การสละราชสมบัติของรัชกาลที่ 7 : หน้า 59/124

และเห็นคุณค่าในสิ่งของทุกสิ่ง ทรงใช้สอย อย่างประหยัดและให้เป็นประโยชน์สูงสุด แม้กระทั่งฉลองพระองค์หรือฉลองพระบาท ทรงใช้แบบธรรมดาที่สามัญทั่วไปใช้สอย ซึ่งพระอุปนิสัยเหล่านี้ทรงได้รับการปลูกฝัง มาจากพระราชชนนีทั้งสิ้น ประเทศไทย จึงมีพระมหากษัตริย์ที่ทรงใช้ชีวิตแบบธรรมดา สามัญ แต่ทรงงานหนักกว่าคนธรรมดาสามัญ หลายสิบเท่า ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรง งานหนักที่สุดในโลก หลังจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้า เจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานรัฐธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรสยามเมื่อวันที่ ๑๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๕ และมีพระราชหฤทัยหวังว่า รัฐธรรมนูญฉบับนี้จะนำประเทศไทยให้เจริญ ก้าวหน้าตามครรลองประชาธิปไตย เป็นบ่อเกิด แห่งความสุขของประชาชน แต่แล้วความเห็น ขัดแย้งระหว่างพระองค์กับรัฐบาล มีเกิดขึ้น จึงได้ทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ พระราชหัตถเลขาสละราชสมบัติ ซึ่งทรง เขียนด้วยลายพระหัตถ์ของพระองค์เอง ยาว 5 หน้า เป็นเอกสารสำคัญที่สุดฉบับหนึ่งของ ชาติไทย ดังขออัญเชิญความสำคัญของตอน มาว่า การสละราชสมบัติของรัชกาลที่ ๗ มีผล กระทบมาถึงราชสกุลมหิดลอย่างใหญ่หลวง เพราะ ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่ ๓๓/๒๔๗๗ เมื่อวันที่ ๖-๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๗ ได้ลงมติเห็นชอบในการอัญเชิญ พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าอานันทมหิดล เสด็จขึ้นครองราชย์สืบราชสันตติวงศ์ต่อไป “... ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่สละ ซึ่งนำความทุกข์กังวลมาสู่สมเด็จพระพันวัส อำนาจอันเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิม ให้แก่ สาอัยยิกาเจ้าและสมเด็จพระราชชนนีเป็นที่สุด ราษฎรโดยทั่วไป แต่ข้าพเจ้าไม่ยินยอม ยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ ผู้ใดคณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจนี้ โดยสิทธิขาดและโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริง ของประชาราษฎร...” แม้ทรงสละราชสมบัติจากตำแหน่งที่ รับผิดชอบต่อชาติบ้านเมืองในฐานะพระ มหากษัตริย์ แต่ยังทรงห่วงใยไพร่ฟ้าประชาชน ของพระองค์อยู่เสมอ นี่คือความโชคดีอย่าง ในเรื่องหลักการสำคัญหลายประการ สิทธิ ยิ่งของชาวไทย ซึ่งอยู่ภายใต้พระบรมโพธิ เสรีภาพก็มิได้มีแก่ประชาชนอย่างสมบูรณ์ ตุลาคม ๒๕๖๑ สมภารของมหากษัตริย์แห่งพระราชจักรีวงศ์ กัลยาณมิตร ๔๗ Kalyanamitra.org