแห้งเหี่ยวเฉาไป
ตามกฎแห่งธรรมชาติ คือ ไตรลักษณ์ ประกอบด้วยความ
แปรปรวน ทนอยู่ไม่ได้ และไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง
พระพุทธองค์ทรงให้พิจารณากายเข้าไปภายใน
เรียกว่า กายคตาสติ แปลว่า สติที่แล่นไปในกาย
พิจารณาอวัยวะที่อยู่ภายใน ๓๒ ประการ คือ
ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง
มูตร
หัวใจ ดับ พังผืด ไต ปอด
ไส้ใหญ่ ไส้น้อย อาหารใหม่ อาหารเก่า สมอง
น้ำดี เสมหะ น้ำเหลือง เลือด เหงื่อ น้ำม้แขน
น้ำตา น้ำมันเหลว น้ำลาย น้ำมูก น้ำไขข้อ น้ำ
พระองค์ตรัสสอน
สอนผู้ปรารภความเพียรให้
พิจารณาอวัยวะภายในร่างกายที่ไม่งาม เพื่อคลายความ
กำหนัดยินดี เป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรทางจิต
ถ้าพิจารณากาย ที่จริงก็เหมือนถุงใส่ขยะ ถุงคือ ผิวหนัง
ที่ห่อหุ้มกายนี้ ปากถุงคือ ปากที่ใส่อาหารลงไป แต่ถ้านับ
ช่องไหลเข้าออกของร่างกาย มีทั้งหมด 4 ช่อง
ประกอบด้วย ตา ๒ ช่อง หู ๒ ช่อง จมูก ๒ ช่อง ปาก
ทวารเบา และทวารหนัก บางครั้งท่านก็เรียกว่า แผล
เป็นตั้งแต่เกิดจนตายไม่หายสักที
ขยะคือ อวัยวะภายในทั้งหมด ๓๒ ประการ
เป็นของน่ารังเกียจ
เดินแบบมองอีกด้านหนึ่งก็คือ ประกวดถุงใส่ขยะ
ดีๆ นี้เอง มีทั้งประกวดถุงใส่ขยะในระดับประเทศ และ
ระดับสากลเลยทีเดียว
ประเด็นสำคัญคือ เมื่อทราบว่าความงามมีช่วง
เวลาจำกัด จะน่าความงามอันเกิดจากกุศลกรรมในอดีต
ไปใช้ในทางใด จะน่าความงามจากไปสร้างกุศลต่อก็ได้ เช่า
เอาความงามที่มีอยู่มาชักชวนมหาชนทั้งหลายบำเพ็ญ
สาธารณกุศล สร้างความดีในรูปแบบต่างๆ ถ้ามีชื่อเสียง
เป็นนักแสดงก็ชักชวนวัยรุ่นให้กตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดา
เพราะวัยรุ่นให้ความสนใจอยู่แล้ว และมักจะถือนักแสดง
เป็นวีรบุรุษ วีรสตรีประจำใจที่พร้อมจะเลียนแบบตาม
ตรงกันข้าม กุศลที่ส่งผลเป็นความงามนี้ จะน่า
ไปสร้างอกุศลก็ได้ เช่น ถ่ายภาพนู้ด เดินแบบในชุดล่อแหลม
ก่อให้เกิดความรุ่มร้อนยั่วยุทางกามารมณ์ ก่อให้เกิด
ความกำหนัดยินดี อย่างนี้เรียกว่า กุศลทา ให้เกิดอกุศล
|
ถ้ารู้จักใช้ความงามนำมาสร้างกุศลก็เกิดประโยชน์
แต่ถ้าใช้ความงามไปสร้างอกุศลย่อมมีโทษ
ทำอย่างไรหนอความสวยงามกับความฉลาดถึงจะ
อยู่ในตัวคนๆ เดียวกันได้ !
เนื้อ เอ็น
กระดูก
เยื่อในกระดูก ม้าม
do
คชา ณ ตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕®®