การทำสมาธิและการเผยแผ่ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 5 หน้า 85
หน้าที่ 85 / 116

สรุปเนื้อหา

ทำสมาธิเป็นช่วงเวลา ซึ่งแม้กระทั่งปัจจุบันนี้ เรื่องราวเหล่านี้ก็ยังเป็นเรื่องที่มักนำมาพูดคุยกัน ในระหว่างการสนทนาของลูกศิษย์ที่มีโอกาสได้รู้ หรือได้อยู่ในขณะนั้นรวมทั้งการเอาจริงเอาจัง และ ความเข้มงวดกวดขันของหลวงพ่อฯท่าน ที่เป็นไป เพื่องานกับงานเท่านั้น เพราะหลวงพ่อฯมักพูด อยู่เสมอว่า ประมาทไม่ได้ หยุดไม่ได้ เวลามัน ผ่านไปทุกวัน ๆ เราเดินใกล้ความตายเข้าไป ทุกที ๆ หากหยุดคิด...และถามว่าเพื่ออะไร เพื่อ ใคร..คำตอบก็คือ เพื่อทุกคนจะได้พบความสุข เพื่อทุกคนจะได้พบความสำเร็จของการเกิดมาใน หนึ่งช่วงชีวิต เพราะอะไร..เพราะหลวงพ่อรู้แล้ว เข้าถึง แล้ว ลูกศิษย์ลูกหาของท่านได้เห็นแล้ว ได้ สัมผัสแล้ว แต่ที่ท่านต้องทนเหนื่อยยาก ทนลำบาก ทนตรากตรำ ทั้งร่างกายและจิตใจ ก็เพราะว่า ยังมีผู้คน ผู้เป็นประหนึ่งเพ

หัวข้อประเด็น

- การทำสมาธิและการเผยแผ่

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทำสมาธิเป็นช่วงเวลา ซึ่งแม้กระทั่งปัจจุบันนี้ เรื่องราวเหล่านี้ก็ยังเป็นเรื่องที่มักนำมาพูดคุยกัน ในระหว่างการสนทนาของลูกศิษย์ที่มีโอกาสได้รู้ หรือได้อยู่ในขณะนั้นรวมทั้งการเอาจริงเอาจัง และ ความเข้มงวดกวดขันของหลวงพ่อฯท่าน ที่เป็นไป เพื่องานกับงานเท่านั้น เพราะหลวงพ่อฯมักพูด อยู่เสมอว่า ประมาทไม่ได้ หยุดไม่ได้ เวลามัน ผ่านไปทุกวัน ๆ เราเดินใกล้ความตายเข้าไป ทุกที ๆ หากหยุดคิด...และถามว่าเพื่ออะไร เพื่อ ใคร..คำตอบก็คือ เพื่อทุกคนจะได้พบความสุข เพื่อทุกคนจะได้พบความสำเร็จของการเกิดมาใน หนึ่งช่วงชีวิต เพราะอะไร..เพราะหลวงพ่อรู้แล้ว เข้าถึง แล้ว ลูกศิษย์ลูกหาของท่านได้เห็นแล้ว ได้ สัมผัสแล้ว แต่ที่ท่านต้องทนเหนื่อยยาก ทนลำบาก ทนตรากตรำ ทั้งร่างกายและจิตใจ ก็เพราะว่า ยังมีผู้คน ผู้เป็นประหนึ่งเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุข ของท่าน ยังไม่รู้ ยังไม่เห็น ยังไม่เป็น และยัง วนเวียนอยู่ในก้นกระทะของน้ำแห่งกิเลสตัณหา ที่เดือดปุด ๆ หรือกรุ่นร้อนอยู่ตลอดเวลาจาก เตาไฟแห่งราคะ หรือความไม่รู้ที่เรียกว่า อวิชชา อีกนับจำนวนไม่ถ้วน ในทุกซอกทุกมุมของสังคม ของประเทศ และของโลก.... มิหนำซ้ำ วัดที่ท่านสร้าง โรงเรียนที่ท่านทำ ด้วยแรงกาย และแรงใจนั้น ก็มิได้หมายความ ว่าจะต้องตกเป็นของตัวท่าน หรือเลือดเนื้อเชื้อไข เพราะท่านอิสระ และบริสุทธิ์โดยสิ้นเชิงจากภาระ เหล่านั้น หากแต่กลับตกเป็นของผู้คนยุคหลัง รุ่น ต่อ ๆ มา ทั้งที่เป็นพระภิกษุสงฆ์ อุบาสก อุบา สิกา และฆราวาส ตกเป็นของแผ่นดิน เป็น ของธรณีสงฆ์ เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาที่ หลวงพ่อฯท่านเคารพเหนือสิ่งอื่นใด ในวาระที่หลวงพ่อฯ ยังมีชีวิตอยู่นั้น ท่านไม่เคยละจากสิ่งที่เห็นแล้วว่าเป็นประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการสร้างเสนาสนะ สร้าง โรงเรียนสำหรับฝ่ายปริยัติ สร้างสถานที่สำหรับฝ่าย ปฏิบัติ และสร้างคน และถ้าหากใครได้อยู่ ได้เห็นในช่วงนั้น จะทราบว่า หลวงพ่อฯท่านไม่เคยหยุดงานอย่าง หนึ่ง หรือทำงานอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียวเลย หลวงพ่อฯจะทำทุกอย่างให้เจริญพัฒนา ขนานเดิน หน้าไปพร้อม ๆ กันทั้งสิ้น เพียงแต่ฝ่ายปฏิบัติ เท่านั้น ที่หลวงพ่อฯทุ่มเทเหลือเกิน แทบจะทั้ง วันทั้งคืน แทบทุกลมหายใจก็ว่าได้ อย่างไม่มี สิ่งใดสามารถเข้ามาเป็นเงื่อนไข หรือข้อต่อรอง เช่นเดียวกัน..หากถามว่าทำไม..เพื่ออะไร คำตอบก็คงจะย้ำซ้ำอยู่กับที่ เพราะท่านทราบดี ว่าหัวใจของการอยู่ดีมีสุข หัวใจของการดำเนิน ความเจริญของพระพุทธศาสนาและหัวใจของการ เผยแผ่จะเป็นไปได้นั้นย่อมขึ้นอยู่กับความเข้มแข็ง ของสมาธิปฏิบัติทั้งสิ้น หากถามอีกว่าเพราะอะไร... เพราะ กำลังใจ ขวัญ กำลังกายที่จะสร้างงานทั้งหลายนั้น กั ล ย า ณ ม ต ร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More