ข้อความต้นฉบับในหน้า
... TSSIธารา
ตุลาคม ๒๕๓๑
ข
เหตุที่เขาทำร้ายมนุษย์ก็เพราะความหวาดกลัวและเพื่อ
ณะที่อาตมานั่งพิจารณาธรรมอยู่บนแคร่ ป้องกันตัวเท่านั้น เขารู้ดีว่ามนุษย์เป็นสัตว์ที่น่าหวาด
ใต้ต้นไม้นั่นเอง ก็เกิดมีเสียงดังโครมครามบนต้นไม้
ใหญ่ข้าง ๆ แล้วก็มีสิ่งหนึ่งหล่นตุ๊บลงมา อาตมาหยุด
พิจารณาธรรมมองไปทางเสียงนั้น และได้พบงูเขียว
กลัวที่สุดในโลก เพราะมนุษย์ใช้อาวุธที่ได้เปรียบเช่น
ปืนผาหน้าไม้ หอก ดาบ เป็นต้น ส่วนสัตว์ไม่มีอาวุธ
อะไร นอกจากเขี้ยวเล็บประจำตัวเท่านั้น ยิ่งกว่านั้น
หางแดงขนาดใหญ่ตัวหนึ่งกองอยู่บนใบไม้แห้งในระยะที่ มนุษย์ยังเป็นสัตว์ที่มีใจโหดเหี้ยมทารุณยิ่งกว่าสัตว์
ห่างออกไปประมาณ ๔ วา มันม้วนตัวขอเป็นขนดแล้ว
ชูหัวขึ้นส่ายไปมา จ้องมองมาทางอาตมาด้วยลักษณะ
ท่าทางมุ่งร้าย อาตมาเองก็จ้องดูมันแทบไม่กะพริบตา
เหมือนกัน ความตกใจกลัวเกิดขึ้นในใจตามสัญชาติ
ญาณ แต่ได้พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะกลับคืนมา
แล้วขับไล่ความหวาดกลัวนั้นออกไปเสียในทันทีโดย
ไม่ยากเย็นอะไรเลย เพราะตลอดเวลาหลายปีที่อาตมา
ท่องเที่ยวไปและอยู่ในป่า ได้เคยเผชิญกับสัตว์ร้ายต่าง ๆ
มามากต่อมาก แต่ก็เอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง เพราะอาศัย
อาวุธคือ เมตตาธรรม มนุษย์ผู้ยังรักชีวิตและกลัว
ทั้งหลายเพราะมนุษย์นอกจากจะฆ่าสัตว์เป็นอาหารแล้ว
ยังฆ่าเพื่อเป็นกีฬา เพื่อความสนุกสนานด้วย
ในโลกนี้ดูเหมือนจะมีมนุษย์เท่านั้น ที่หา
ความสุขให้แก่ตนโดยการสร้างความทุกข์ให้แก่ผู้อื่น
สัตว์อื่น สัตว์ป่าย่อมทำร้ายมนุษย์เพราะความกลัว
ดังกล่าวแล้ว ถ้ามนุษย์เราสามารถทำตนให้สัตว์
เชื่อถือได้ว่า เราไม่มีภัยอันตรายต่อมันไม่หวาดกลัวมัน
แต่ตรงกันข้าม กลับมีความรักและหวังดีต่อมันอย่าง
บริสุทธิ์ใจ สัตว์ก็จะไม่กลัวและทำร้ายมนุษย์ ผู้ฝึก
สัตว์ประจำคณะละครสัตว์ทุกแห่ง ย่อมมีหลักสำคัญ
ความตาย เมื่อเผชิญกับสัตว์ร้าย ย่อมเกิดความหวาดกลัว : ในการฝึกสัตว์ร้ายหลักหนึ่งตรงกันหมด คืออย่าเกิด
เป็นธรรมดา แต่สัตว์ร้ายในป่า เมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์
ย่อมเกิดความตกใจกลัวยิ่งกว่ามนุษย์หลายเท่า ความ
หวาดกลัวนี่เองจะทำให้ทั้งสองฝ่ายวิ่งหนี แต่ถ้าจวนตัว
หนีไม่ทันก็จะหันเข้าทำร้ายเป็นการป้องกันตัวเองให้
ปลอดภัย มีสัตว์น้อยชนิดที่ฆ่ามนุษย์เพื่อกินเป็นอาหาร
Kalyanamitra.org
ความหวาดกลัว เขาบอกว่า ถ้าเราเกิดความหวาดกลัว
ขึ้นมา ร่างกายของเราก็ขับกลิ่นตัวชนิดหนึ่งออกมา เมื่อ
สัตว์ร้ายได้กลิ่นชนิดนี้ มันจะเกิดปฏิกิริยาที่ต่อต้านหรือ
ทำร้ายทันที แต่ถ้าเราไม่กลัว และสร้างความรักให้
เกิดขึ้นแสดงความเมตตาปรานีต่อมันด้วยวาจา เช่น
กัลยาณมิตร
๙๙