ความรู้สึกของชโลธรา : หน้า 95/116

สะดุ้งขึ้นทั้งตัว ขยี้ตาตัวเองด้วยคิดว่าฝันไป ไม่นึก เลยว่าสาวน้อยบ้านป่าจะมาถึงสำนักตักศิลา เขารีบ ลุกขึ้นโดยมิได้นำพาต่อคู่สนทนาของตนว่าจะมีความ รู้สึกอย่างไร เดินตรงมาที่หญิงสาวทั้งสอง "ชโลธรา!” คำแรกที่เขาพูด “ท่านมา อย่างไรนี่ ข้าพเจ้าหมายถึงท่านมาได้อย่างไร?” "ก็มาอย่างที่ท่านเคยไปบ้านป่านั่นแหละ” ชาลินีตอบยิ้มอยู่ในหน้า "ทำไมดูท่าทางท่านตกใจ มากหรือที่เห็นพวกเรา ถ้าพวกเรามาขัดความสุข ของท่านที่จะสนทนาด้วยสตรีคนนั้น ขอลาไปก่อน” พวกเราก็ "ชาลินี!” อโศกเรียกชื่อ ชายตามอง ชโลธราอย่างวิงวอน “ท่านอย่าเพิ่งเข้าใจผิดอะไรเลย สตรีผู้นั้นเป็นธิดาแห่งอาจารย์ของข้าพเจ้า เมื่อทำงาน เสร็จแล้วก็นั่งสนทนากันเพื่อหายเหนื่อยเท่านั้นเอง มาเถิด มารู้จักกัน ว่าแล้วอโศกก็ชวนชาลินีและ ชโลธรามาหาเจ้าของบ้าน สุมานิธิดาแห่งอาจารย์ ทิศาปาโมกข์ยืนคอยอยู่แล้ว เมื่อสตรีอาคันตุกะ ทั้งสองทำความเคารพ เธอจึงไหว้ตอบอย่างงาม และยิ้มต้อนรับด้วยดวงหน้าอันเต็มไปด้วยไมตรี อโศกได้แนะนำสุภาพสตรีทั้งสามให้รู้จักกัน ว่าใครคือใคร แล้วจึงชวนไปนั่ง ณ ม้าหินอ่อนใต้ ร่มไม้ อีกครู่หนึ่งศีขรินและศาสวัตจึงหอบของพะรุง พะรังมาด้วย สามหนุ่มสามสาวจึงสนทนากันอย่าง เป็นกันเองและสนุกสนาน เมื่อได้เวลาพอสมควรหญิงสาวบ้านป่าทั้งสอง จึงลากลับไม่ลืมขอบคุณสุมานี้ ซึ่งให้ความเป็นกัน เองแก่เธอทั้งสอง พร้อมทั้งขอเชิญไปเที่ยวบ้านป่า บ้างถ้ามีเวลาว่างพอไปได้ หญิงทั้งสอง อโศกและศีขรินไปส่ง - ตลอดเวลาที่เดินกลับชโลธราเงียบขรึม ไม่ ค่อยจะพูดจาเสียเลย ใครเล่าจะล่วงรู้ความรู้สึกของ เธอนอกจากตัวเธอเองว่าเป็นประการใด!! บัดนี้ เธอได้ยอมรับกับตัวเองแล้วว่า เธอ รักอโศกเมื่อได้เห็นภาพอโศกนั่งอยู่บนขอนไม้ท่อน เดียวกันกับสุภาพสตรีอีกผู้หนึ่ง ซึ่งมิใช่เธอ ท่าทาง ที่สนทนาก็ดูสนิทสนมกันมากอยู่ เธอก็อดคิดไม่ได้ ว่า เขาอาจจะมีความสัมพันธ์เชิงพิศวาสกันก็ได้ ชายหนุ่มหญิงสาวเมื่อมีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกันอย่างนั้น มันก็เหมือนน้ำมันและอัคคี ไฟหรือจะไม่ลามเลีย เชื้อเพลิงซึ่งวางอยู่ใกล้ เมื่อคิดมาถึงตอนนี้ เธอรู้สึก เสียววาบที่หัวใจ มืออ่อนเท้าอ่อนเหมือนจะเดินต่อ ไปอีกไม่ไหว แต่ก็พยายามแข็งใจเดินไป เธอนึกถึง คำพูดของพ่อที่เคยสอนเธอว่าต้องเป็นคนเข้มแข็งอดทน อย่าแสดงความอ่อนแอหรือท้อถอยง่ายเกินไป เมื่อ เหน็ดเหนื่อย เธอก็ขอพักใต้ร่มไม้ใบหนา ทั้งสาม คือชาลินี ศีขริน และอโศกสนทนากันเรื่อย ๆ ชโลธรา เป็นผู้ฟัง ความจริงโดยปกติเธอเป็นผู้ชอบฟังมากกว่า พูดอยู่แล้ว "อโศก!” ชาลินีพูดตอนหนึ่งแห่งการสนทนา "สุมานี่สวยและท่าทางเอาใจใส่ท่านมาก ท่านมิได้ ชอบเขาหรือ?” “ชอบ” อโศกตอบ "เธอดีต่อข้าพเจ้ามาก แต่ก็ชอบกันอย่างฐานเพื่อนไม่มีอะไรพิเศษ ก ล ย า ณ ม ต ร ๙๓