ความคิดเห็นเกี่ยวกับการเข้าวัด : หน้า 74/124

“สำหรับลูกผม ผมไม่ได้คิดว่าเข้าวัด แล้วทำให้กลายเป็นคนล้าหลัง ส่วนมากคน จะคิดอย่างนี้นะครับ แต่ผมดูลูกผมแล้ว เขาก็ ร่าเริงเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต อย่างไร แล้วอีกอย่างเขาก็ได้ความสุขมา แล้วลึก ๆ อันนั้นก็ทำให้ส่วนหนึ่งของเขา ที่บางทีก็สามารถอยู่คนเดียวได้ คล้าย ๆ กับมีเพื่อนในใจ เขาก็มีความสุขไม่เหงา คือถ้าเด็ก ๆ ได้เข้าไปสัมผัสถึงจุด ผมว่า จะทำให้เด็กเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ไม่ใช่เฮโลเกาะกลุ่มกันตลอด ผมว่าอันนี้ ก็ทำให้เด็กมีความคิดเป็นส่วนตัว มองอะไรได้ แจ่มชัด ตัดสินชีวิตได้ดีตั้งแต่เด็ก ทำให้เด็กไม่ เสีย เพราะฉะนั้นเราลืมไปเลยว่า เข้าวัดแล้ว เชย สมัยนี้คงมีน้อยลงไปเยอะ มีแต่เข้าวัดแล้ว ทันสมัย แต่ก็มีเพื่อน ๆ ของผมบางคน เขาก็ไม่ รับละครับ แต่บังเอิญผมก็ทำเรื่องนี้ให้เป็น เรื่องส่วนตัว ครับความรู้สึกส่วนตัว แต่ละคน ยังมีกิเลสในตัวเหมือนกันนะครับ ถ้าเผื่อจะ ว่าไปเราต้องเข้าใจนะ เขามองเราเป็นแบบผิด ปกติ อายุเท่านี้หรือเป็นนักดนตรี เล่นเพลงเล่น เปียนโน ไม่กี่ปีไปเข้าวัด หลวงพ่อก็เคยพูด ว่าการแต่งเพลงธรรมะ จะช่วยให้ปัญญา ตามมาอีก ชาติหน้าจะได้นำมาใช้ประกอบ กับภารกิจ กับสิ่งที่ดีไปกว่านี้ การที่ได้ เผยแพร่ก็เป็นการเรียนรู้ เพื่อน ๆ ในหมู่จริง ๆ เขาไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ ก็มีบางคนที่บอกว่าดี เป็นงานที่สร้างสรรค์ มีเพื่อนคนหนึ่งเป็น นักดนตรี เขาอยู่ค่าย ยังไม่บอกว่าค่ายอะไร เขาทำเพลง เขาเห็นชุดนี้ ดีใจมากซื้อเลย เขา บอกเขาดีใจที่ได้เห็นผลงานประเภทนี้ออก ไปบ้าง นอกเหนือจากงานทำเพื่อขาย คล้ายกับ ตัวเขาเองไม่มีโอกาส กับเขาเห็นคุณค่าของ งานนี้ จิตใจเขานี่ เขาทราบว่าทางด้านดนตรี ด้านศิลปดนตรี ผนึกกันออกมา มีด้านธรรมะ เข้ามาเป็นสิ่งที่ดี ตัวเขาไม่มีโอกาสจะทำ สิ่งที่ เขาจะช่วยได้ก็คือว่าช่วยซื้อเขาพอใจมาก เขา ชอบเขาดีใจด้วย คนฟังที่เริ่มฟังนี่นะ ควรฟัง อย่างไรถึงจะรู้สึกหรือว่าซาบซึ้งต่อเนื้อร้องใน ๗๒ กัลยาณมิตร ทำนองบ้าง มีข้อแนะนำควรจะฟังในเวลาที่ ใจสบายที่สุด มีเวลาที่พักผ่อนที่สุด ต้องช่วง นั้นจริง ๆ เพลงพวกนี้ต้องให้สมองโปร่ง แล้วก็ปล่อยเพลงออกมาแล้วก็ฟัง คือเราจะฟัง เที่ยวเดียวไม่ได้ คือฟังแล้วก็ฟังอีก วันนี้จบ ไปเที่ยวหนึ่งอีกวันก็ค่อย ๆ ฟังใหม่ ก็เหมือน กับการนั่งสมาธิแหละนะที่ต้องพยายามนั่ง รู้สึกยากเหมือนกัน ต้องทำทุกวัน เห็นหลวงพ่อ สดก็ต้องหลายปี หลวงพ่อทัตตะยังขนาดถึง ๑๒ ปี กว่าจะเห็นผล พอถึงจุดนั้นแล้วมัน แน่นไปแล้ว คำว่าถอยไม่มี แต่ของน้องออยนี่ รู้สึกแป๊บเดียว เพราะความบริสุทธิ์ของเด็ก แล้วมันก็ได้เชื่อมโยงไปถึงคุณพ่อคุณแม่ ก็เป็น บุญของคุณพ่อคุณแม่ด้วย ถามคุณป้าคุณอา ทั้งหลาย เวลาเดิน คุณอามะลิอยู่หัวแถว เวลา นั่งธรรมะน้องออยอยู่หัวแถว รู้สึกว่าทำให้ คุณป้า คุณน้าเบิกบานน่าดูเลย แม้ว่าตัวเขานี่ ไม่ได้หัวเราะเลย แต่ก็ทำให้วงนี้ครื้นเครงตลอด เวลาเลย รู้สึกเขาเป็นจุดกำลังใจที่ดี เพราะว่า มีตัวอย่างที่ดีอยู่ เหมือนกับเขาเป็นแสงเทียน ของสมาชิก เพราะเวลาคุยนี่เขาพูดเรื่องยาก เป็นเรื่องง่ายไปหมด เห็นคุณแม่เขาเล่าให้ฟังว่า “แม่ไม่ต้องไปคิดอะไรมากนะ ก็มองให้ เห็นตามความเป็นจริงซิ มันก็ดวงกลม ๆ ไม่มีอะไรแยะ” แต่ผมมองไม่เห็นสักที ตอนที่แต่งเพลงแสงเทียนขึ้นมา คุณ ใสก็มาปรึกษากันว่าวันมาฆบูชาน่าจะมีเพลง Kalyanamitra.org “หลวงพ่อบอกว่าให้นึกเอา ดวงแก้วใส ๆ ไว้ที่กลางท้อง ตอนแรกนั่งก็ไม่เห็น ก็มานั่งที่บ้าน พอมานั่งอีกที ก็กำหนดองค์พระไว้กลางท้อง เอาดวงแก้วมาใส่ไว้ใน องค์พระ ลงไปในลูกแก้ว ก็เจอความสว่าง เจอองค์พระ ออกมาเอง" ธรรมะถวายหลวงพ่อเพลงหนึ่ง ผมก็ทำทำนอง แล้วให้ออยเป็นคนร้อง คุณใสเขียนเรื่อง แกก็เขียนมา ๒ ครั้ง ผมก็ได้รับเรื่องนี้ถึง ๒ ครั้ง ผมมาดูปรากฏว่าผมชอบอันที่เป็นอยู่ เดี๋ยวนี้ ก็นั่งดู แต่งทำนองวันหนึ่งก็เสร็จ ก็ต่อ ให้เป็นเพลงที่ร้องง่าย ๆ เด็ก ๆ ร้องสดใส ก็ เรียบร้อยถวายหลวงพ่อ แรงบันดาลใจที่ได้ ทำให้แต่งทำนองเพลงแสงเทียนขึ้นมา แต่ง ตอนเช้า เสาร์-อาทิตย์ก็ออกมาแล้วคือ ค่อน ข้างจะเร็วกว่าปกติ ปกติผมแต่งช้า เหตุผลที่ เลือกเนื้อเพลงอันนี้เพราะมองเห็นว่าทำนองจะ เกิดขึ้นเอง แต่ตัวเนื้อเรื่องพี่ใสเป็นคนแนะนำ สำหรับความรู้สึกของน้องออยที่มีต่อ เพลงกับคุณพ่อ เขาฟังหลายเที่ยวแล้วก็ร้องได้ เร็ว ตอนวันมาฆบูชาพอเปิดเพลงนี้ สาธุชน ทุกคนมีความเบิกบาน - “อยากให้ช่วยเล่าถึงน้องออยเพิ่ม เติมนิดหนึ่งนะคะ ในฐานะที่เป็นคุณพ่อ?” ตุลาคม ๒๕๖๑