วันธรรมกาย : หน้า 2/124

ขึ้น ค่ำเดือน ๑๐ ๑๕ วันธรรมกาย จันทร์เพ็ญลอยฟ่องฟ้า ทอแสงนวลตา ผ่านหน้าต่างโบสถ์วัดบางคูเวียงเข้ามา ช่วย ส่องให้มองเห็นสมณะรูปหนึ่ง คะเนอายุ ราว ๓๐ เศษ รูปร่างสันทัด หน้าผากกว้าง บ่งถึงลักษณะของผู้ทรงปัญญาอันล้ำเลิศ กำ ลังนั่งสมาธิสงบนิ่งอยู่ตรงหน้าพระพักตร์องค์ พระปฏิมากรด้วยใบหน้าที่อิ่มเอมเต็มไปด้วย ความปีติปรีดาปราโมทย์ ประกอบด้วยรอยยิ้ม น้อย ๆ ที่มุมปาก พร้อมกับเสียงรำพึงเบา ๆ ว่า “เออ....มันยากอย่างนี้นี่เอง ถึงได้ ไม่บรรลุกัน ความเห็น ความจำ ความคิด ความ รู้ ต้องรวมเป็นจุดเดียวกัน เมื่อหยุดแล้วจึง ดับ เมื่อดับแล้วจึงเกิด” ในที่สุดท่านก็ตามเห็น กายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรม ไป ตามลำดับ จนกระทั่งบรรลุถึง “ธรรมกาย” นับแต่นั้นเป็นต้นมา พระภิกษุรูปนั้น ท่านก็เริ่มศึกษาค้นคว้ามุ่งหาที่สุดแห่งธรรม ยิ่งค้นยิ่งแตกฉานเชี่ยวชาญหนักเข้า จึงได้ออก เผยแผ่คำสอนจนกระทั่งได้มาเป็นเจ้าอาวาส วัดปากน้ำ ภาษีเจริญหรือที่คนทั่วไปรู้จักกันใน นาม “หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ” ผู้คนพบวิชชาธรรมกายของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าที่พวกเราสุดเคารพสุดบูชานั่นเอง ฉะนั้น วันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๑๐ จึง ควรกับคำว่า “วันธรรมกาย” เพราะเป็นวัน ที่หลวงพ่อวัดปากน้ำได้เข้าถึง “ธรรมกาย” อันบริสุทธิ์ซึ่งเป็นประดุจองค์แทนของพระบรม ศาสดา ดังมีหลักฐานอยู่ในอรรถกถา พรหม ชาลสูตร ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่มที่ ๑ ภาคที่ ๑ หน้า ๑๒๗ พระไตรปิฎกแปลฉบับ ของมหามกุฏราชวิทยาลัย มีข้อความว่า แก้อรรถบท เอวมฺเม สุต เอก สมย์ ภควา ก็ด้วยลำดับแห่งคำเพียงเท่านี้ ใน บรรดาคำเหล่านี้ ด้วยคำว่า ข้าพเจ้าได้สดับ มาอย่างนี้ท่านพระอานนท์ เมื่อแสดงธรรม ตามที่ได้สดับมา ชื่อว่าย่อมกระทำ พระ ธรรมกาย ของพระผู้มีพระภาคเจ้าให้ ประจักษ์ ด้วยคำนั้นท่านย่อมยังประชาชนผู้ กระวนกระวาย เพราะไม่ได้เห็นพระศาสดาให้ เบาใจว่า ปาพจน์ คือ พระธรรมวินัยนี้ มี พระศาสดาล่วงไปแล้ว หามิได้ พระ ธรรมกาย นี้เป็นพระศาสดาของท่านทั้ง หลาย ดังนี้ ด้วยคำว่า สมัยหนึ่ง พระผู้มี พระภาคเจ้า ดังนี้ ท่านพระอานนท์เมื่อแสดง ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าได้มีอยู่ในสมัยนั้น ชื่อว่า ย่อมประกาศการเสด็จปรินิพพานแห่ง พระรูปกาย ฉะนั้น ด้วยอำนาจของกตัญญูกตเว ทิตธรรม เหล่ากัลยาณมิตรจึงได้พร้อมใจกัน “ปฏิบัติธรรม” ใน “วันธรรมกาย” ให้ เป็นวันแห่งการเข้าถึงธรรมกาย เพื่อบูชาธรรม ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่ได้อุทิศ ชีวิตจนนำวิชชาธรรมกายกลับคืนมาให้ชาว โลกได้ศึกษาและปฏิบัติ เป็นบันทึกประวัติ ศาสตร์ที่โลกได้จารึกและจดจำไปตราบเท่า กัลปาวสาน Kalyanamitra.org