การรู้จักเวทนา : หน้า 9/132

นิรามิส์ ทุกข์ เวทน์ เวทิยามีติ ปชานาติ สามส์ วา อทุกขมสุข เวทน์ เวทยมาโน สามส์ อทุกขมสุข เวทน์ เวทยามีติ ปชานาติ, นิรามิส วา อทุกข มสุข เวทน์ เวทิยมาโน นิรามิส์ อทุกขมสุข เวทน์ เวทิยามีติ ปชานาติ, อิติ อชฺฌตฺต วา ฯ อันนี้เวทนา ไม่ใช่เป็นของฟังง่ายเลย เป็นของฟังยากนัก แต่ว่าท่าน แสดงไว้ย่อ ๆ ว่าสุข เมื่อเราเสวยความสุขอยู่ ก็รู้ชัดว่า เวลานี้เสวยความสุขอยู่ เมื่อเราเสวยความทุกข์อยู่ ก็รู้ชัดว่า เราเสวยความทุกข์อยู่ เมื่อเราเสวยความไม่สุข ไม่ทุกข์ ก็รู้ชัดว่า เราเสวยความไม่สุขไม่ทุกข์อยู่ เมื่อ เสวยความสุขที่เจือด้วยอามิส ก็รู้ชัดว่าเราเสวยความสุขที่ เจือด้วยอามิส เมื่อเราเสวยความทุกข์ที่เจือด้วยอามิส ก็รู้ว่าเราเสวยความทุกข์ที่เจือด้วยอามิส เมื่อเสวยความ ไม่สุขไม่ทุกข์ที่เจือด้วยอามิส ก็รู้ชัดว่าเราเสวยความไม่ สุขไม่ทุกข์ที่เจือด้วยอามิส เราปราศจากความสุข นิรา มิสสุข เราเสวยความสุข ปราศจากความเจือด้วยอามิส เสวยความทุกข์ ปราศจากความเจือด้วยอามิส เสวย ความไม่สุขความไม่ทุกข์ ไม่เจือด้วยอามิส ก็รู้ชัดอยู่ กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐ อย่างนี้ นี้เรียกว่า เวทนา รู้จักเวทนาอย่างนี้ แต่เวทนา ที่จะแสดงวันนี้จะแสดง เวทนาในจิต คำว่า จิต นะ เป็นของจำเป็นที่เราจะต้องแก้ไข มิฉะนั้นมันก็บังคับเราใช้มันอยู่ทุก ๆ วัน ถ้าเราใช้มันไม่ เป็นมันจะกลับมาข่มเหงเอาเราเข้า จิตนั่นเป็นตัว สำคัญ ท่านจึงได้ยืนยันตามวาระพระบาลีว่า กาญจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ จิตฺเต จิตตานุปสฺสี วิหรติ ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลายที่ศึกษาในธรรมวินัย เห็นจิตในจิตเนือง ๆ อยู่นั่นเป็นไฉน อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ศึกษาธรรมวินัยของพระตถาคตเจ้านี้ สราค์ วา จิตต์ สรานํ จิตฺตนฺติ ปชานาติ จิตระคนด้วยราคะ ก็ทราบชัดว่าจิตนี้นี่ระคนด้วยราคะ วีตราค์ วา จิตต์ วีตรานํ วา จิตฺตนฺติ ปชานาติ จิตปราศจากราคะ ก็ทราบชัดว่าจิตปราศจากราคะ สโทส วา จิตต์ สโทส์ จิตฺตนฺติ ปชานาติ จิตระคนด้วยโทสะ ก็ทราบ ชัดว่าจิตระคนด้วยโทสะ วีตโทส วา จิตต์ วีตโทส์ จิตฺตนฺติ ปชานาติ จิตปราศจากโทสะ ก็รู้ชัดว่าจิต ปราศจากโทสะ สโมห์วา จิตต์ สโมห์ จิตฺตนฺติ Kalyanamitra.org ๗