เพชรจากพระไตรปิฎก : หน้า 65/132

เพชรจากพระไตรปิฎก สานันททสูตร ชาววัชชีจักสักการะเคารพนับถือ บูชาท่านวัชชีผู้ใหญ่ทั้งหลาย และจัก สำคัญถ้อยคำแห่งท่านเหล่านั้นว่าเป็น ถ้อยคำอันตนจึงเชื่อฟังเพียงใด ชาววัชชี พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวัง ความเสื่อมเลยเพียงนั้น ชาววัชชีจักไม่ข่มขืนบังคับปกครอง หญิงในสกุลเพียงใด ชาววัชชีจึงหวัง ความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวังความ เสื่อมเลยเพียงนั้น ชาววัชชียังคงสักการะ เคารพ นับถือ บูชาเจติยสถานของชาววัชชีทั้ง ภายในและภายนอก และไม่ลบล้างพลี กรรมอันชอบธรรม ซึ่งเคยให้เคยทำแก่ เจติยสถานเหล่านั้นเพียงใด ชาววัชชีจึง หวังความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวัง ความเสื่อมเลยเพียงนั้น ชาววัชชีจักถวายความอารักขา อปริหานิยธรรม ๗ ประการ ความคุ้มครอง ป้องกันโดยชอบธรรม สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ สารินททเจดีย์ ใกล้กรุง เวสาลี ครั้งนั้นแล เจ้าลิจฉวีหลายพระองค์ ด้วยกันพากันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค เจ้าถึงที่ประทับ ทรงถวายบังคมพระผู้มี พระภาคเจ้าแล้ว ประทับนั่ง ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาค เจ้าได้ตรัสกะเจ้าลิจฉวีเหล่านั้นว่า ดูก่อน ลิจฉวีทั้งหลาย เราจักแสดงอปริหานิย ธรรม ๗ ประการ แก่ท่านทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เรา จักกล่าว เจ้าลิจฉวีเหล่านั้นทูลรับพระผู้ มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสว่า ดูก่อนลิจฉวีทั้งหลายอปริหา นิยธรรม ๓ ประการเป็นไฉนคือ ชาววัชชีจักหมั่นประชุมกันเนื่อง นิตย์เพียงใด ชาววัชชีจึงหวังความเจริญ ได้แน่นอน ไม่พึงหวังความเสื่อมเลย เพียงนั้น ชาววัชชีเมื่อประชุมก็จักพร้อม เพรียงกันประชุม เมื่อเลิกประชุมก็พร้อม เพรียงกันเลิกประชุม และจักพร้อมเพรียง ช่วยกันทำกิจที่ควรทำเพียงใด ชาววัชชี พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวัง ความเสื่อมเลยเพียงนั้น ชาววัชชีจักไม่บัญญัติสิ่งที่ยังไม่ บัญญัติ จักไม่ถอนสิ่งที่ท่านบัญญัติไว้ แล้ว ประพฤติมั่นอยู่ในธรรมของชาววัชชี ครั้งโบราณ ตามที่ท่านบัญญัติไว้เพียง ใด ชาววัชชีจึงหวังความเจริญได้ แน่นอน ไม่พึงหวังความเสื่อมเลยเพียง นั้น ในพระอรหันต์ทั้งหลายเป็นอย่างดี ด้วย หวังว่า ไฉนพระอรหันต์ทั้งหลายที่ยัง ไม่มา จึงมาสู่แว่นแคว้น และที่มาแล้ว จึงอยู่เป็นสุขเพียงใด ชาววัชชีจึงหวัง ความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวังความ เสื่อมเลยเพียงนั้น ดูก่อนลิจฉวีทั้งหลาย อปริหานิย ธรรม ๗ ประการนี้ จักตั้งอยู่ในชาว วัชชี และชาววัชชียังปรากฏอยู่ใน อปริหานิยธรรม ๓ ประการนี้เพียงใด ชาววัชชีจึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่พึงหวังความเสื่อมเลยเพียงนั้น จบ สารันททสูตรที่ ๑ (พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตก- นิบาต หน้า ๔๓,๔๔) กัลยาณมิตร / กรกฎาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๖๓