ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทำสมาธิเป็นช่วงเวลา ซึ่งแม้กระทั่งปัจจุบันนี้
เรื่องราวเหล่านี้ก็ยังเป็นเรื่องที่มักนำมาพูดคุยกัน
ในระหว่างการสนทนาของลูกศิษย์ที่มีโอกาสได้รู้
หรือได้อยู่ในขณะนั้นรวมทั้งการเอาจริงเอาจัง และ
ความเข้มงวดกวดขันของหลวงพ่อฯท่าน ที่เป็นไป
เพื่องานกับงานเท่านั้น เพราะหลวงพ่อฯมักพูด
อยู่เสมอว่า ประมาทไม่ได้ หยุดไม่ได้ เวลามัน
ผ่านไปทุกวัน ๆ เราเดินใกล้ความตายเข้าไป
ทุกที ๆ หากหยุดคิด...และถามว่าเพื่ออะไร เพื่อ
ใคร..คำตอบก็คือ เพื่อทุกคนจะได้พบความสุข
เพื่อทุกคนจะได้พบความสำเร็จของการเกิดมาใน
หนึ่งช่วงชีวิต
เพราะอะไร..เพราะหลวงพ่อรู้แล้ว เข้าถึง
แล้ว ลูกศิษย์ลูกหาของท่านได้เห็นแล้ว ได้
สัมผัสแล้ว แต่ที่ท่านต้องทนเหนื่อยยาก ทนลำบาก
ทนตรากตรำ ทั้งร่างกายและจิตใจ ก็เพราะว่า
ยังมีผู้คน ผู้เป็นประหนึ่งเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุข
ของท่าน ยังไม่รู้ ยังไม่เห็น ยังไม่เป็น และยัง
วนเวียนอยู่ในก้นกระทะของน้ำแห่งกิเลสตัณหา
ที่เดือดปุด ๆ หรือกรุ่นร้อนอยู่ตลอดเวลาจาก
เตาไฟแห่งราคะ หรือความไม่รู้ที่เรียกว่า อวิชชา
อีกนับจำนวนไม่ถ้วน ในทุกซอกทุกมุมของสังคม
ของประเทศ และของโลก....
มิหนำซ้ำ วัดที่ท่านสร้าง โรงเรียนที่ท่านทำ
ด้วยแรงกาย และแรงใจนั้น ก็มิได้หมายความ
ว่าจะต้องตกเป็นของตัวท่าน หรือเลือดเนื้อเชื้อไข
เพราะท่านอิสระ และบริสุทธิ์โดยสิ้นเชิงจากภาระ
เหล่านั้น หากแต่กลับตกเป็นของผู้คนยุคหลัง รุ่น
ต่อ ๆ มา ทั้งที่เป็นพระภิกษุสงฆ์ อุบาสก อุบา
สิกา และฆราวาส ตกเป็นของแผ่นดิน เป็น
ของธรณีสงฆ์ เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาที่
หลวงพ่อฯท่านเคารพเหนือสิ่งอื่นใด
ในวาระที่หลวงพ่อฯ ยังมีชีวิตอยู่นั้น
ท่านไม่เคยละจากสิ่งที่เห็นแล้วว่าเป็นประโยชน์
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการสร้างเสนาสนะ สร้าง
โรงเรียนสำหรับฝ่ายปริยัติ สร้างสถานที่สำหรับฝ่าย
ปฏิบัติ และสร้างคน
และถ้าหากใครได้อยู่ ได้เห็นในช่วงนั้น
จะทราบว่า หลวงพ่อฯท่านไม่เคยหยุดงานอย่าง
หนึ่ง หรือทำงานอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียวเลย
หลวงพ่อฯจะทำทุกอย่างให้เจริญพัฒนา ขนานเดิน
หน้าไปพร้อม ๆ กันทั้งสิ้น เพียงแต่ฝ่ายปฏิบัติ
เท่านั้น ที่หลวงพ่อฯทุ่มเทเหลือเกิน แทบจะทั้ง
วันทั้งคืน แทบทุกลมหายใจก็ว่าได้ อย่างไม่มี
สิ่งใดสามารถเข้ามาเป็นเงื่อนไข หรือข้อต่อรอง
เช่นเดียวกัน..หากถามว่าทำไม..เพื่ออะไร
คำตอบก็คงจะย้ำซ้ำอยู่กับที่ เพราะท่านทราบดี
ว่าหัวใจของการอยู่ดีมีสุข หัวใจของการดำเนิน
ความเจริญของพระพุทธศาสนาและหัวใจของการ
เผยแผ่จะเป็นไปได้นั้นย่อมขึ้นอยู่กับความเข้มแข็ง
ของสมาธิปฏิบัติทั้งสิ้น
หากถามอีกว่าเพราะอะไร... เพราะ
กำลังใจ ขวัญ กำลังกายที่จะสร้างงานทั้งหลายนั้น
กั ล ย า ณ ม ต ร