การต่อสู้ของแม่แพะ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2531 ฉบับที่ 10 เดือนตุลาคม หน้า 19
หน้าที่ 19 / 124

สรุปเนื้อหา

ทำอย่างไรดี ถ้าวิ่งหนีก็ต้องตาย เพราะเสือโคร่งเป็น สัตว์ที่แข็งแรง มีเขี้ยวเล็บแหลมคมและมีความว่องไว มาก คงวิ่งหนีไม่พ้นแน่ ๆ แต่ถ้าสู้ล่ะ ก็ไม่แน่นะ อาจ จะรอดก็ได้ แม้ว่าหนทางรอดนั่นจะน้อยเต็มที่ แต่ การที่ “หนีแล้วตาย” กับ “สู้แล้วตาย” นั้น แม่แพะ ในอดีตกาลเนื้ -นอดีตกาลเนิ่นนานมาแล้ว ในแคว้นมคธ พระฤาษีตนหนึ่งได้บำเพ็ญภาวนาอยู่ในป่าหิมพานต์ เป็นเวลานานปี จนได้ฌานและอภิญญาสามารถ เหาะเหินเดินอากาศได้ แต่เนื่องจากท่านยังไม่หมด ตัดสินใจเลือกเอาสู้แล้วตายดีกว่า จะได้ไม่เสียสันดาน กิเลสจึงอยากจะรับประทานอาหารที่มีรสเปรี้ยว “นักสู้” ยังไง ๆ ก็จะไม่ยอมให้เสือร้ายได้กินง่าย ๆ รสเค็มบ้าง จึงได้เหาะเข้าไปในกรุงราชคฤห์ แล้วปลูก หรอก คิดดังนั้นแล้ว แม่แพะจึงยืนจังก้า ตาจ้องเขม็ง ไปที่เสือร้ายพร้อมกับชู

หัวข้อประเด็น

- การต่อสู้ของแม่แพะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทำอย่างไรดี ถ้าวิ่งหนีก็ต้องตาย เพราะเสือโคร่งเป็น สัตว์ที่แข็งแรง มีเขี้ยวเล็บแหลมคมและมีความว่องไว มาก คงวิ่งหนีไม่พ้นแน่ ๆ แต่ถ้าสู้ล่ะ ก็ไม่แน่นะ อาจ จะรอดก็ได้ แม้ว่าหนทางรอดนั่นจะน้อยเต็มที่ แต่ การที่ “หนีแล้วตาย” กับ “สู้แล้วตาย” นั้น แม่แพะ ในอดีตกาลเนื้ -นอดีตกาลเนิ่นนานมาแล้ว ในแคว้นมคธ พระฤาษีตนหนึ่งได้บำเพ็ญภาวนาอยู่ในป่าหิมพานต์ เป็นเวลานานปี จนได้ฌานและอภิญญาสามารถ เหาะเหินเดินอากาศได้ แต่เนื่องจากท่านยังไม่หมด ตัดสินใจเลือกเอาสู้แล้วตายดีกว่า จะได้ไม่เสียสันดาน กิเลสจึงอยากจะรับประทานอาหารที่มีรสเปรี้ยว “นักสู้” ยังไง ๆ ก็จะไม่ยอมให้เสือร้ายได้กินง่าย ๆ รสเค็มบ้าง จึงได้เหาะเข้าไปในกรุงราชคฤห์ แล้วปลูก หรอก คิดดังนั้นแล้ว แม่แพะจึงยืนจังก้า ตาจ้องเขม็ง ไปที่เสือร้ายพร้อมกับชูเขา วิ่งเข้าใส่ทันที เจ้าเสือร้ายนึกไม่ถึงว่าแม่แพะจะฮึดสู้อย่าง รวดเร็วถึงเพียงนั้น มันไม่ทันตั้งตัว จึงปล่อยแม่แพะหนี ไปได้ พระโมคคัลลานเห็นดังนั้น จึงได้นำเหตุการณ์ บรรณศาลาพักอยู่ที่ซอกเขาแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นซอกเขา เดียวกับที่พระโมคคัลลาน์พักอยู่นั่นเอง ครั้งนั้น คนเลี้ยงแพะพาและเที่ยวและเล็มหญ้ากิน แล้วต้อนแพะกลับ ขา แม่และเดินตามมาทีหลังเพียง ลำพัง เพราะมัวแต่กินหญ้าเพลินอยู่ เสือโคร่งตัวหนึ่ง มาจากไหนไม่ทราบ ได้มายืนดักหน้าแม่แพะไว้ แม่ และเห็นเสื้อยืนขวางทางก็รู้ว่าอันตรายอยู่ใกล้ตัวแล้ว ที่พบเห็นนี้ไปกราบทูลให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่แม่แพะยังมีสติอยู่จึงได้ทำ “ใจดีสู้เสือ” เดินเข้า “ชาตินี้เสือจับแม่แพะกินไม่ได้ เพราะแม่ ทรงทราบ พระพุทธองค์ตรัสว่า แพะฮึดสู้ ผิดกับชาติก่อน แม่แพะถูกเสือจับกิน ทั้ง ๆ ที่กำลังร้องขอชีวิต” พระโมคคัลลาน์จึงกราบทูลอาราธนาให้พระ ไปหา แล้วพูดจาทักทายขึ้นว่า “สวัสดีจ้ะ ลุงเสือ สบายดีหรือจ๊ะ แม่ของฉันฝาก ความคิดถึงมาถึงลุงด้วยจ๊ะ” เสือโคร่งฟังและพูดจาอ่อนหวานดังนั้น ก็คิดว่า “เจ้าแพะตัวนี้ มันไม่รู้ว่าเราดุร้าย ชะ ชะ เรา พุทธองค์ตรัสเล่าเรื่องในอดีตชาติให้ฟัง เรื่องก็มีอย่างนี้ จะสอนให้มันรู้จักเราสักหน่อยก่อนที่เราจะจับมัน ค่ะ กิน...” แล้วเลือก็กล่าวกับแม่แพะว่า " “นางแพะ ข้าก็รู้หรอกนะว่า เจ้าเหาะมาทางอากาศ แต่ว่าเมื่อเจ้าเหาะ มานั่นน่ะ พวกเก้ง พวกกวางที่บ้า จะจับกิน มันเห็นเจ้าก็เลยเหาะหนีไปหมด เรื่องนี้เจ้าต้องรับผิดชอบโดยการ มาเป็นอาหารของข้าแทน” ตุลาคม ๒๕๓๔ Kalyanamitra.org . กัลยาณมิตร ๑๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More