พระคุณของพระพุทธเจ้า : หน้า 172/204

พวกเราเหล่าพุทธศาสนิกชนทั้งทลาย จึง สมควรอย่างยิ่งที่จะระลึกนึกถึงพระองค์ เอาพระองค์เป็นแบบอย่างในการน่าสันติ สุขให้บังเกิดขึ้น หมั่นระลึกนึกถึงพระคุณ อันไม่มีประมาณของพระองค์ ว่าการ บังเกิดขึ้นของพระองค์ท่านนั้น เป็น ประโยชน์เกื้อกูลแก่มนุษย์ เทวา และ สรรพสัตว์ทั้งหลาย พุทธเจ้าจะสั่งสอนใครคนใดคนหนึ่ง ให้เกิดความเลื่อมใส แล้วตั้งใจลงมือ ปฏิบัติธรรมนั้น ต้องใช้กุศโลบายต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นอิทธิปาฏิหาริย์ ให้เห็นถึงฤทธานุภาพอันไม่มีประมาณ หรืออาเทศนาปาฏิหาริย์ ดักใจผู้ฟัง แสดงธรรม อย่างพอเหมาะพอดีแก่ จริตอัธยาศัยของผู้ฟัง ทำให้มีผู้บรรลุ ธรรมตามพระองค์นับไม่ถ้วน นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นยอดนัก เสียสละ หากรู้ว่าใครมีบุญที่พร้อมจะ เข้าถึงธรรม พระองค์ก็จะเสด็จไป โปรดโดยไม่เห็นแก่ความยากลำบาก พระตถาคตเจ้าของเราทรงมี ย่อมไม่เศร้าโศก เชิญท่านถามสมณ ในโลกนี้มีอะไรยิ่งไปกว่าสัจจะ ทมะ เจ้าทรงมีชัยชนะแก่อาฬวยักษ์ผู้มี มหากรุณาอันกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ พราหมณ์เป็นอันมากเหล่าอื่นดูซิว่า ฤทธิ์อันเป็นชัยชนะประการที่ ๒ ดังที่ ได้กล่าวไว้ ณ เบื้องต้นด้วยประการ จาคะ และขันติ ฉะนี้ อาฬวกยักษ์กราบทูลว่า ทำไม การที่ยักษ์ได้เป็นพระโสดาบัน หนอ ขาพเจา เจ้าจึงจะต้องถามสมณ นั้น ทำให้ยักษ์มั่นใจว่า พระผู้มีพระ โลกนี้ที่ดูเหมือนกว้างใหญ่ไพศาล แต่ มหากรุณาของพระองค์ ในการที่จะ ช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจาก ความทุกข์ทรมานนั้น กว้างไกลเกิน กว่าจักรวาลเสียอีก เพราะฉะนั้น พวก เราเหล่าพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย จึง สมควรอย่างยิ่งที่จะระลึกนึกถึงพระองค์ พราหมณ์เป็นอันมากในบัดนี้ วันนี้ ภาคเจ้าเสด็จมาสู่ที่อยู่ของตนก็เพื่อ ข้าพเจ้ารู้ชัดถึงสัมปรายิกประโยชน์ ประโยชน์ของตนโดยแท้ ซึ่งทำให้ พระพุทธเจ้าเสด็จมาอยู่เมืองอาฬวี ยักษ์เกิดความซาบซึ้งในพระมหา เอาพระองค์เป็นแบบอย่างในการนำ เพื่อประโยชน์แก่ข้าพเจ้าโดยแท้ วัน กรุณานั้นยิ่งนัก พร้อมกับที่ยักษ์ นี้ข้าพเจ้ารู้ชัดถึงทานที่บุคคลให้ในที่ กล่าวคาถานั้นจบลง ความรุ่งแจ้งแห่ง ใดมีผลมาก ข้าพเจ้าจักเที่ยวจาก ราตรีก็ปรากฏขึ้น ๑ มีเสียงสาธุการ บ้านไปสู่บ้าน จากบุรีไปสู่บุรี พลาง เกิดขึ้น ๑ ราชบุรุษได้นำเอาพระ นมัสการพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและ ราชกุมารมาส่งให้ยักษ์ ด ไดมีขึน พระธรรมซึ่งเป็นธรรมที่ดี ในที่สุดแห่งการทูลถามปัญหา 4 ข้อ อาฬวกยักษ์ ก็ตั้งอยู่ในโสดา ปัตติผล เพราะในช่วงแรก อาฬวก พร้อมๆ กันในขณะนั้น ในที่สุดยักษ์ ก็เลิกจับมนุษย์กินเป็นอาหาร กลาย มาเป็นผู้สำรวมระวังในศีล อึดเอา พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต ทำให้ ยักษ์คิดว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าคงไม่ อาฬวกุมารไม่ต้องถูกฆ่า และชาวเมือง สันติสุขให้บังเกิดขึ้น หมั่นระลึก นึกถึงพระคุณอันไม่มีประมาณของ พระองค์ว่า การบังเกิดขึ้นของ พระองค์ท่านนั้น เป็นประโยชน์เกื้อ กูลแก่มนุษย์ เทวา และสรรพสัตว์ ทั้งหลาย เพราะพระพุทธเจ้าเป็น อจินไตย ธรรมะของพระพุทธเจ้าก็ เป็นอจินไตย วิบากของผู้เลื่อมใสใน พระพุทธเจ้าผู้เป็นอจินไทย ย่อมเป็น อจินไตย.. อาจตอบปัญหาเหล่านี้ได้เช่นเดียวกับ ก็อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข ด้วยอานุภาพ สมณะพราหมณ์เหล่าอื่นที่ตนเคยถาม ของพระพุทธเจ้าโดยแท้ มาแล้ว จึงเป็นอันพระผู้มีพระภาค ๑๗๐ กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕®® เราจะเห็นได้ว่า กว่าพระ