นิทานเกี่ยวกับคนพาล : หน้า 18/124

เล่านิทานให้หลานฟัง โดย น้าจืด สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ขึ้นชื่อว่า “พาล” แล้ว เราไม่ควรคบหาสมาคม ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล พระโมคคัลลาน์ พักอยู่ที่ระหว่างซอกเขาแห่งหนึ่ง ซึ่งมีภูเขาล้อมรอบ บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ท่านกำลังเดินจงกรมอยู่ที่หน้าซอก เขาแล้ว ได้ต้อนแพะกลับไป ด้วยเป็นอย่างยิ่ง เพราะผู้ที่ได้ชื่อว่าพาลเป็นผู้ที่ไม่ยอม เขานั้น เห็นคนเลี้ยงแพะซึ่งได้นำแพะขึ้นมาเลี้ยงบนเชิง รับกฎเกณฑ์กติกาอะไรทั้งนั้น คิดเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว เราต้องรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมคนพาล ที่ให้รู้ทันนี้ไม่ใช่จะให้ เอาไว้ "หนี" คนพาลหรอกนะคะ แต่รู้ไว้เพื่อจะได้ “สู้” ด้วยสติปัญญาอย่างเต็มที่ ความเป็นพาลนั้น มีทั้งในคนและสัตว์ สำหรับ วันนี้ น้ายึดจะเล่าเกี่ยวกับ “สัตว์พาล” ค่ะ อีก แม่แพะตัวหนึ่งยังและเล็มหญ้าเพลินอยู่ จึงไม่ทัน สังเกตว่า พวกของตนได้เดินห่างออกไปไกลแล้ว พอรู้ ตัว มันก็รีบวิ่งตามไปทันที ขณะนั้นเอง เสือโคร่งตัวหนึ่งได้ออกมายืนขวาง ทางแม่แพะไว้ แม่แพะตกตะลึง คิดหาทางออกว่าจะ ๑๖ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๑