ข้อความต้นฉบับในหน้า
สงสัยจะมีไวรัส แต่ปรากฏว่าผลออกมาเป็นบวก
คนนั้นก็คงจะใจคอไม่สบายเท่าไรนัก เพราะว่า
จะเป็นที่รังเกียจของสังคมเพื่อนฝูง กลายเป็น
เสมือนบุคคลที่ได้รับคำพิพากษาโทษประหารชีวิต
ให้ตายด้วยโรคเอดส์ ทุกข์ทางใจของมนุษย์นั้น
มากกว่าทุกข์ทางกายด้วยซ้ำไป เพราะมนุษย์
สามารถคิดได้ นึกได้ ฝันได้ และกลัวได้ นัก
วิทยาศาสตร์ก็ยังกลัวกันต่อไปว่า การคิดวิธี
การทดลอง การตรวจสอบยืนแบบใหม่ ๆ ขึ้น
มานั้น สามารถนำไปใช้อย่างไม่มีขอบเขตจำกัด
และนั่นหมายถึงความทุกข์ของมนุษย์อีกจำนวน
ไม่น้อยทีเดียว
ปัจจุบันประเทศที่ทุ่มเทในเรื่องนี้มากที่สุด
ก็คือญี่ปุ่น ซึ่งนักวิจัยได้รับทุนรอนอย่างมหาศาล
เพื่อค้นหาข้อมูลในรายละเอียดมากที่สุดเกี่ยวกับ
โครโมโซม ญี่ปุ่นเป็นประเทศชั้นแนวหน้าที่เดียว
ถ้านำความรู้เช่นนี้ประกอบกับความเชื่อในลัทธิ
ชินโตของญี่ปุ่นแล้ว ก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวมากสำหรับ
โลกในอนาคต หรืออีกประเทศหนึ่งก็คือเยอรมัน
ซึ่งทุ่มเทในเรื่องนี้มากเช่นเดียวกัน และประเทศ
เหล่านี้ก็จะได้รับข้อมูลที่มีสิทธิ์ในการนำไปพัฒนา
สร้างมนุษย์พันธุ์ใหม่ขึ้นมา สังคมมนุษย์ก็จะเข้า
สู่อีกยุคหนึ่ง ซึ่งก็คงจะไม่น่าอยู่เท่าใดนัก เพราะ
สิทธิมนุษย์ชนต่าง ที่เขียนและร่างขึ้นมาใหม่
ให้เกิดประโยชน์กับมนุษยชาติอย่างเต็มที่ ปัญหาที่
๒ ที่จะตามมาก็คือว่า ใครจะเป็นคนควบคุม
และจะใช้กฎเกณฑ์เงื่อนไขอย่างไร ดูเหมือนจะ
เป็นสิ่งที่ยากกว่าการคิดเงื่อนไขในการนำไปใช้
ด้วยซ้ำ ปัญหาที่เกิดขึ้นมาแล้วก็คือว่า ความรู้
เหล่านี้ปัจจุบันหลายชาติรู้ไม่เท่ากัน และแต่
ละชาติก็ไม่มีใครยอมกันและกันเลย ใครจะรู้ว่า
เมื่อถึงขีดหนึ่งแล้ว โลกอนาคตคงจะไม่ใช่โลกที่
น่าอยู่เท่าใดนัก และคงจะไม่ใช่ยุคของพระศรีอาริย์
ที่โครงการ Genom นี้จะไปสร้างอะไรให้ในครั้ง
แรกได้ อาจจะมีวันดีคืนดี ประเทศหนึ่งเกิด
ประกาศตัวขึ้นมาว่า มีมนุษย์พันธุ์ใหม่ที่มีความ
แข็งแกร่งกว่า และกำลังที่จะมาครองโลกทั้งหมด
ก็เป็นได้ ความทุกข์ต่าง ๆ จะเกิดขึ้นมาอย่าง
ไม่มีที่สิ้นสุด แม้จะมีความเจริญก้าวหน้าทาง
วิทยาการเท่าใดก็ตาม เพราะกิเลสและตัณหา
ของมนุษย์นั้น ยังไม่มีที่สิ้นสุด ดูท่าทีของมันจะ
ไม่มีทางลดน้อยลงง่าย ๆ เลย ใครเล่าจะมา
แก้ไขปัญหานี้ การที่จะนำโครงการนี้ไปใช้ประโยชน์
ในอนาคตให้ได้อย่างแท้จริงนั้น ที่ประชุมสัมมนา
ในคืนวันนั้นไม่มีใครให้คำตอบได้
อ่านต่อฉบับหน้า
ซึ่งร่างขึ้นมาด้วยกฎบัตรสหประชาชาติ ก็ถือว่า
เป็นอันโละทิ้งไปได้ทั้งหมด เมื่อเทคโนโลยีนี้ได้
รับการพัฒนาให้ถึงขีดสุดของมัน
- ปัจจุบันนักจริยศาสตร์ของฮาร์วาร์ดก็ยัง
ขบคิดกันในเรื่องโครงการGenomนี้ ยังหาคำตอบ
ไม่ได้ว่า จะทำอย่างไรที่จะนำความรู้เหล่านี้มาใช้
๕๖ ก ล ย า ณ ม ต ร