การตั้งสัจจะและการเลิกบุหรี่ : หน้า 91/124

“ตอนหนุ่ม ๆ หลวงพ่อทั้งสององค์ท่านหล่อมาก ไม่อ้วนเหมือน เดี๋ยวนี้หรอก ผู้หญิงตามท่านมาเยอะ เขาจะรัก ไม่รัก ยายไม่รู้ ยายกันหมด กลัวท่านไม่ได้บวช” คุณยาย พร้อมทั้งตั้งสัจจะว่า จะไม่สูบบุหรี่ ของคุณยายเวียนมาครบรอบอีกครั้งในวันที่ อีกเลยตลอดชีวิต" อาตมาก็เลยได้โอกาสตั้งสัจจะไม่สูบ บุหรี่ซ้ำอีกเป็น ๒ ชั้น ตอนนี้ไม่มีความลังเล เลย โถ...กำลังใจฟู ยิ้มแก้มแทบปริด้วยคำชม ของคุณยายอย่างนั้น ต่อให้ขอยิ่งกว่าเรื่องบุหรี่ พวกเราก็ยินดีให้เป็นของขวัญวันเกิดของท่าน ทั้งหมด คุณยายของอาตมา ช่างเป็นผู้ชาญฉลาด ในการเลือกจังหวะได้เยี่ยมยอดอะไรอย่างนี้ และนับตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา ลูกศิษย์ของท่าน อีกหลายคนก็รอคอยวันเกิดของคุณยาย เพื่อ ตั้งสัจจะเป็นของขวัญอันล้ำค่า ที่รู้ว่าจะถูกใจ ท่านยิ่งกว่าสิ่งของใด ๆ กันเป็นลำดับ สำหรับ คุณไชยบูลย์ สุทธิผล หรือหลวงพ่อธัมมชโยใน ปัจจุบัน ได้ตั้งสัจจะประพฤติพรหมจรรย์ตลอด ชีวิตเป็นคนแรก ในวันเกิดคุณยาย ๑๐ มกราคม ๒๕๑๑ วันเดียวกับที่อาตมาตั้งสัจจะเลิกบุหรี่ นั่นเอง ส่วนอาตมาหลังจากนั่งสมาธิมากเข้า ๆ ความคิดที่จะประพฤติพรหมจรรย์ก็เริ่มเกิดขึ้น แต่ยังไม่แกร่งกล้านัก เพราะฉะนั้น พอถึงวัน เกิดคุณยายรอบปีถัดมาตรงกับวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๑ อาตมาจึงตั้งสัจจะแต่เพียงว่า ๑๗ มกราคม ๒๕๑๓ ได้ที่สร้างวัดแล้ว อาตมาจึงตั้งสัจจะกับคุณยายว่า “นับแต่วันนี้เป็นต้นไป จะขอประ พฤติพรหมจรรย์ตลอดชีวิต” เมื่อได้ตัดสินใจลงไปแล้ว ก็มีความรู้สึก ว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวอีกเลย ถึงใครจะ เอามีดมาจ่อคอก็เฉย ๆ กำลังใจมีมากถึงขนาด นี้ แต่กว่าจะผ่านมาถึงจุดที่สามารถตั้งสัจจะ ประพฤติพรหมจรรย์ตลอดชีวิตได้ คุณยายก็ ต้องเหน็ดเหนื่อยประคับประคองอาตมามา นานเต็มที่ นึกถึงความดีที่ตัวเองทำขึ้นใน ปัจจุบันคราวใด เป็นต้องนึกถึงพระคุณของ คุณยายอยู่ร่ำไป ต่อมาภายหลังอาตมาจึงรู้จากคำบอก เล่าของศิษย์รุ่นพี่ว่า กว่าคุณยายจะได้อาตมา มาอยู่ในวงบุญของท่านเต็มตัว ท่านต้องเหน็ด เหนื่อยทั้งกาย และใจมากเหลือเกิน คุณยาย ชอบเล่าให้คนอื่นฟังเสมอว่า “ตอนหนุ่ม ๆ หลวงพ่อทั้งสององค์ ท่านหล่อมาก ไม่อ้วนเหมือนเดี๋ยวนี้หรอก ผู้หญิงตามท่านมาเยอะ เขาจะรัก ไม่รัก ยายไม่รู้ ยายกันหมด กลัวท่านไม่ได้บวช” “ชาตินี้ถ้าบวชแล้วจะไม่สึก” แต่จะ ประสบการณ์ในสมาธิ บวชเมื่อไรยังไม่ยอมพูด ยังคิดจะแต่งงานเสีย ก่อนอยู่ร่ำไป เมื่อนั่งสมาธิมากเข้า ๆ ประกอบกับรู้ว่า ถ้าได้ที่ดินแล้วคุณยายจะสร้างวัดให้อยู่ ความ มั่นใจจึงเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง และเมื่อวันเกิด ตุลาคม ๒๕๖๑ ครั้งแรก หลังจากคุณยายแก้ไขปัญหาขณะนั่ง สมาธิให้อาตมา จนพ้นเงื้อมมือของอาจารย์ ต้นวิชามารมาได้แล้ว อาตมายังต้องผจญภัย กับผีไก่ ผีหมู วัว อีกเป็นฝูง ๆ เพราะสมัยเป็น เด็กอยู่บ้านพ่อแม่ พอถึงตรุษจีนทีไรก็ได้ รับมอบหน้าที่ให้เป็นมือมีด เชือดคอไก่อยู่เป็น ประจำ ครั้นมาเรียนมหาวิทยาลัยในแผนก สัตวบาล ก็ต้องมารับหน้าที่เป็นผู้ควบคุมการ ฆ่าสัตว์ส่ง อ.ส.ร. (องค์การอาหารสำเร็จรูป) เข้าให้อีก สั่งเขาฆ่าบ้าง ลงมือฆ่าเองบ้าง ทั้งหมู ทั้งไก่ทั้งวัว ที่ตายเพราะฝีมืออาตมานั้นไม่ใช่ น้อยเลย เป็นหนี้ชีวิตสัตว์ที่ต้องชดใช้ไปอีก นานแสนนาน เพราะฉะนั้นพอนั่งสมาธิใจกำลังนิ่ง ๆ อยู่ดี ๆ ภาพไก่ที่อาตมาเคยฆ่า ก็มาปรากฏให้ เห็นในสมาธิ มาดิ้นพราดๆ อยู่บนตัก ภาพหมู เป็นฝูงมาเต้นเย้ยอยู่ตรงหน้า พอหมูกับไก่หาย ไป วัวก็วิ่งคึก ๆ เข้ามาหาเป็นฝูง ตกใจลืมตา ใจเต้นไม่เป็น บางครั้งเพื่อน ๆ ก็เล่าให้ฟังว่า ดึก ๆ นอนอยู่ดี ๆ อาตมาก็ละเมอจนเพื่อน ๆ ตกใจ เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน คุณไชยบูลย์ต้องคอย เป็นพี่เลี้ยงให้อย่างใกล้ชิด และหมั่นเตือนหมั่น สอนว่า เห็นอะไรก็ไม่ต้องกลัวให้นึกปั้นเป็น องค์พระตั้งไว้กลางท้องให้หมด อาตมาก็ทำ ตาม และหาโอกาสทำทานให้ชีวิตสัตว์ด้วย การปล่อยสัตว์ปล่อยปลาอยู่เสมอ ปัญหา ดังกล่าวจึงค่อยทุเลาเบาบางลง แต่สมาธิก็ยัง ไม่ก้าวหน้า กำหนดนิมิตไม่ได้ตามที่คุณยาย สอนอยู่นาน วันหนึ่งหลังจากเคี่ยวนั่งสมาธิเช้าจรด เย็น เย็นจรดเที่ยงคืน ติดต่อกันมาจนกระทั่ง วันนั้น พอ ๙ โมงเช้าก็รู้สึกโหย ถึงวันที่ 28 กัลยาณมิตร ๘๔ Kalyanamitra.org