ความฝันและการนั่งสมาธิ : หน้า 92/124

เพราะลุยมาตลอด นิมิตอะไรก็ไม่เกิด ท้อขึ้นมา เลยล้มตัวลงนอนแล้วฝันไป เห็นเจ้าเพื่อนผู้หญิง คนหนึ่ง ซึ่งปกติเจอหน้ากันทีไร เป็นต้องรี่เข้า มาเตือนเสียงลั่นว่า “ระวังนะฝึกสมาธิมาก ๆ เดี๋ยวจะบ้า” ในฝัน ว่านั่งสมาธิอยู่ดี ๆ เจ้าเพื่อนคน นี้ก็หน้ายื่นหน้ายาวมาเตือนอีกว่า “นี่เผด็จ ระวังเป็นบ้านะ” เนื่องจากจำคำแนะนำของคุณไชยบูลย์ ได้แม่นยำว่า เห็นนิมิตอะไรให้ปั้นเป็นองค์พระ ให้หมด ก็เลยเอื้อมมือไปตบหน้าเจ้าเพื่อนตัวดี เสีย ๒-๓ ผัวะ ตั้งใจจะปั้นเป็นพระพุทธรูป แปลก...เจ้าเพื่อนนั่นกลายเป็นพระพุทธ รูปเหมือนใจคิด นั่งอยู่กลางท้องดิบดี แล้วเห็น หลวงพ่อวัดปากน้ำมองผ่านกระจกใส ๆ มา ด้วยสายตาดุ ๆ คล้ายจะบอกว่าให้ตั้งใจนั่ง สมาธิให้ดี แค่นั้นยังไม่ตื่น ฝันเรื่อยไปว่า ตัวเอง สวมเกราะทองชุดนักรบจีนโบราณ ยืนอยู่ริม ทะเล รู้ในฝันว่ามีหน้าที่ขนคนข้ามทะเล ฝันได้ ๓ ฉากก็ตื่น รู้สึกใจชื้นว่า ตอน ตื่นถึงนั่งกำหนดนิมิตองค์พระแล้วยังไม่เห็น แต่ก็ยังดีที่ได้เห็นในฝัน แล้วก็มีความสุขอยู่ ลึก ๆ เล่าให้คุณยายฟัง คุณยายบอกว่า “พระนิพพานท่านสอดละเอียดลง มาบอกหน้าที่ให้” อยากจะคิดว่าคุณยายพูดเล่น แต่อยู่ ด้วยกันมาเป็นปีไม่เคยเห็นท่านพูดเล่น ก็เลย ต้องหยุดคิดทบทวนดูตัวเอง จริง ๆ แล้วเราไม่ ใช่คนฝันบ่อย นาน ๆ จะฝันสักที แต่ฝันทีไร มักจะแม่น เคยฝันว่าไปเมืองนอก ไปที่สระ ว่ายน้ำแห่งหนึ่งเจอฝรั่งรูปร่างหน้าตาอย่าง นั้น ๆ ตอนนั้นกำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย เกษตรฯ ไม่มีวี่แววว่าจะได้ไปเมืองนอกเลย แต่ ๓ เดือนต่อมาเกิดได้ทุนไปประเทศ ออสเตรเลีย ต้องพักการเรียนไว้กลางคัน ไป อยู่ที่นั่นได้ประมาณ ๑๐ วันก็ไปที่สระว่ายน้ำ แห่งหนึ่ง รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยมา เห็นฝรั่งยืนอยู่ขอบสระ ๒-๓ คน มีความรู้สึกว่า เคยเห็นมาก่อน แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน ๙๐ กัลยาณมิตร กลับมาหอพัก มาจดบันทึกประจำวัน ในสมุดประจำตัวเล่มเดิม พลิกไปเจอเรื่องที่ บันทึกเกี่ยวกับความฝันคราวนั้นเอาไว้ ก็นึก ออกทันทีว่าทั้งสระว่ายน้ำ ทั้งฝรั่งพวกนั้นเรา เคยเห็นในฝันนั่นเอง การฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าหลายวัน หลายเดือนอย่างนี้ เคยฝันมาตั้งแต่เด็ก เพราะ ฉะนั้นที่คุณยายบอกว่า พระนิพพานสอด ละเอียด คงไม่ใช่เรื่องที่ท่านเอามาล้อเล่น ตอนนั้นรู้สึกแปลก ๆ ว่า เราไม่เคยคิด จะบวช และถึงจะบวชก็จะต้องมีลูกมีเมียเสีย ก่อน หน้าที่ขนคนไปพระนิพพานนี้ น่าจะเป็น ของพวกประพฤติพรหมจรรย์ ซึ่งไม่ใช่เราแน่ ๆ มาคิดดูอีกที เราก็เคยคิดจะสร้างวัดสัก ๓ วัด อุทิศให้พ่อ ๑ วัด แม่ ๑ วัด และครูบา ไล่ให้พวกผู้ชายลงไปนั่งสมาธิข้างล่างทั้งหมด เหลือแต่พวกผู้หญิงให้นั่งสมาธิกับคุณยาย ข้างบน พอพวกผู้ชายถูกไล่ลงมานั่งข้างล่าง กำลังใจก็ตกกันเป็นแถว แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร เรามันไม่ดีเองไม่รู้จักกรองคน รู้ทั้งรู้ว่าคุณยาย เคร่งครัดเรื่องชู้สาวมาก ก็ท่านอยากให้ลูกศิษย์ ของท่านประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อช่วยเผยแผ่ ศาสนากันทั้งหมดนี่นา พวกผู้ชายนั่งหาวลมอยู่ข้างล่างหลายวัน คุณยายจึงยอมอนุญาตให้กลับขึ้นไปนั่งข้างบน เทศน์เสียหลายกัณฑ์แล้วสั่งให้แยกนั่งหญิง ซ้ายชายขวา ซึ่งต่อมาก็กลายเป็นธรรมเนียม ต่อเนื่องมาถึงระเบียบการนั่งปฏิบัติธรรมที่ วัดพระธรรมกายในปัจจุบันนี้ด้วย อาจารย์อีก 9 วัด ถ้าจะขนคนก็คงขนเข้าวัด ความฝันบอกเหตุ นี่แหละ แต่เราคงไม่อยู่วัดด้วย เข้าใจเสียอย่าง นั้นก็สบายใจดี ไม่เสียโครงการแต่งงาน เหตุที่แยกนั่ง หญิงซ้าย ชายขวา ความจริงหน้าที่ขนคนเข้าวัดนี้ อาต มาถนัดมาก มาปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรม ประสิทธิ์ไม่นาน อาตมาก็ชวนน้อง ๆ ชมรม พุทธศาสตร์จากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มานั่ง สมาธิกับคุณยายได้มากขึ้น ๆ แต่เพราะความ ไม่รู้จักกรองคน อาตมาจึงทำความเดือดร้อน รำคาญใจให้คุณยายมาก ในระยะแรกที่ไปบ้านธรรมประสิทธิ์ พวกเราทั้งหมดนั่งสมาธิกับคุณยายบนชั้นสอง ของเรือนสองชั้น ชั้นล่างเป็นที่ทำอาหาร ที่ รับประทานอาหาร และเก็บข้าวของต่าง ๆ การนั่งก็นั่งรวม ๆ กันทั้งหญิงทั้งชาย แรก ๆ ไม่มีอะไรเป็นปัญหา แต่พอกลุ่มหนุ่มสาวที่ อาตมาชวนมาชักมากเข้า ก็มีพวกเจ้าชู้ติดมา ด้วย เจ้าพวกนี้พอนั่งหลับตาไปได้สักพัก ก็ แอบลืมตามองผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ พวกผู้หญิง บางคนก็ลืมตามาเจอเข้าพอดี เกิดทอดสะพาน สายตากันหลายคู่ คุณยายเห็นท่าไม่ดี ก็เลย บอกกิเลสและอารมณ์ ปกติคุณยายไม่ใช่คนช่างพูดช่างคุย และไม่ชอบคนพูดมากเพ้อเจ้อ แต่สำหรับ อาตมาและคุณไชยบูลย์ คุณยายให้ความ เมตตาอธิบายเรื่องละเอียด ๆ ในสมาธิให้ฟัง เสมอ แม้เรื่องความฝันซึ่งเอาแน่อะไรไม่ได้ คุณยายก็อุตส่าห์ตรวจดูให้อย่างละเอียด คราวหนึ่ง เมื่อฝากตัวเป็นศิษย์คุณยาย ได้ประมาณ ๕-๖ เดือน คือประมาณกลางปี ๒๕๑๐ อาตมาฝันว่า นั่งอยู่ที่ศาลาแห่งหนึ่ง เห็นหงส์ทองบินร่อนอยู่ไกล ๆ ใครเห็นก็วิ่ง ตามไป หวังจะจับตัวตอนมันร่อนลงพื้นดิน ในฝันอาตมานึกอธิษฐานว่า “ถ้าเป็น บุญของเรา ขอให้หงส์ทองนี้จงบินเข้ามาหาเอง ไม่ต้องให้ไปวิ่งไล่จับอย่างคนอื่นเขา” พอจบคำอธิษฐานหงส์ทองก็บินลงมา หาอาตมาจริง ๆ เข้ามาหมอบให้อิงหลังแต่ โดยดี รุ่งขึ้นเช้า จึงนำความฝันไปเล่าให้คุณ ยายฟัง คุณยายนั่งสมาธิตรวจดูสัก ๕ นาทีก็ ลืมตา จ้องมองอาตมาตาเขม็ง “คุณเด็จ พักนี้ไม่ค่อยนั่งสมาธิใช่ไหม” “ครับยาย ไม่ค่อยได้นั่ง งานมันมาก" อาตมาตอบรับเสียงอ่อย ตุลาคม ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org