ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 116/204

od ภาษา(รู้ความ) แล้วเรียนได้ทุกคน ไปจนถึงอายุ ๕๐-๖๐ ให้เรียนมานั่งกับหลวงพ่อ อย่างเด็กในเมืองที่ได้ ธรรมกายสูงสุดก็มี แต่ก่อนตอนเป็นเด็กลงรักหลวงพ่อ ท่านที่สุดเลย เรา หลวงพ่อท่านสอนให้นั่งสมาธิ ท่านก็บอกให้ สัมมาอะระหังๆ ไปเรื่อยๆ ด้วยความที่ในสมัยเด็ก ชอบไปเอาหอยโข่ง เอามาทำฝาเล่น ไปฆ่ามัน เรานั่ง สมาธิมันก็มาขวางหน้าเรา มากวนเรา เราก็บอกโอ้โฮ หลวงพ่อ ตัวหอยโข่งมันมาขวางทาง หลวงพ่อก็บอกว่า ให้ส่วนบุญมันไปเถอะ นั่งแล้วอย่าให้มารบกวน...ดีแฮะ ...ตอนนั้นก็ไปกันหมดเลย ไม่มายุ่งเลย ตอนเป็นเด็กเราไม่ค่อยคิดอะไร คิดอยู่อย่าง เดียว หลวงพ่อให้ว่าอย่างไรเราก็ว่าอย่างนั้น คนที่ไป หาหลวงพ่อ ท่านจะสอนหมดทุกคน คนที่จะได้หรือไม่ ได้ อยู่ที่จิตใจของคน บางคนที่ไปนั่ง ถ้าไม่สนใจ ก็ไม่ ได้ไม่เห็นดวงแก้ว ดวงแก้วที่ลอยมา คล้ายๆ กับลอย มาแต่ไกล มองเห็นแต่ไกล เราก็นั่งสัมมาอะระหังๆ ถ้า ลอยมาเรื่อยๆ เข้ามาใกล้อย่างนี้ เราก็ต้องวางจิตให้ ในาค / ส. ๒๕๔๔ เที่ยงที่สุดเลย มองเห็นติดตา เรามองมาต้องให้เที่ยงที่สุด สมัยก่อนตอนเป็นเด็กไม่ค่อยจะรู้อะไรมากมาย ก็นั่งไป ได้ ถ้านั่งไปได้ก็จะได้ไป เมืองนรกสวรรค์ไปดูได้ ถ้า สําเร็จแล้วก็ไปได้ ตอนที่ลุงปฎิบัติกับหลวงพ่อก็เคยเห็นธรรมกาย หลวงพ่อเคยใช้ให้ไปดูคนที่ตายไปแล้ว เรานั่งไปสู่คน ที่รู้จักเป็นลุงคนหนึ่ง แกอยู่ข้างบ้าน แกโกงที่ดินเขา เป็นประจำเลย ขนาดยังไม่ทันตายตัวแกก็เจ็บเหม็นเน่า เหมือนคนตาย ลองนั่งไปลูซิ ไปเจอจริงๆ อยู่ในนรก ไปใช้กรรมร้อนที่สุด ไปขุดดินใช้หนี้เขา ทำตลอดเลย เราก็ถาม อ้าวลุงทำไมมาทำอย่างนี้หล่ะ แกก็บอกว่า ตอนกูเป็นมนุษย์ กูไปโกงที่เขา กูก็ต้องมาใช้หนี้เขา" อย่างสามเณรพี่ชายนี้ก็ไปนรกสวรรค์ได้ มีอยู่ ครั้งหนึ่งเณรไปที่บ้าน มีลุงแถวบ้านคนหนึ่งแกชื่อทหาร เมียแกตาย แกรู้ว่าสามเณรไปที่บ้าน พอเมียตายก็พาย เรือไปหาเณร พายเรือไปร้องไห้ไป พอไปถึงก็เรียก สามเณร บอกว่า “เมียตายแล้ว ทำไงดี" พูดไปก็ร้องไห้ไป สามเณรอยู่บนบ้านก็บอกว่า “ลุงกลับบ้านไปเถอะ เดี๋ยวเมียก็พี่น" มาถึงบ้านเมียก็ฟัน ตอนนั้นเมียตายแล้ว ดับจิตไปแล้ว เมียเขาชื่อยายจ้อย เป็นญาติพี่น้องกัน นี่แหละ พอเมียฟันขึ้นมาก็บอกว่า “มีเณรไปที่เจ้าโลก (ยมโลก) สามเณรไปช่วยมา ไปเปิดดูบัญชีเลยว่า คน ชื่อจ้อยเนี้ยะ ถึงเวลาหรือยังที่ต้องเอาไป เขาบอกว่ายัง เขาจับคนผิดคนชื่อจอยเหมือนกันแต่ไม่ใช่จ้อยนี้ ถ้ายัง ไม่ถึงที่ตายก็เอามาคืน จ้อยนี้อยู่ได้อีก 5 ปี ถ้า 5 ปี แล้วก็เอาไป” อีก 5 ปีต่อมา ยายจ้อยก็ตายจริงๆ นี่คน ที่เขาตายไปแล้ว เล่าให้ฟัง พอลุงอายุได้ ๑๒ ปีเศษ ลุงก็ลาหลวงพ่อออก มาเรียนหนังสือ หลวงพ่อท่านก็บอกว่าให้หาเวลา ท่า วิปัสสนาบ้าง ตอนช่วงแรกก็ยังเห็นอยู่ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ เลย เพราะเราไม่ได้สนใจ ได้มาตอนเป็นเด็ก ตอนหลัง พอไปพบหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านก็ว่า “เออดี...เอ็งยังมา