การพัฒนาจิตใจและการทำความดี : หน้า 81/116

คอยประคับประ คอง อบรมสั่งสอน ชี้แจงให้มีความตั้ง มั่นที่จะทำความดี ไม่หลงใหลไปในทิศ ทางที่ปราศจาก ความดี... มนุษย์ นี้เปรียบได้ดังเหล่า ดอกบัวที่เป็นรูป ดอกที่สมบูรณ์ แต่ ก้านบัวยังไม่แข็งแรงพอที่จะชูดอกทะยานให้พ้น เหนือน้ำ ...มนุษย์บางกลุ่ม มีแสงแห่งปัญญา และดวงใจที่เบิกบานพร้อมรับธรรมะขององค์ พระศาสดา เข้าสู่ศูนย์กลางของกลางใจ แต่ยัง คงต้องอาศัยเมตตาธรรมจากกัลยาณมิตร ชี้แจง ถึงความแยบยลของธรรมะ จึงจะเข้าสู่ศูนย์กลาง ของแสงสว่างภายในกาย และดิ่งลงเข้าสู่ดวง ธรรม... มนุษย์ใดที่มีปัญญาเช่นนี้ พระองค์ ทรงเปรียบไว้ดุจเหล่าบัวที่ชูดอกพ้นเหนือน้า รอคอยโอกาสและเวลาที่จะเผยอกลีบบาน ...มนุษย์จำพวกสุดท้าย ที่มีไม่มากนัก แต่พอจะหาได้ คือผู้ที่เต็มเปี่ยมด้วยบุญที่บังเกิด จากการประพฤติปฏิบัติพร้อมซึ่งการให้ทาน ศีล ที่บริสุทธิ์ และปัญญาอันเลิศที่เกิดจากการปฏิบัติ สมาธิภาวนาสม่ำเสมอ ด้วยปัญญาอันเฉียบแหลมนี้ จึงเข้าใจในธรรมะขององค์พระศาสดาได้โดยง่าย รวดเร็ว และลุ่มลึกไปตามลำดับ ...มนุษย์จำพวกสุดท้ายนี้ พระองค์ทรง เปรียบประดุจดังดอกบัวที่พ้นน้ำ เมื่อต้องรังสี อรุณรุ่งอันอ่อนโยน ชุ่มชื่นด้วยละอองน้ำจะบาน กลีบดอก เผยเกสรสีทองประจักษ์ตา ส่งกลิ่น หอมขจรขจายไปตามกระแสลม การเกิดของมนุษย์นั้น คล้ายคลึงกับ กำเนิดแห่งดอกบัว ด้วยดอกบัวกำเนิดจากโคลนตม มนุษย์กำเนิดท่ามกลางความทุกข์และกิเลสทั้งปวง มนุษย์ในเยาว์วัยจึงเสมือนบัวที่แตกแยกออกจาก เหง้า จมอยู่ในความทุกข์และมลทิน มีโอกาสที่ จะเป็นอาหารของ ปลาและเต่า ยาก ที่จะรอดจากความ มืดทึบของความ ทุกข์... นอกจาก จะได้รับความ เมตตาจากบุพการี ซึ่งเต็มเปี่ยมด้วย คุณธรรมความดี และสายใยเอื้ออา ทรของผู้อาวุโสที่ ผูกพันรวมเป็นครอบครัวที่อบอุ่น เหนียวแน่น ด้วยความรักความเข้าใจ ประคับประคองดรุณ น้อยให้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของการทำความดี เพื่อเติบ โตเป็นบัวดอกน้อยที่ได้รูปงดงาม พร้อมที่จะ ทะยานพ้นผิวน้ำ... พลังของก้านบัวที่จะส่งดอก ตูมให้พ้นน้ำ ต้องอาศัยวันและเวลา ที่หมุนเวียน เข้ามาสู่ชีวิต ซึ่งจะพาโอกาสมาให้ได้เรียนรู้ซึ้ง ถึงความเป็นไปของชีวิต... ชีวิตที่ควรดำรงได้ ด้วยความสุขสงบ ปราศจากซึ่งความอยากมี... อยากเป็น... และอยากได้ทั้งปวง... แต่เต็ม เปี่ยมด้วยอิสระ และความดีได้สอนให้สติถึงขีด ขั้นของความเพียงพอ... ภาพที่ปราศจากความ คับแคบของกิเลส... และใจที่ไม่เคร่งครัดและ เคร่งเครียดกับจังหวะขั้นตอนของชีวิต... ดวงใจ ที่ไม่เร่งรัดกับชีวิต ต้องเป็นใจที่ใสและสว่าง... ความใสของใจเกิดขึ้นจากการกระทำสิ่งที่งดงาม ถูกต้อง ตามคำสรรเสริญขององค์สมเด็จพระสัม มาสัมพุทธเจ้า และเมื่ออานิสงส์ของการทำสิ่งที่ ถูกต้องสะสมอยู่ภายในกลางใจทีละเล็กละน้อย จนบังเกิดเป็นความสว่างกลางกายกลางใจ... แสงสว่างที่บรรเจิดแจ่มใส จนทำให้ใจนั้นสดชื่น และชุ่มชื่นด้วยความดีงาม... ...และความดีได้ สอนให้สติรู้ถึงขีดขั้นของความพอเพียง... คนไทยในอดีต จึงอยู่ร่วมกันแน่นแฟ้น ด้วยความรักสามัคคี เพราะเข้าใจถึงขอบเขตขั้น ตอนของความพอและความเจียมตน... เคารพ ศรัทธาในการทำความดี ได้นำความดีคุณธรรม ก ล ย า ณ ม ต ร ๗๙