การกลับตัวกลับใจ : หน้า 120/132

และแม้ว่าจนบัดนี้ชิตจะยังคงไม่เชื่อเรื่อง เสมอมา... บาป-บุญซึ่งมองไม่เห็นตัวตนอยู่ก็ตาม แต่ชิตก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงพ้นจาก ผลของบาปกรรมที่ตนทำไว้ได้ จากตัวอย่างที่เกิดขึ้นกับชิตทำให้ เพชรนึกเสียววูบขึ้นมาในใจทันที เพราะ ชิตนั้นที่จริงก็คือแบบอย่างของเพชรใน อดีตนั่นเอง โชคดีที่ตนเองกลับตัวกลับ ใจเสียได้ทัน มิฉะนั้นก็คงมีผลรับไม่ต่าง ไปจากชิตเท่าใดนัก คิด ๆ แล้วก็ทำให้ พลอยระลึกถึงคุณของบ่อน้ำที่เคยตกลง ไปครั้งนั้นอีกจนได้ สำหรับผลการเรียนของเพชรใน เวลานี้มีแต่จะก้าวหน้ายิ่งขึ้น และจาก ความเป็นคนว่าง่ายรู้จักตั้งใจรับฟังคำ สั่งสอนด้วยความเคารพนี่เอง ที่ทำให้ ครูบาอาจารย์ทั้งหลายพากันเมตตารัก ใคร่ และเอาใจใส่เพชรเป็นพิเศษ ดังนั้น วิชาใดที่เคยเรียนอ่อนอยู่ก็กลับดีขึ้น และ วิชาใดที่ถนัดอยู่แล้วก็ยิ่งรอบรู้กว้าง ขวางยิ่งขึ้น จึงมีบ่อยครั้งที่เพชรได้รับการ คัดเลือกจากทางโรงเรียนให้เป็นตัวแทน ไปตอบปัญหาแข่งขันกับตัวแทนของโรง วันนี้เป็นวันที่ได้จัดให้มีพิธีไหว้ ครูของโรงเรียน และหลังจากที่นักเรียน ได้กระทำพิธีไหว้ครูเสร็จแล้ว ทางโรง เรียนก็ได้มีการประกาศเกียรติคุณ และจัด พิธีมอบรางวัลแก่นักเรียนที่มีความ ประพฤติดี เรียนดี และทำชื่อเสียงให้แก่ โรงเรียนอีกด้วย แน่นอนที่สุด เพชรย่อมจะต้องเป็น ผู้หนึ่ง ซึ่งอยู่ในข่ายที่ควรได้รับการ ประกาศชื่อ และรับมอบรางวัลในครั้งนี้ เพชรเองยังจำได้ดีถึงเสียงปรบมือที่ดัง กึกก้องในหอประชุมทันทีที่มีการประกาศ ชื่อของเพชร และเสียงปรบมือที่ยังคง ดังติดต่อกันเป็นระยะ ๆ ในขณะที่เพชร กำลังเดินเข้าไปรับรางวัลจากท่านอาจารย์ ใหญ่นั้น ย่อมเป็นการแสดงออกว่า ทุกคน ต่างก็ยอมรับถึงคุณความดีของเพชร อย่างจริงใจ ของรางวัลที่เพชรได้รับในวันนี้ เป็นหนังสือ ๒ เล่ม คือ พจนานุกรม ฉบับภาษาไทยเล่มหนึ่งและฉบับภาษา อังกฤษอีกเล่มหนึ่ง ซึ่งคงจะมีราคาไม่ เรียนอื่น ๆ ซึ่งปรากฏว่าเพชรก็ได้ประสบ เท่าไรนัก แต่สำหรับเพชรแล้วย่อมถือว่า ชัยชนะ สร้างชื่อเสียงให้แก่ทางโรงเรียน เป็นของที่มีค่ามากเหลือเกิน ในขณะที่มีเพื่อน ๆ หลายคนมา แสดงความยินดีด้วยนั้น ทำให้เพชร อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเพื่อนคนหนึ่งขึ้นมา เพราะถ้า “ชิต” ได้มาอยู่ที่นี่ด้วยในเวลา นี้ เพชรก็อยากจะยื่นรางวัลในมือให้ เขาดูและบอกกับเขาว่า “ดูให้ดี เพื่อน บุญที่เธอว่าไม่มีตัวตน จับต้องไม่ได้ นั้น ผลของมันกำลังอยู่ในมือของ เรานี่ไง.....” เย็นวันนั้น เพชรกลับไปถึงบ้าน ด้วยหัวใจที่พองโต ไม่ว่าจะมองไปทาง ใดก็ดูสดใสไปเสียทั้งหมด และไม่ต้อง สงสัยเลยว่าคุณพ่อคุณแม่จะดีใจสัก เพียงไรในตอนที่เพชรนำของรางวัลเข้า ไปอวด และจนบัดนี้ เพชรก็ยังไม่เคยลืม ถ้อยคำที่ท่านอาจารย์ใหญ่ได้ประกาศ ชมเชยเพชรท่ามกลางที่ประชุมในวัน นั้นว่า “...เพชร...ทางโรงเรียนมีความ ภูมิใจที่มีนักเรียนดี ๆ ว่านอนสอนง่าย อย่างเธอ ขอให้พยายามรักษาความดี งามนี้ไว้ เพื่อให้สมกับที่เป็น เพชรน้ำ เอก ตลอดไป....” อวสาน 396 Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐