ปัญหาความขาดแคลนในวัด : หน้า 53/132

เหล่าอยู่กันอย่างสงบ แล้วก็มีความ สุขอย่างที่ว่ามานั่นด้วย เมื่อเข้ามาอยู่ กันเป็นหมู่คณะแล้ว มีปัญหาใหญ่อยู่ ๒ ข้อครับ ปัญหาที่ ๑ ปัญหาเรื่องความ ขาดแคลน ทั้งที่วัด ที่บ้าน ที่โรงเรียน หรือ สถาบันใด ๆ ก็ตาม มักประสบปัญหา ความขาดแคลนไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง บางครั้งขาดแคลนในเรื่องปัจจัยสี่ บางที ก็ขาดแคลนคนและในเรื่องอื่น ๆ เช่น ขาด อุปกรณ์การศึกษา ขาดเครื่องอำนวย ความสะดวก ขาดครูอาจารย์ ขาดความ ปลอดภัย ฯลฯ ปัญหาเรื่องความขาดแคลนนี้ เท่าที่ พยายามประมวล ค้นคว้ามาจากพระไตร ปิฎกและจากผู้รู้ทั้งหลาย รวมทั้งที่มี ประสบการณ์มาด้วยตัวเอง ก็พบว่าความ ขาดแคลนของพระภิกษุสงฆ์สามเณร ที่มาอยู่รวมกันเป็นหมู่เป็นคณะตามวัด วาต่าง ๆ นั้น มีความขาดแคลนอยู่ ๕ ลักษณะใหญ่ ๆ ดังนี้ ประการที่ ๑ ความขาดแคลน เรื่องปัจจัย ๔ อุปกรณ์การศึกษา ครู อาจารย์ ความขาดแคลนเรื่องปัจจัย ๔ เช่นบิณฑบาตไม่พอฉัน สบงจีวรไม่ค่อย จะพอใช้ กุฏิ ศาลา เสนาสนะต่าง ๆ ไม่ค่อยจะพออยู่ หรือมีอยู่แต่ว่ามันรั่ว มันพัง คราวเจ็บไข้ได้ป่วย คิลานเภสัช หยูกยาต่าง ๆ ไม่ค่อยจะมีใช้ มีฉันกัน นี่ก็เป็นความขาดแคลนเบื้องต้นที่ขาด แคลนปัจจัย ๔ บางวัดมีปัจจัย ๔ พร้อม แต่ไม่มี อุปกรณ์การศึกษา อยากจะได้ตำรับ ตำราก็ขาดแคลน เช่น ถ้าจะมีสไลด์ มี ภาพถ่ายช่วยประกอบการเรียน มีวี.ดี.โอ. ช่วยประกอบการเรียนสักหน่อย ก็จะทำ ให้เรียนได้เข้าใจง่ายขึ้น ก็ปรากฏว่าขาด ไป ยิ่งกว่านั้นตัวของเราเอง เนื่อง จากบวชเข้ามาใหม่ ก็ยังขาดความรู้ จะ หาครูบาอาจารย์มาสั่งสอนให้ก็ยังยากอยู่ เพราะอยู่ในวัดที่ไกลความเจริญก็หาครูบา อาจารย์ยากหน่อย ในกรุงเทพฯ หรือ ในตัวเมือง ที่มีอาจารย์มีความรู้มาก แต่ ว่าเรากับท่านก็อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน นี่เป็นความขาดแคลนเบื้องต้น เป็นความ ขาดแคลนเฉพาะในตัวบุคคล ประการที่ ๒ ขาดความปลอด ภัย บางวัดไม่เข้มงวดในเรื่องคัดคน มีพระเกเร มีสามเณรเกเรหลงเข้ามาบวช หรือบางทีพระภิกษุสามเณรดี แต่ว่า กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๕๑