ความรักและความสัมพันธ์ : หน้า 90/116

ป 5 6 ณ า นิ ย า ย พระเจ้าอโศกมหาราช โดย วศิน อินทสระ ความเดิมตอนที่แล้ว ขณะที่พาวกำลังมีชื่อเสียง มีเกียรติ เป็นที่รักของคนทั่วไปอยู่นั้น มีพราหมณ์ผู้หนึ่งได้นำหลานสาว ซึ่งกำพร้าพ่อแม่มาฝากฝังให้อยู่ในอุปการะของท่าน ด้วยความสงสารจึงรับไว้ เด็กสาวชนิตา เป็นเด็กน่ารัก อ่อนน้อมถ่อมตน จึงโปรดให้คอยรับใช้ใกล้ชิด เวลาผ่านไป ชนิตาโตเป็นสาวสวย ด้วยความใกล้ชิดและความดีของเธอ ทำให้ท่านเผลอตัวเผลอใจได้เสียกัน จนกระทั่งชนิตามีห้อง จึงตัดสินใจรับเป็นภรรยาโดยเปิดเผย สร้างความไม่พอใจให้กับพระราชบิดาและพระมารดามาก ท่านทั้งสองต้องการให้ชนิตาออกไปจากวังทันทีที่คลอดบุตรแล้ว วันหนึ่งชนิตาหายไป ท่านตามเท่าไร ๆ ก็ไม่พบ นานวันความหวังยิ่งเลือนลาง จึงตัดสินใจนำลูกหนีออกจากวัง ด้วยความหวังว่า สักวันหนึ่งคงได้พบภรรยา ตัวเองไม่พบ ลูกก็อาจจะได้พบ แล้วมาใช้ชีวิตอยู่ในป่าตั้งแต่นั้นมา ายวิเนตา เมื่ออโศกจากนครปาฏลี บุตรไปแล้ว เธอก็มีแต่ความคำนึง ( ถึงไม่ว่างเว้น บัดนี้เธอได้ทราบด้วย ตนเองแล้วว่า การพลัดพรากจาก บุคคลอันเป็นที่รักนั้นเป็นความทรมานเพียงใด จะเดิน จะนั่ง หรือจะนอนก็มีภาพของคนรักคอยฉาบฉาย เข้ามาในความรู้สึกอยู่เสมอ เธอไม่ทราบคอกว่า เวลาซื้อโศกอันเป็นที่รักของเธอ กำลังลุ่มหลงอยู่ ด้วยบุคคลใด เธอคิดตามประสาหญิงที่เยาว์ต่อโลก และชีวิตว่า เมื่อเราคิดถึงเขารักเขา เขาก็คงคิดถึง เราและรักเราเหมือนกัน เรื่องนี้อาจจะใช้ได้ในระหว่าง มิตรภาพ และความรู้สึกทั่ว ๆ ไป แต่ในเรื่อง ความรักระหว่างเพศนั้นเกือบจะใช้ไม่ได้เอาเสียเลย ๑๙ ลินคน จริงทีเดียว ในความสัมพันธ์ระหว่างเพศนั้น ความรู้สึกคอยจะหลบหลีกกันอยู่เสมอ เมื่อฝ่ายหนึ่งรัก อีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่สมัครใจ เมื่อฝ่ายหนึ่งใฝ่ฝันหา อีก ฝ่ายหนึ่งก็มักจะเลี่ยงหนี หรือจะพูดให้เข้าใจง่าย กว่านี้ก็คือ คนที่เขารักเรา เราก็ไม่ค่อยจะสนใจต่อ เขา แต่คนที่เรารักเขา เขาก็ไม่ค่อยให้ความหวังแก่ เรา ความรักระหว่างเพศคอยจะหลีกเลี่ยงกันอยู่เยี่ยงนี้ มีน้อยเหลือเกินที่ความรู้สึกจะไปตรงกันเข้า เมื่อใด ความรู้สึกไปตรงกันเข้า เมื่อนั้นย่อมหมายถึงการ ร่วมชีวิต-การแต่งงาน การผูกพันทั้งทางด้านร่างกาย และจิตใจเป็นเครื่องผูกที่ผูกหย่อน ๆ แต่แก้ได้ยาก เพราะในความผูกพันนั้น มีความสมัครใจ ความ สมยอมอยู่ด้วย เสมือนบุคคลพอใจบริโภคอาหาร ๔๘ ก ล ย า น ม ต ร