การปกครองของสงฆ์ : หน้า 52/132

ฟังดูเหมือนกับระบอบคอมมิวนิสต์ แต่ไม่เหมือน เพราะคอมมิวนิสต์เอา สมบัติต่าง ๆ มาไว้กองกลางจริง แต่ มีคนอยู่จํานวนเท่าไร ก็หารไปเท่าจำนวน สมาชิก แต่บางทีก็แบ่งไม่เท่ากัน ส่วน ในวินัยของพระตถาคตนั้นของทุก อย่างเอามาไว้เป็นของกลางก็จริง แต่เมื่อพระภิกษุสามเณรจะเอากลับ ไปบริโภคใช้สอย แทนที่จะแบ่งเท่า ๆ กัน ก็ให้แต่ละท่านแบ่งกลับไปใช้ น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้ ถ้าจะมี เหลือก็ให้เหลือเอาไว้เป็นกองกลางอย่าง นั้นแหละ จะได้นำไปทำบุญทำทานที่อื่น ต่อไป เช่น ในวัดมีพระภิกษุอยู่ ๑,๐๐๐ รูป แต่ทอดผ้าป่าได้ใครมา ๑๐,๐๐๐ ไตร เราไม่ได้แบ่งให้รูปละ ๑๐ ไตรแบบคอม มิวนิสต์ ทั้ง ๑๐,๐๐๐ ไตรนั้นเอาไว้เป็น ของกลาง แล้วเวลาจะใช้พระได้แค่รูปละ ไตร เหลืออีก ๔,๐๐๐ ไตร ก็ปล่อยไว้ เป็นกองกลางนั่นแหละ ไม่ใช่เอามาแจกกัน แล้วร่วมใจกันประชุมกันว่าจะแบ่งไปทำ บุญท่าทานให้กับพระวัดไหนก็ว่ากัน ไป คือแต่ละรูปแม้เป็นเจ้าของสมบัติสงฆ์ ด้วยกัน แต่หยิบเอามาใช้สอยบริโภค เพียงส่วนที่จำเป็น หรือส่วนที่น้อยที่สุด ไม่ใช่เอาไปเท่า ๆ กันหรือมากที่สุด นี่ ต่างกับคอมมิวนิสต์ต่างกับการปกครอง แบบอื่น ๆ ในทางโลก ข้าวปลาอาหารก็เช่นกัน เมื่อ พระภิกษุได้มาเยอะแยะ อย่างไรก็ฉันกัน แค่ ๒ มื้อ หลังเที่ยงแล้วก็ไม่ฉัน ถ้าใน ช่วงอบรมอยู่ธุดงค์ ถึงจะมีอาหารมาก มายเท่าไรก็ฉันเพียงมื้อเดียวเหลือเท่าไรก็ เหลือไป นี่เป็นความแตกต่างของการ แบ่งสมบัติบริโภคใช้สอยในการปกครอง ของหมู่สงฆ์ สำหรับที่วัดพระธรรมกาย ทอด กฐินได้ผ้าไตรมาประมาณ $1,000- 6,000 ไตร มีพระอยู่ทั้งหมดไม่ถึง ๒๐๐ รูปดี แต่ละรูปก็ถือไปองค์ละไตร จาก ๗,๐๐๐-๘,๐๐๐ ไตร เอาออกมา ๒๐๐ ไตร ยุบไปไม่มาก แล้วที่เหลือจะ เอาไปท่าอะไร เอาไปขายหรือ เปล่า เพิ่ง ถวายพระคุณเจ้าที่มาอยู่ธุดงค์ทุกรูปไปนี้ แหละ เราประชุมกันแล้วก็ตกลงกัน ว่าพระคุณเจ้ามากันพร้อมหน้าพร้อมตา มาปฏิบัติธรรมอย่างนี้ ขอฉันทาคติต่อ หมู่สงฆ์ทั้งวัด ขอเอามาถวายพระคุณเจ้า ทุกรูป ถ้าเราจะเอาไปขายก็คงได้หลาย สตางค์ แต่ว่าเราเป็นพระภิกษุ ไม่ ใช้บวชมาค้าขาย เพราะฉะนั้นมีเท่าไร ก็มาแบ่งปันกันใช้อย่างนี้เรียบร้อยดี นี่คือใช้หลักการของสงฆ์ ในเรื่องของ การบริโภค ใช้สอย ทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ เราจะเห็นว่าการ ปกครองของสงฆ์นั้น ถือเอาหลัก ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เมตตากรุณา ซึ่งกันและกันเป็นเกณฑ์...เป็นใหญ่ ในการปกครองหมู่คณะว่าด้วย ตัวบุคคล พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมอบ ไว้ให้อย่างไรเป็นเรื่องที่เราจะต้องมาพินิจ พิจารณากันอย่างใกล้ชิด เพื่อจะได้นำ ไปปฏิบัติได้ถูกต้อง ก่อนที่จะยกหัวข้อธรรมะว่า ใน การปกครองสงฆ์นั้นมีหลักการ มีวิธีการ ร่วมกับหมู่คณะมาถึงปีนี้ก็เป็นปีที่ ๑๗ และกระผมเองก็เพิ่งบวชมาได้ ๑๕ พรรษา พูดง่าย ๆ สร้างวัดอยู่ ๒ ปีแล้วจึงบวช เพราะฉะนั้นจึงได้มีโอกาสขุดดินก้อนแรก ในวัดนี้ร่วมกับหมู่คณะมา มีประสบการณ์ ในเรื่องของการสร้างวัด ในการบริหาร พระ บริหารสามเณร บริหารเด็กวัด อุบาสก อุบาสิกา ตลอดจนกระทั่งคน งานภายในวัด และประชาชนที่มาประ กอบการบุญการกุศลอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ก็มีโอกาสได้ศึกษา ค้นคว้า เรื่องการปกครอง ทั้งจาก พระไตรปิฎก จากดำรับตำราทางโลก ยิ่งกว่านั้นก็ยังโชคดีได้รับความกรุณา จากอุปัชฌาย์คือ พระธรรมธีรราช มหามุนีและอาจารย์หลาย ๆ ท่าน ซึ่ง มีประสบการณ์ในการปกครองอย่างมาก มาย ถ่ายทอดประสบการณ์และความรู้ ในด้านการปกครองให้ จึงได้นำความรู้ เหล่านั้นมาใช้ในการสร้างวัด ในการบริหาร วัด ตลอดจนการหาทุนสารพัด ก็เลยถือ โอกาสนำความรู้ทั้งหมดนี้มาประมวล และสรุปให้พระคุณเจ้าในครั้งนี้ให้เห็น ภาพพจน์ง่าย ๆ จะได้นำไปใช้อย่างไม่ ลำาบากนัก ปัญหาใหญ่ ๒ ปกครองอย่างไร หรือตรัสไว้ครั้งไหนใน ประการของคน พระไตรปิฎกเล่มใด จะยังไม่พูด แต่ อยากให้พระคุณเจ้าช่วยมองภาพพจน์ ที่อยู่ร่วมกันเป็น หมู่เป็นคณะ กว้าง ๆ ว่า จริง ๆ แล้วในการปกครอง เราควรคำนึงถึงอะไรบ้างก่อน จากการที่กระผมและหมู่คณะ สงฆ์ของวัดพระธรรมกาย ได้ช่วยกัน สร้างวัดมา ๑๗ ปีด้วยกัน ผมเองเป็น ผู้หนึ่งที่ได้เริ่มตั้งแต่ชุดดินก้อนแรกในวัดนี้ คนในโลกนี้ เมื่ออยู่กันเป็น หมู่คณะแล้ว มีความจำเป็นที่จะต้อง มีหัวหน้าปกครอง เพื่อให้เป็นหมู่เป็น Go Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐