ความรับผิดชอบในหมู่คณะ : หน้า 13/116

แต่พรรษาแก่กว่านิดหน่อยเพราะบวชก่อน ท่าน สุขภาพไม่ค่อยดีเพราะอุบัติเหตุรถคว่ำ ซี่โครง ยังต่อกันไม่ค่อยดีนัก ไหปลาร้ายังใส่เหล็กดามอยู่ ก่อนหน้านี้ทุกเช้า ไม่ว่าท่านจะหิวหรือไม่หิว จะ ฉันหรือไม่ฉัน ท่านต้องออกมานั่งที่วงอาหาร บางวันหลวงพ่อเห็นท่านนั่งเฉย ๆ ไม่ฉัน ก็ ถามว่าทำไมไม่ฉัน ท่านตอบว่า "วันนี้ไม่หิว” "อ้าว ไม่หิวแล้วออกมาทำไม” ท่านก็ ตอบยั่วหลวงพ่อ "อยากจะมาดูว่าหลวงพ่อทัตตะตายไป แล้วหรือยัง ถ้าตายไปแล้วก็จะได้จัดงานศพให้ สมเกียรติ ส่วนองค์อื่น ๆ ก็อยากจะรู้ว่าเขา เจ็บไข้ได้ป่วยไหม หรือว่าจะมีข่าวสารอะไรให้รู้ กันบ้าง ไม่อยากตกข่าว” ท่านตอบชัด เคารพรักท่านก็ตรงนี้ ไม่ หิวไม่ฉันก็ออกมาทุกเช้า เพราะกลัวจะตกข่าว ท่านถือว่าคนเราอยู่ด้วยกันเป็นหมู่คณะต้องมี ความรับผิดชอบร่วมกัน หมู่คณะเขามีเรื่องราวอะไร ตัวเองไม่รู้ไม่ได้ นี่คือหนึ่งในทีมงานสร้างวัดพระ ธรรมกาย นักรับผิดชอบที่ทำให้เงิน ๓,๒๐๐ บาท กลายเป็นฝันที่เป็นจริง เดี๋ยวนี้หลวงพ่อก็ไม่ ทราบหรอกว่ามีใครที่มีคุณธรรมอย่างนี้บ้าง ถ้า ไม่มี ก็ขอให้รับทราบไว้นะว่า เขามีจิตใจกันอย่างนี้ จึงใช้เงิน ๓,๒๐๐ บาท สร้างวัดใหญ่ในเนื้อที่ ๑๙๖ ไร่ ให้ท่านอาศัยสร้างบารมีมาได้จนถึง ทุกวันนี้ ใครที่ภายในเดือนหนึ่งยังไม่ได้ไปบิณฑ บาต ไปเสียนะ จะกี่ครั้งก็ตามใจแล้วท่านจะ ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของโลก เห็นความ วุ่นวายของชีวิตผู้ครองเรือนในเวลาเดียวกัน ท่าน จะได้รับทราบถึงความทรหด ความแข็งแกร่งของ สังขารของท่านว่าตอนนี้เป็นอย่างที่ท่านหวังไหม คงมีบางรูปหรอกน่ะที่ต้องอุทานในใจว่า “อะไร นี่ เดินบิณฑบาตมาได้ไม่กี่กิโล หอบขนาดนี้ แล้วเรอะเรา” จะได้รู้ตัวไม่ประมาท อ่านต่อฉบับหน้า กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๑