การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 12 หน้า 85
หน้าที่ 85 / 204

สรุปเนื้อหา

ฤดูกาลที่มีการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ ไม่ว่า จะเป็นอุณหภูมิ ความชื้นดอกไม้ใบหญ้า สิ่งมีชีวิตทั้งน้อย ใหญ่ ฯลฯ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในความรู้สึกของคน เราไปต่างๆ นานา บางครั้งธรรมชาติได้รับเสียงชม แต่ก็ มีหลายครั้งที่มนุษย์บ่นว่าคงทําให้เกิดความสับสนอยู่เหมือน กัน ที่บรรยากาศแบบเดียวกัน เมื่ออารมณ์มนุษย์เปลี่ยนไป ก็เกิดเปลี่ยนใจได้ง่ายๆ ไปเลย แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร การเปลี่ยนแปลงของสิ่ง รอบข้างยังคงดำเนินต่อไป และมนุษย์ก็ต้องกลับใจมารัก ธรรมชาติเหมือนเดิมซึ่งคงจะเป็นจริงดั่งคำกล่าวของผู้รู้ที่ว่า “โลกจะเป็นอย่างไร อยู่ที่ใจของเรา" เมื่อเราดีใจ ไม่ว่าจะ ได้ลาภหรือประสบความสำเร็จในชีวิต เราย่อมมีความสุข อยากจะพบปะผู้คน เมื่อเจอใครก็จะรู้สึกเหมือนว่าเขาจะ พลอยยินดีไปกับเราไปด้วย แต่เมื่อมีเรื่อง

หัวข้อประเด็น

- การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ฤดูกาลที่มีการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ ไม่ว่า จะเป็นอุณหภูมิ ความชื้นดอกไม้ใบหญ้า สิ่งมีชีวิตทั้งน้อย ใหญ่ ฯลฯ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในความรู้สึกของคน เราไปต่างๆ นานา บางครั้งธรรมชาติได้รับเสียงชม แต่ก็ มีหลายครั้งที่มนุษย์บ่นว่าคงทําให้เกิดความสับสนอยู่เหมือน กัน ที่บรรยากาศแบบเดียวกัน เมื่ออารมณ์มนุษย์เปลี่ยนไป ก็เกิดเปลี่ยนใจได้ง่ายๆ ไปเลย แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร การเปลี่ยนแปลงของสิ่ง รอบข้างยังคงดำเนินต่อไป และมนุษย์ก็ต้องกลับใจมารัก ธรรมชาติเหมือนเดิมซึ่งคงจะเป็นจริงดั่งคำกล่าวของผู้รู้ที่ว่า “โลกจะเป็นอย่างไร อยู่ที่ใจของเรา" เมื่อเราดีใจ ไม่ว่าจะ ได้ลาภหรือประสบความสำเร็จในชีวิต เราย่อมมีความสุข อยากจะพบปะผู้คน เมื่อเจอใครก็จะรู้สึกเหมือนว่าเขาจะ พลอยยินดีไปกับเราไปด้วย แต่เมื่อมีเรื่องทุกข์ใจ ไม่ว่าจะเกิดความสูญเสีย หรือประสบกับความล้มเหลวในชีวิตก็ตาม ไปไหนก็จะมี แต่ความหวาดระแวง กลัวเขาจะรู้ความจริง ไม่อยาก พบปะผู้คน เห็นใครเขาจับกลุ่มคุยกัน ก็คิดว่าเขาพูดถึง เรื่องตนเอง บางทีเขายิ้มให้ กลับนึกไปว่า เขาเยาะเย้ย เสียด้วยซ้ำ คนเราอาจเคยชินกับการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม ให้สอดคล้องกับวิถีแห่งการดำเนินชีวิตแห่งตน เพราะ เป็นการง่ายกว่า อีกทั้งสามารถรอดพ้นจากการค้นพบข้อ บกพร่องในตัวเองได้อีกด้วย วิธีนี้น่าจะดี แต่บังเอิญ สิ่งแวดล้อมรอบตัวอีกประการหนึ่งที่ยังคงเป็นปัญหาแก, มนุษย์อยู่ ก็คือมนุษย์ด้วยกันเอง ที่ทำให้คนทุกวันนี้มี ความทุกข์ใจกันอยู่ไม่น้อยทีเดียว พ่อไม่เข้าใจ แม่เอาแต่ใจตัวเอง พี่น้องไม่สนใจ คู่ครองไม่ห่วงใย รวมไปถึงผู้บังคับบัญชาที่ไม่ยุติธรรม และอื่นๆ เป็นปัญหาที่คิดว่า หากบุคคลต่างๆ รอบตัวเรา ปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ความยุ่งยากต่างๆ ก็จะจบลง (จริง หรือเปล่า?) หลายครั้งที่พบว่าปัญหาที่เกิดจากบุคคลรอบ ข้าง แท้จริงแล้วเป็นเพียงส่วนหนึ่ง และอาจเป็นส่วนน้อย เป็นไปได้หรือ? ที่ปัญหาเกิดขึ้นจากตัวเรา เป็นไปได้ เพียงแต่อาจมีสัดส่วนที่แตกต่างกันไปจน แต่ละปัญหา แล้วทำไมเราไม่รู้ล่ะ ทั้งๆ ที่เราคิดทบทวน ตั้งหลายรอบแล้วนะ เอาเถอะ ต่อให้คิดยังไงก็ไม่ออก เพราะแหล่งกำเนิดแห่งความคิดอีกชั้นหนึ่ง อยู่ลึกลงไป ภายในจิตใจเรา บางทีภาษาจิตวิทยาเขาอาจเรียกว่า “จิตไร้สำนึก” ซึ่งเราไม่รู้ตัว ตัวอย่างง่ายๆ อันหนึ่งเช่นถ้า บังเอิญเราเกิดผาไม่สวยงามขนาดดารา ถ้าเราต้องพบปะ เพื่อนใหม่ เราอาจแปลกใจที่จดจำชื่อเพื่อนคนงามเรา ไม่ค่อยได้ แต่ถ้าเป็นคนอื่นเราจำได้ง่าย บางทีอาจ เพราะว่าเราอิจฉาที่เขาสวยกว่าเราก็เป็นได้ เห็นไหมว่า ความคิดเกิดขึ้นเร็วมาก เกินกว่าสมองเราจะตามทันเลียอีก นอกจากนี้แล้ว คนเรายังมีกลไกทางจิตในการมิ ให้ตนเองเกิดความกระทบกระเทือนจิตใจ โดยการหาเหตุ ผลมาเข้าข้างตนเองได้อย่างแนบเนียน เป็นต้นว่า ไม่จริง หรอกที่ว่าเราอิจฉาเขาอันที่จริงเราดีใจด้วยซ้ำที่มีเพื่อนสวย และตัวเราก็มีความน่ารักกว่า อีกทั้งยังมีความรู้ความ สามารถมากกว่า รสนิยมดีกว่าอีกด้วย (ฮั่นแน่ เริ่มเผยความรู้สึกที่แท้จริงออกมาแล้ว ไม่มีใครว่าหรอกน่า) มิได้หมายความว่า จะให้คุณจนมุม หรือยอมรับ โทษทัณฑ์แต่อย่างใด เพียงแต่อยากให้คุณรู้ไว้ว่า “ผล ย่อมเกิดจากเหตุเสมอ" ตราบใดยังมีผลลัพธ์ เรายังคง ต้องสาวไปหาเหตุ และค่อยๆ แก้ไขกันต่อไป อีกทั้งมิได้ หมายความว่า เราจะต้องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เพราะ คุณคุ้นเคยและเคยชินกับตัวคุณมานาน ในตัวคุณมีดีอยู่ไม่ น้อยเหมือนกัน อย่าเผลอเปลี่ยนไป จนตัดส่วนน่ารักส่วน งดงามในตัวคุณออกไปเลียละ จะทำอย่างไรดี ที่จะรู้จักตัวเองให้มากขึ้น ว่ามีดี หรือต้องปรับปรุงอย่างไรบ้าง เริ่มต้นจาก การเห็นคุณค่า และประโยชน์ ของการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ว่า เหตุดีย่อมลง ผลดีมีความจริงใจและชื่อสัตย์ต่อตนเอง เราคงไม่มีความ จำเป็นที่จะไปป่าวประกาศถึงผลงานอันผิดพลาดในอดีตที่ ผ่านมา รวมไปถึงซ้ำเดิมข้อจำกัดของตนเองในขณะนี้ขอ เสียด้วยซ้ำ แล้วผู้ที่มีส่วนสำคัญอีกคนหนึ่งในการทำให้ เพียงแค่รู้ และไม่รังเกียจตัวเอง หากใครจะล่วงรู้บ้าง ก็ เกิดความอลเวงนั้น จะเป็นใครไม่ได้หากไม่ใช่ เอง ตัวเรา ช่างเขา ดีเสียอีกจะได้มีโอกาสพิสูจน์และค้นหา เพื่อนแท้ หรือคนที่รักเราในแบบฉบับที่เราเป็น (หมายเหตุ : และ กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕ ๘๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More