ธรรมกถา : หน้า 28/132

- ธรรมกถา สมมาปุญโญ ภิกขุ สุขาภิยาจนคาถา บุคคลใด สวดมนต์ทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็นอยู่เป็นนิตย์ สวดพระปริตรด้วยสมาธิจิตอัน แน่วแน่ สมควรแผ่พลังจิตอันไพศาลแต่ราชสกุล อีกทั้งเทพดาและมนุษย์ทั้งหลาย ให้พ้นทุกข์ พ้นภัย สรรพอุปัทวะอย่ามาพ้องพาน ให้สุขสำราญเหมือนดังที่กล่าวไว้ใน “สุขาภิยาจนคาถา” จงทุก ประการ เทอญ ย์ ย์ เทวมนุสฺสานํ มงคลตฺถาย ภาสิต ตสฺส ตสฺสานุภาเวน โหตุ ราชกุเล สุข เย วา ชลาพุชณฑชา สํเสทโชปปาติกา อเวรา โหนฺตุ สพฺเพ เต อนีฆา นิรุปทุทวา ปสฺสนฺตุ อนวชฺชานิ มา จ สาวชมาคมา จิร์ ติฏฺฐตุ โลกสฺมิ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสนํ ทสฺเสนฺนํ โสตวนสูนํ มคฺค์ สตฺตวิสุทฺธิยา มาตา ปิตา จ อตฺรช์ นิจฺจํ รกฺขนฺติ ปุตตก์ เอวํ ธมฺเมน ราชาโน ปช์ รกฺขนฺตุ สพฺพทา ๒๖ พระปริตรใด ๆ อันเราสวดแล้ว เพื่อประโยชน์แก่มงคลแห่งเทพดาและมนุษย์ทั้งหลาย ด้วยอานุภาพแห่งพระปริตรนั้น ๆ ขอความสุขจงมีในราชสกุล อนึ่ง สัตว์ทั้งหลายใด ที่เป็นชลาพุชะกำเนิดในครรภ์มารดา และที่เป็นอันตชะกำเนิดในฟอง และที่เป็นสังเสทชะกำเนิดในเหงื่อไคล และที่เป็นอุปปาติกะ กำเนิดลอยขึ้น ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายนั้น จงเป็นผู้ไม่มีเวร ไม่มีทุกข์ ไม่มีอุปัทวะ เห็นกรรมทั้งหลาย อันหาโทษมิได้ อนึ่ง กรรมอันมีโทษ อย่ามาพ้องพานสัตว์เหล่านั้น ขอคำสั่งสอน ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อันแสดงมรรคาแก่สัตว์ ผู้มีโสตวิญญาณธาตุ เพื่อความ หมดจดแก่สัตว์ จงดำรงอยู่ในโลกสิ้นกาลนาน มารดาและบิดา ย่อมถนอมบุตรน้อย อันบังเกิดในตนเป็นนิตย์ฉันใด พระราชาทั้งหลาย จงทรงรักษา ประชาราษฎร์โดยชอบ ในกาลทั้งปวงฉันนั้น Kalyanamitra.org www กัลยาณมิตร/กรกฎาคม ๒๕๓๐