การทอดผ้าป่าและการทำบุญในวัด : หน้า 106/124

นิ้วชี้กับปลายจมูกแตะกันพอดี รับไหว้แล้วผม จึงหันไปพยักหน้ากับน ไหม” “มีเวลาให้พี่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้าง “มีค่ะ มี” นรีตอบอย่างดีใจ “คุณลุงล่ะคะคุณนา ดิฉันยังไม่ได้เข้า ไปกราบท่านเลย” “ออกไปซื้อหนังสือพิมพ์ค่ะ เดี๋ยวเรา ค่อยแวะไปรับ พี่โรจน์ไปอาบน้ำเถอะค่ะ น่าจะ เอากระเป๋าไปเก็บให้ คุณปานไหมทานอะไร มาแล้วหรือยังคะ รับนมสักถ้วยรองท้องหน่อย นะคะ น่าจะอุ่นให้” วั ตถุประสงค์ในการทอดผ้าป่าครั้งนี้ ก็เพื่อรวบรวมเงินจัดตั้งเป็นกองทุนฝากธนาคาร ไว้ แล้วนำดอกผลมาใช้เป็นค่ากระแสไฟฟ้า ภายในวัด “เดือนหนึ่ง ๆ ค่าไฟฟ้าในวัดก็ตกราว ๆ ๑๐๐ บาท ไม่แพงมากหรอกคุณโยม ชาวบ้าน แถบนั้นส่วนมากยากจนก็เลยฝืดเคือง อัน ที่จริงพวกเขาชอบทำบุญนะแต่เงินเขาไม่ค่อยมี เวลานิมนต์พระไปเทศน์ ค่ากัณฑ์เทศน์อย่าง มากก็ ๓๐ บาท นั่นไม่ใช่น้อย ๆ นะ เพราะ บางคนแทบไม่มีเงินติดบ้านจริง ๆ ช่วงหน้า แล้งชาวบ้านก็ยิ่งฝืดเคืองกันมาก อาตมาจึง ให้พระและเณรในวัดทำภาวนาเฉพาะเวลา กลางคืน ช่วงกลางวันมีภาระหน้าที่สิ่งใดให้ รับทำ ธรรมะก็เรียนเฉพาะเวลากลางวัน เท่านั้น อาศัยแสงจากดวงอาทิตย์ ของฟรีนี่นะ ใช้เท่าใดก็ได้ ค่าไฟช่วงนี้ก็ลดลงมาเหลือเพียง ๑๐๔ กัลยาณมิตร ๕๐ บาท เพราะอาตมาให้เปิดเท่าที่เห็นว่า จำเป็นจริง ๆ เท่านั้น มีดนักก็ไม่ได้ งูเงี้ยว เขี้ยวขอในวัดค่อนข้างจะชุม “ชาวบ้านไม่มาจับเอาไปกินหรือครับ หลวงตา" “ค่ะ” “ทั้งครอบครัวเลยหรือคุณโยม” “ครับ เราตั้งใจกันไว้อย่างนั้น” ผมตอบ คำถามของท่านแทนน คำถามของหนุ่มชาวกรุง ซึ่งรู้เรื่องราว ครัวปฏิบัติธรรมพร้อมหน้ากันสักครั้ง ของดีก็ ชีวิตของชาวอีสานจากหนังสือนิยายมากกว่า “ดี ดีแล้วคุณโยม นาน ๆ จะเห็นครอบ อยู่ตรงนี้แหละแต่ไม่มีใครเขาอยากได้...” จะเคยเข้าไปสัมผัสกับของจริง เรียกเสียงหัวเราะ ครืนจากคนรอบข้าง หลวงตาหยุดพูดไปนิดหนึ่ง แล้วหันหน้า มามองผมกับคุณปานไหม แววไตร่ตรอง “ของในวัดชาวบ้านไม่กล้าจับไปกิน หรอกคุณโยม พวกเขากลัวบาป เงินที่คณะ คุณโยมมีศรัทธาร่วมกันบริจาคมานี้ ดอกผลก็ จะพอสำหรับเป็นค่าไฟฟ้าได้ทั้งปี อาตมาจะ นำข่าวบุญนี้ไปบอกชาวบ้านให้เขาอนุโมทนา ด้วย" เมื่อสนทนากับท่านสมควรแก่เวลาแล้ว ก็ทยอยเข้าไปกราบลาท่านเตรียมแยกย้าย กันกลับ ขณะที่พวกเรากำลังถอยออกมานั้น พระภิกษุหนุ่มซึ่งนั่งเงียบมาตลอดได้พูดขึ้นว่า “กลุ่มของคุณโยมคงเป็นศิษย์วัด พระธรรมกาย” “ค่ะ” นรีประนมมือตอบท่าน “อย่างนี้ละก็ชัด ท่ากราบ ท่าพูดกับพระ ของอุบาสกอุบาสิกาที่วัดพระธรรมกาย เป็นอย่างนี้แหละครับ หลวงตา” “ท่านเคยไปวัดพระธรรมกายแล้วหรือ คะ” นรีถาม “อาตมาได้เข้าร่วมธุดงค์ราชบูชาเมื่อ ต้นเดือนธันวาคมปีที่ผ่านมา ประทับใจมาก เลยคุณโยม วิสาขบูชาคราวนี้อาตมาก็จะมา อยู่ธุดงค์ด้วย คุณโยมล่ะ เข้าธุดงค์ไหม” Kalyanamitra.org มาก ฉายออกมาจากดวงตาของท่าน “เกิดเป็น คนจริง ๆ แล้วก็มีแต่ทุกข์ เกิดมากก็ทุกข์ เกิดมาแล้วก็ชดใช้กรรมกันไป ได้พบกันบ้าง พลัดพรากกันบ้างสุดแต่ สภาวกรรม ปฏิบัติธรรมตามพุทธวิธี นั่น แหละคือทางดับทุกข์" เมื่อก้มกราบลาท่านอีกครั้งหนึ่ง ก่อน จะถอยออกมาที่ประตู ผมเห็นคุณปาน ไหมมองท่านเหมือนมีอะไรบางอย่างจะ ถาม ครั้นเห็นผมรีรอเธอก็เลยตัดใจคลาน ตามออกมา “ขอให้บุญรักษาทุก ๆ คน” หลวงตา ให้พรเป็นครั้งสุดท้าย “แวะไปล้างหน้าล้างตาที่บ้านก่อน ค่อยไปนะคะ” นรีหันมาชวนคุณปานไหม “ขอบคุณค่ะ ขอดิฉันลงตรงทางแยก ดีกว่าจะได้ต่อรถตรงนั้น เย็นนี้ขอให้ทานข้าว อร่อย ๆ นะคะ ทานเผื่อดิฉันด้วย” “นากับคุณปานไหมคุยเรื่องอะไรกัน” ผมถามเพราะจับต้นชนปลายไม่ถูก ตุลาคม ๒๕๖๑