ข้อความต้นฉบับในหน้า
อาสากัลยาณมิตร
ความผันเปลี่ยนของสรรพสิ่งทั้ง
ปวงยังคงต่อเนื่องไปไม่มีวันสิ้นสุดชีวิตคนเราก็
เหมือนกัน ทุกสิ่งเกิดขึ้นแล้วก็เปลี่ยนได้ เป็น
สัจธรรมตั้งอยู่คู่โลกเพียงแต่ใครล่ะที่จะ
สามารถนำชีวิตฝ่าคลื่นมรสุมอันยาวไกลให้ผ่าน
พ้นไปได้ การเดินทางถ้าไม่รู้หนทางที่จะไปก็
ย่อมเดินหลงวนอยู่อย่างนั้น แต่ถ้ารู้และมีผู้ชี้
แนะจุดหมายปลายทางก็ย่อมมีวันสิ้นสุดเช่น
กัน
เป็น ในวันเก่า ๆ ที่ผ่านมาฉันจำได้ดีว่าตน
เองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ถูกกระแสโลกดึงไปตาม
เส้นทางแห่งความเสื่อมทั้งด้านร่างกายและจิต
ใจ แต่ยังจำได้ว่าพื้นฐานตนเองเป็นคนที่
มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแม้บางครั้งการคบ
เพื่อนจะทำให้ตนเองเผลอไปบ้าง แต่ก็พอเตือน
ตนเองได้ ฉันเคยสงสัยและถามตนเองเสมอ
ว่าในโลกนี้จะยังมีคนดีอยู่หรือเปล่า เพราะจาก
การที่ใช้ชีวิตในสังคมของชาวโลกได้รับรู้รับ
เห็นตั้งแต่ตื่นขึ้นมาก็วุ่นวายจากเช้าจรดเย็น
ทั้งเรื่องของตนเองและผู้อื่น การขวนขวายเพื่อ
ความอยู่รอดของชีวิตจนดูเหมือนว่าต้องแก่ง
กะเหรียญ เกตุชาติ
มคา
ตุลาคม ๒๕๖๑
แย่งกันอยู่ตลอดเวลา สิ่งหนึ่งที่ฉันพบเห็น
บ่อย ๆ ก็คือผู้คนห่างศีลธรรม ไร้คุณธรรม
ไร้น้ำใจ แม้แต่ตัวของฉันเองก็ยังเป็นกับเขา
เลย แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันมีอยู่ประจำก็คือฉันชอบ
ถามตนเองเสมอว่า ชีวิตเราจะต้องเป็นเช่นที่
เห็นนี่หรือ เรียนจบแล้ว ทำงาน มีครอบครัว
ดูแลลูก ๆ และเลี้ยงดูกันไปตลอดเชียวหรือ
พอคิดเสร็จก็รู้สึกว่าช่างเวียนวนไม่มีที่สิ้นสุด
เลย จะมีอะไรบ้างหนอที่จะมาทำให้ตนเองพ้น
จากความวนเวียนของสิ่งเหล่านี้ เคยคิดและ
ถามตนเองเสมอ แต่ก็หาคำตอบไม่ได้
ความคิดก็คือความคิดจะหาจุดยุติได้อย่างไร
ฉันเคยทำงานทางโลกทำดีที่สุด แต่ฉันก็ยังรู้
สึกว่าฉันยังค้นหาอะไรอยู่ และคิดว่าจะต้อง
ได้พบแน่ ๆ แต่ก็ไม่รู้อะไรคือสิ่งนั้น มาวัน
หนึ่งเพื่อนได้แนะนำให้มาสมัคร “อาสากัล
อ่านต่อหน้า ๔๓
กัลยาณมิตร ๗๙
Kalyanamitra.org