การสร้างความดีและการอนุโมทนาบุญ : หน้า 77/132

พระภิกษุสงฆ์ ย้อนนึกถึงสมัยที่ตัวเอง ยังเป็นเด็กนักเรียนในโรงเรียนวัด ไม่เคย ได้มีโอกาสทำความดีอย่างนี้บ้าง เล่นซน ไปวัน ๆ พอโตขึ้นมาอีกหน่อยก็เข้า โรงเรียนที่เป็นคริสต์ศาสนา เข้าโบสถ์และ เป็นนักร้องหมู่ ความสนใจกับวัดไทยมี น้อยมาก ในชีวิตเคยทำบุญอยู่ครั้ง เดียว และไปเล่นกับเพื่อนในวัน สงกรานต์ ซึ่งเป็นวันเกิดของข้าพเจ้า กว่าจะมาได้บวชและสร้างความดีนั้น ก็ต้องเสียเวลาไปเกือบครึ่งชีวิต ปี นั้นไม่ทำในสิ่งที่เราต้องการ แค่ใช้ | ที่ร่วมอนุโมทนาบุญกับพระภิกษุสงฆ์ เวลาเพียงนิดเดียว เคยคิดหรือไม่ว่า อันเวลาน้อยนิด แต่ถ้าคนจำนวนมาก รวมกันก็ใช้เวลามากขึ้นไปด้วย ฉะนั้น ควรคิดถึงคนอื่นที่เขาทำงานบ้าง เอาใจ เขามาใส่ใจเราบ้าง ถามตัวเองซิว่า รอได้ไหม? ถ้าเราเป็นคนทำหน้าที่เรา จะรู้ซึ้งดี” ทำให้ข้าพเจ้าได้คิดว่า เราเอง ก็เป็นคนที่เห็นใจคนอื่นรวมถึงการสร้าง ความดีด้วย “ขออนุโมทนาบุญด้วยครับ .... สาธุ” เสียงแจ้ว ๆ ของเด็กนักเรียนที่ บ่งบอกถึงความบริสุทธิ์ ความไร้เดียงสา ถ้ามองไปตามข้างทางจะเห็นวัดไทยสลับ กับสุเหร่าของศาสนาอิสลามตลอดทาง ทีเดียว เมื่อได้มาเดินธุดงค์ ตั้งแต่วัด พระธรรมกายถึงเขาใหญ่ มองตามสองข้าง ทางทั้งซ้ายขวา มีแต่วัด สิ่งปลูกสร้าง ของศาสนาอื่นไม่มีเลย วัดเก่ายังไม่สุด สายตาก็มาเห็นวัดใหม่อีก ประทับใจชนในชาติและตนเองที่ ได้ยึดหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธ เจ้า ซึ่งเป็นที่พึ่งอันประเสริฐสุด แต่ทำไม คนรุ่นใหม่ถึงไม่เอาความดีเหล่านั้น ไปปฏิบัติ ด้วยความจริงใจ ความเหนื่อยล้า อ่อน เพลีย หายไปกับเสียงเงียบของเด็กน้อย หลังจากที่ขบวนพระภิกษุแห่งกองทัพธรรม ได้เคลื่อนเข้ามาภายในวัดหมดแล้ว ข้าพเจ้าได้รับความสดชื่น อาจหาญ ร่าเริงจากเสียงเหล่านี้ เป็นพลังในการ ต่อสู้กับอุปสรรค์ คือความง่วงในการนั่ง เจริญภาวนาอันเนื่องมาจากความอ่อน เพลียจากการเดิน และความร้อนจาก แสงแดด ข้าพเจ้านั่งเพลิน ๆ ไป และ เกิดความคิดว่า เด็กนักเรียนเหล่านี้ โชคดีนัก รู้จักร่วมอนุโมทนาบุญกับ จากประสบการณ์ของอาตมา รวมถึงประสบการณ์ที่ได้เข้ามาอบรม ธรรมทายาทด้วยความดีต่าง ๆ ที่ได้รับ จากการอบรม ล้วนแต่เคยได้ผ่านหูมา แล้วเกือบทั้งสิ้น แต่การนำไปใช้ มีน้อย เพราะขาดผู้นำที่ดี แม้แต่ สถานที่ที่ควรจะเป็นผู้นำ เช่นวัด ส่วนใหญ่พระที่วัดต่าง ๆ ขาดการ ดูแลเรื่องความประพฤติจึงทำให้ผู้ที่ เกิดที่หลัง ยึดเอาความประพฤติของคน ส่วนใหญ่เป็นที่ตั้ง ซึ่งล้วนแย่ลง ทุกวัน ๆ ๒๕๓๐ นี้เป็นปีที่ข้าพเจ้าได้ใช้เวลาให้มี ประโยชน์ที่เป็นสาระแก่ชีวิตจริง ๆ เป็น การฉลองวันเกิดด้วยการสร้างความดี ในหัวใจของข้าพเจ้ามีแต่ความ ปรารถนาดีที่จะเห็นเด็กเหล่านั้น และ เด็กอื่น ๆ ทั่วประเทศได้เจริญเติบโต ขึ้นในอ้อมแขนของพระพุทธศาสนา เพื่อเป็นคนรุ่นใหม่ในการพัฒนา ประเทศชาติให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป ๕ มิถุนายน ๒๕๓๐ ธรรมทายาททรงศักดิ์ ขวัญใจพานิช อายุ ๒๕ ปี นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากความคิดครั้งนี้ ทำให้เกิด ความตั้งใจว่า จะเป็นผู้นำที่ดี เป็น กัลยาณมิตรให้กับตนเอง เพื่อผู้อื่น จะได้แบบอย่างที่ดีต่อไป 5 มิถุนายน ๒๕๓๐ พระธรรมทายาทบุญนำ เกียรติศรีฟัง อายุ ๒๒ ปี ๓๔๑/๖ หมู่ ๒ ต.บางบ่อ อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๗๕