นกกระจาบแตกสามัคคี : หน้า 43/132

นกกระจาบ เป็นนกที่มีอยู่ในโลกนี้นานแล้ว มีมาก่อนสมัยพุทธกาลอีกค่ะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เคยตรัสเล่าเรื่องของนกกระจาบแตกสามัคคี ให้พระ ประยูรญาติฟัง เมื่อญาติ ๆ มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้ง กัน น้าอี๊ดก็จะขอนำมาเล่าให้หลาน ๆ ฟังบ้าง หลาน ๆ จะได้ข้อคิดที่ดี ๆ ไงล่ะค่ะ ในอดีตกาล สมัยพระเจ้าพรหมทัตครองกรุง พาราณสี มีพญานกกระจาบตัวหนึ่งคุมบริวารจํานวน นับพัน ๆ ตัวท่องเที่ยวหากินอยู่ในป่าใหญ่ ด้วยความ ผาสุกตลอดมา อยู่มาวันหนึ่ง พรานล่านกบังเอิญมาพบนก กระจาบฝูงนี้เข้า จึงเข้าไปแอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้ แล้ว ทำเสียงร้องเลียนเสียงนกกระจาบ เมื่อนกกระจาบได้ ยิน จึงหลงเข้าใจผิดคิดว่าพวกของตนร้องเรียก จึง บินลงมารวมกันที่พื้นดินข้างพุ่มไม้นั้น นายพรานซึ่ง คอยที่อยู่แล้ว ก็ทอดตาข่ายลงอย่างรวดเร็วจับ เอานกกระจาบจำนวนมากมายไปได้อย่างสบาย หลังจากวันนั้น นายพรานก็มาทอดตาข่ายจับนก ไปได้ทุกวัน จนนกกระจาบร่อยหรอลงไปมาก พญานกกระจาบพยายามอย่างยิ่งที่จะคิดหาทางช่วย เหลือบริวารของตน จนกระทั่งวันหนึ่งพญานกกระจาบ เรียกประชุมบริวารที่เหลือและบอกอุบายว่า “ครั้งต่อไป ถ้าพวกเราถูกนายพรานทอด ตาข่ายอีกละก็ อย่าตกใจ จงตั้งสติให้ดี ให้แต่ละ ตัวเอาหัวสอดเข้าในช่องตาข่ายตัวละตา แล้วบิน ขึ้นพร้อม ๆ กัน ยกเอาตาข่ายนั้นไป พาดทิ้ง ไว้บนยอดไผ่ที่อยู่ไกล ๆ แล้วปลดตัวเองออกมา ก็จะสามารถหนีรอดได้” วันต่อ ๆ มาเมื่อพรานนกนำตาข่ายมาทอด อีก นกกระจาบก็พร้อมใจกันบินขึ้นยกตาข่ายไปทิ้ง ไว้บนยอดไผ่ตามคำแนะนำของพญานกเสมอ พรานนกจึงจับนกกระจาบไม่ได้เลย ได้แต่เดินตามหา ตาข่ายที่นกนำไปพาดทิ้งไว้ กว่าจะปลดตาข่ายแต่ละ ตาให้หลุดจากยอดไม่ได้ ก็เสียเวลาไปทั้งวันจึงได้แต่ เดินมือเปล่ากลับบ้านเป็นประจำ ครั้นเป็นเช่นนี้หลาย ๆ วันเข้า ภรรยานายพราน ก็โกรธระแวงว่าสามีนอกใจ แอบไปมีภรรยาน้อย พรานนกจำต้องเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง แล้วปลอบ นางว่า “ขอให้เธอใจเย็น ๆ ไว้เถิด ขณะนี้พวกนก มีความพร้อมใจกัน จึงหอบเอาตาข่ายไปได้ แต่ถ้าเมื่อใดมันทะเลาะกัน เมื่อนั้น มันไม่หุ่นเธอ ฉันไปได้หรอก ฉันจะหอบมันมาให้เธอทั้งฝูง ให้ เธอยิ้มหน้าบานไปเลย” กัลยา ตระไกร Kalyanantitral