การเดินทางไปวนอุทยานเขาใหญ่ : หน้า 39/116

ยกเว้นค่าน้ำมันรถ...! เพราะเป็นการไปกันแบบ ครอบครัว เปิดโอกาสให้เด็กได้วิ่งเล่น ผู้ใหญ่ ได้พักผ่อน เนื่องจากเราเลือกเอาวันที่คนไม่ พลุกพล่านแล้ว คือวันอาทิตย์ จันทร์ (หมายถึง อาทิตย์หลังเที่ยงเราเช็คอินเข้าพักโรงแรม และ กลับในวันจันทร์หลังเที่ยง ถึงกรุงเทพฯ ก็บ่ายแก่ ยกเว้นคนมีธุระก็กลับกันตามแต่จะเลือกเวลา) ในเมื่อเป็นการท่องเที่ยวประกอบกับ การทำสมาธิ... เราจึงหาทำเลเหมาะไว้สำหรับ การนี้โดยเฉพาะ เพื่อให้พวกเราทุกคนได้ปรับ อารมณ์ให้หย่อนสบาย เพื่อรองรับความงาม ของธรรมชาติ และความสบายได้เต็มที่ แน่นอน... เด็กต้องมีส่วนร่วมด้วย เพื่อ ผลดีแก่พวกเขาทั้งหลาย เพื่อความสดใสของใจ ที่จะได้รู้จัก สัมผัสความงามของป่า เพื่อสร้าง กำลังและสติปัญญาให้เพียงพอแก่การปีนป่าย และความเข้าใจในความรู้ที่จะได้รับการถ่ายทอด.... ถูกต้อง.... พวกเขาเป็นเด็ก การทำสมาธิ จึงใช้เวลาไม่นาน ตามความเหมาะสมที่ร่างกาย และจิตใจน้อย ๆ นั้นจะรองรับได้ ซึ่งกลับได้ ผลดีกว่าผู้ใหญ่เป็นไหน ๆ เพราะดวงใจของเขา ใสสะอาด บริสุทธิ์ และอิสระเพราะไม่ถูกบังคับ ตามความเห็นของผู้ใหญ่ ที่มักจะลืมไปว่า ธรรมชาติเด็กคือความชื้น สดใส และรักอิสรภาพ ๑๕ นาทีสำหรับสมาธิ... จากนั้นคือ ความตื่นเต้นในการเข้าป่า... หลายคนไปด้วยกัน ช่วยกันชวนกันฟังเสียงนก ช่วยกันทายว่าเสียง นั้นคืออะไร ได้เห็นใบไม้ที่เขียวจัด เขียวจริง ๆ อย่างที่เขาไม่เคยเห็น ได้หัดปืนเถาวัลย์ ชื่นชมดอกไม้ป่า แม้กระทั่งได้เห็นเห็ดป่าที่ กำลังกระจายละอองสปอร์ออกเป็นกลุ่มควัน ขาว ๆ รอบตัว... ตื่นเต้น... ทุกคนตื่นเต้น.... ผู้ใหญ่ จะคอยดูแลและอธิบาย พี่ที่ตัวโตกว่าจะ คอยช่วยเหลือและป้องกัน ทุกคนสนุกสนานเต็ม ที่ด้วยดวงใจที่บริสุทธิ์ และเต็มอิสระ ในขณะที่ ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่จะนั่งสมาธิสบาย ๆ คอยกันอยู่ ตรงจุดนัดหมาย ซึ่งผู้ใหญ่เองต่างก็ปล่อยใจให้ สงบสบายได้เต็มที่กับธรรมชาติ เสียงลม เสียงนก และเสียงชะนีที่กู่ก้องป่าเรียกหากันพร้อม ๆ กับ กลิ่นดอกไม้ป่าที่โชยมาเป็นระยะ ๆ ทุกคนยอมรับว่าวิเศษ... เป็นสุข... สบาย และก็ยิ่งสดใส เมื่อขบวนเด็ก ๆ กลับมาพร้อม เสียงหัวเราะ และเสียงแย่งชิงกันเล่าถึงประสบ การณ์ของตนให้พ่อแม่ ลุง ป้า น้า อา ที่คอย พวกเขาอยู่ได้ฟัง อย่างตื่นเต้นร่าเริง ก ล ย า ณ ม ต ร ๓๗