ข้อความต้นฉบับในหน้า
ตึกจีนทางเหนือ
ของพระมณฑป
องค์พระ เสียดายฝีมือนี่จ๊ะ พระพักตร์งามมากนะ
นับว่าเป็นพระนอนที่งามที่สุดแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
เชียวล่ะ แล้วที่ฝ่าพระพุทธบาท ยังงามด้วยฝีมือ
ประดับมุกของช่างสิบหมู่ ซึ่งกรมหมื่นภูมินทร์ภักดี
หรือพระองค์เจ้าลดาวัลย์ พระราชโอรสในรัชกาลที่
๓ ทรงกำกับเองด้วยนะ ภาพนั้นเป็นภาพมงคล ๑๐๘
ประการจ้ะ
๑๐
ระหว่างเสาประธานในพระวิหารรอบองค์
พระนอนนั้น มีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เป็นพระ
พุทธรูปประจำวันพร้อมโต๊ะหมู่บูชา ใครเกิดวันไหน
ก็บูชาองค์นั้นว่างั้นเถอะ ตรงหน้าพระประจำวัน
ยังมีเซียมซีให้คนมาเสี่ยงอีกด้วย แล้วทีนี้เบญจ์คง
เข้าใจนะว่าทำไมฉันจึงจำไม่ได้ว่าเสี่ยงได้เบอร์อะไร
ใจความว่ายังไงบ้าง ก็วันนั้นฉันไหว้พระเกิน
แห่งภายในวัดโพธิ์นั้นแหละ ฉันก็เสี่ยงเซียมซีทุกแห่ง
นะซิจ๊ะ อ้อ! ฉันยังไปแลกเศษสตางค์อันละหนึ่งสตางค์
มา ๑ ขันน้อย ๆ หยอดตามบาตรที่ตั้งเรียงราย
ทาง จะบอกว่าเกิดวันไหนต้องหยอดกี่บาตร เสียง
สตางค์กระทบก้นบาตรดังก๊องแก๊ง ๆ เพราะดีเหมือนกัน
ฉันเห็นชาวญี่ปุ่น จีนไต้หวัน จีนสิงคโปร์ ก็หยอด
เหรียญเหมือนกัน เขาคงจะเข้าใจเรื่องการสะเดาะ
เคราะห์ตามที่ไกด์บอกอยู่บ้างเหมือนกันกระมัง ก็
เขานับถือศาสนาพุทธนี่นา ว่านึกสนุกก็ไม่รู้ ฉัน
ไม่ได้สัมภาษณ์เขา แต่พวกฝรั่งดูจะงง ๆ อยู่ แหม่ม
แก่ ๆ บางคนคงนึกสนุกมากกว่าเข้าใจหรือศรัทธา
ก็ไปแลกสตางค์มาลองหยอดดูบ้าง เสียงดังก้อง
แก๊ง ๆ ไม่ขาดสาย คงจะดังเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่า
พระวิหารจะปิดตอน ๕ โมงเย็นกระมัง
- อ้อ! ภายในพระวิหารพระนอนมีภาพ
จิตรกรรมฝาผนังด้วยจ้ะ ตรงระหว่างช่องหน้าต่าง เป็น
เรื่องสาวิกาเอตทัคคะ ๑๓ องค์ อุบาสกเอตทัคคะ
๑๐ คน อุบาสิกาเอตทัคคะ ๑๐ คน ตัวแผ่นจารึก
หลุดหายไปหลายแผ่น บางแผ่นจารึกดูจะติดไขว้เขว
ไม่ตรงกับภาพก็หลายแผ่น สงสัยว่าเวลาซ่อม
ช่างจะสับสนไม่ได้เขียนเรียงเบอร์เอาไว้ จึงติดผิดก็
ได้ หลายภาพได้ซ่อมเขียนใหม่คราวซ่อมเตรียม
ฉลองกรุง ๒๐๐ ปี แต่บางภาพก็เลื่อนหมดจน
ซ่อมไม่ได้ เพียงรักษาส่วนที่เหลือไว้เท่านั้น ๆ ก็ยัง
ดีกว่าเอาปูนโบกทับ
เบญจา ง่วงเต็มแก่แล้วล่ะ ขอจบก่อนนะจ๊ะ
รัก
ลักขณา ศกุนะสิงห์
อ่านต่อฉบับหน้า
กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๙