การนึกถึงผู้รู้ภายใน : หน้า 60/204

นึกสมมติตัวเองเป็นนางฟ้าก็ได้ เป็นอะไรก็ได้ นึกถึงวัตถุ สิ่งของที่มีขนาดใหญ่เท่าไหนก็ได้ นึกถึงบุคคลคนใดก็ได้ ใจนึกได้ทั้งนั้น นึกได้ทุกอย่าง ทำได้ทุกอย่างที่อยากจะทำ การนึกถึงผู้รู้ภายใน ไม่แตกต่างอย่างใดกับการ นึกถึงดาวดวงใสๆ เหมือนการนึกกลืนดาวลงไปในท้อง ให้ดาวไหลลื่นลงไปวางนิ่งๆ ทอแสงใสๆ อยู่ตรง ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ดังที่เคยกล่าวแล้วในฉบับก่อน แล้วเปลี่ยนดวงดาวนั้นให้เป็นท่านผู้รู้ภายในที่เราเคารพ และจงรักภักดี หรือจะทำเหมือนกับที่แนะนำให้เด็กๆ ก็ได้ว่า "เด็กๆ คะหลวงพ่อวัดปากน้าท่านอยู่ในใจของเราทุกคน ท่านอยู่ตรงกลางตัวของเรานี่แหละค่ะ เด็กๆ ลองกลิ่น ดวงดาวลงไปในท้องชิคะ ให้ดวงดาวไปเคาะประตูกลาง ตัวเราแล้วนิมนต์หลวงพ่อท่านออกมา ง่ายๆ ค่ะ พอ ดาวลงไปอยู่ในท้องเด็กๆ ก็ลองนึกคำว่า ส้ม มา อะ ระ ทั้ง ให้เสียงดังอยู่ในตัวนะคะ ตรงกลางท้องนั้นแหละสอง สามครั้ง เดี๋ยวเดียวเท่านั้นหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านก็จะ ปรากฏให้เราเห็น แต่ถ้ายังไม่ปรากฏก็ไม่เป็นไร หลวง พ่อท่านอยู่ในใจเราอยู่แล้ว ไม่เชื่อลองเปลี่ยนดวงดาวเป็น ๕๘-๐๐ ชันวาคม พ.ศ. ๒*^® หลวงพ่อดูซิคะ หลวงพ่อท่านจะมาหาเราทันที แต่เรา ต้องนิมนต์ให้หลวงพ่อท่านนั่งขัดสมาธิหลับตา หันหน้าไป ทางเดียวกับเรานะคะ” เพราะฉะนั้นการนำใจไปไว้กับผู้รู้ภายใน แท้จริง คือการนึกถึงนั่นเอง นึกบ่อยๆ นึกแล้วนึกอีก ในที่สุดการ นึกจะเปลี่ยนเป็นเห็น แล้วในที่สุดด้วยอานุภาพแห่งความ ศักดิ์สิทธิ์ของท่าน ใจของเราจะถูกน่าพาไปวางไว้ให้ถูกที่ ให้มั่นคงยิ่งขึ้น จนประหนึ่งใจเรากับใจท่านเป็นอันหนึ่ง อันเดียวกัน นั่นแหละความสำเร็จ ความสุข ทั้งปวงจะค่อยๆ รินไหลมาหล่อเลี้ยง กาย วาจา ใจ และชีวิตของเรา แล้วความสําเร็จที่ได้จะอยู่ในระดับไหน แน่นอนค่ะ ต้องอยู่ในระดับเดียวกับคุณธรรมความบริสุทธิ์ของเรา เพียงแต่การนึกถึง การนำใจไปไว้กับผู้รู้ภายในจะทำให้ใจ ที่อานุภาพน้อยนิดของเรา สามารถที่จะดึงดูดกระแสแห่ง ความดีเข้ามาหาได้ เพียงแต่เข้ามาได้ตามขนาดใจของ เราเท่านั้น เพราะฉะนั้นถ้าหากอยากจะให้ได้มากๆ ก็ต้อง คอยปรับคุณธรรมและความบริสุทธิ์ของศีลของตัวเราไป เรื่อยๆ ใจยิ่งบริสุทธิ์มากก็ย่อมรองรับสิ่งดีได้มาก มากและ สวยงามได้เท่ากับขนาดของใจเรานั่นแหละ การนึกถึงผู้รู้ภายใน การน่าใจไปวางไว้กับผู้รู้ ภายใน เป็นสมาธิที่ทำได้ง่ายที่สุด เพราะการนึกถึงผู้รู้ ภายในบ่อยๆ ใจย่อมไม่ร่อนเร่ไปไหน ใจย่อมชะลอและ หยุดนิ่งลงได้โดยง่าย ใจย่อมปักอยู่กับสิ่งอันเป็นศิริมงคล ใจย่อมวนเวียนอยู่กับเรื่องการปฏิบัติธรรม ยิ่งมีความ ชำนาญใกล้ชิดสนิทกับศูนย์กลางกายเท่าใด การนึกย่อม แม่นยำเท่านั้นอันจะทำใจยิ่งหยุดนิ่งมั่นคง ยิ่งต่อตรงกับ หนทางแห่งทรัพย์ ท่อธารแห่งบุญ และหนทางที่ต่อเนื่อง กับพระนิพพาน การตรีกนึกถึงผู้รู้ภายในจึงมีคุณยิ่งใหญ่ เป็น หนทางลัดสู่ความสำเร็จทั้งปวงทั้งในด้านการประพฤติธรรม และความสามารถรองรับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ อย่ามัว รออยู่เลยเพียงแค่นึกถึงครูบาอาจารย์ของเราด้วยใจอัน จงรักภักดี นึกถึงท่านประหนึ่งท่านอยู่กลางใจของเรา มี ใจดวงเดียวกับเราเท่านั้น ชีวิตจะพลันดำเนินได้ง่ายและ งดงามสมความปรารถนาทุกประการ