หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ : หน้า 84/116

หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญที่รู้จักกันดีนั่นเอง - นับตั้งแต่วาระที่ย่างเข้าสู่เพศบรรพชิต หลวงพ่อวัดปากน้ำ มิเคยขาดความเพียรที่จะ หาหนทางแห่งความสุขดังที่กล่าวไว้ข้างต้น และ โดยมิได้ตั้งความปรารถนาแห่งความสุขนั้นไว้ เพื่อตัวหลวงพ่อเองแต่เพียงผู้เดียว หากแต่ตั้ง ความปรารถนาไว้สูงส่ง เพื่อจะนำหนทางแห่ง ความสุขที่หาได้มาเป็นของขวัญชิ้นพิเศษสุดแก่ มวลมนุษย์ ผู้ยังเวียนผุด เวียนตายอยู่ทั้งหลาย เพื่อช่วยให้พ้นจากทุกข์ที่บีบกระหวัดรัดแน่นอยู่ ในชีวิตของคนทั่วไป ด้วยภาระของการที่ต้อง หากินหาใช้ ที่พาไปสู่การแก่งแย่ง เอารัดเอา เปรียบ ชิงดีชิงเด่นซึ่งกันและกัน กระทั่งกลาย เป็นกฎของสังคม ของโลกมนุษย์ กลายเป็น ความเคยชินที่เกือบทุกคน ไม่มีโอกาสรู้เลยว่า นั่นคือต้นเหตุแห่งความทุกข์ที่ทุกคนได้รับอยู่ เหมือน ๆ กัน คล้าย ๆ กัน ไม่ว่าจะยากดี มีจน แล้วในที่สุด คืนวันเพ็ญกลางเดือน ๑๐ ณ อุโบสถ วัดโบสถ์ ตำบลบางคูเวียง วันที่ หลวงพ่อฯตัดสินใจนั่งสมาธิถวายชีวิตว่า หาก ไม่บรรลุหนทางแห่งความสำเร็จ จะไม่ยอมลุก จากที่นั้นอีกเลย ก็ได้มาถึง และด้วยวิชชาธรรมกายของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าที่หลวงพ่อวัดปากน้ำเข้าถึงในวันนั้น ที่ทำให้หลวงพ่อฯเต็มความหวัง เปี่ยมด้วยพลัง ใจและกาย ที่จะวางหนทางแห่งความสุขให้กับ คนไทยทุกคน และมวลมนุษย์ด้วยการเผยแผ่ ชนิดที่เรียกว่า พลีกาย ถวายชีวิต ทั้งองค์ หลวงพ่อและ หมู่ลูกศิษย์ลูกหา ไม่ว่าจะเป็น พระภิกษุ หรือว่าอุบาสก อุบาสิกา ไม่ว่าจะ เป็นผู้ที่อยู่ในศีลห้า หรือศีลแปด เป็นฆราวาส หรือว่าแม่ชี และตาผ้าข้าว ความเข้มแข็งในการสร้างงานเผยแผ่ พระพุทธศาสนาด้วยการสอนให้พระภิกษุสงฆ์ อุบาสก อุบาสิกา และฆราวาสทั่วไป ได้รู้ ได้เห็น ได้เข้าถึง ได้สัมผัส ความสุข ความใสสว่าง และหนทางที่เปิดกว้างของการทำสมาธิ หลวงพ่อวัดปากน้ำนั้น เป็นที่รู้ดี เข้าใจดี สำหรับ หมู่ลูกศิษย์ และคนใกล้ชิด...เช่น ของ การทำสมาธิระดับสูง ที่ทำกันตลอดทั้ง ยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่มีเว้น ด้วยการผลัดเวรกันเข้าไป ๔๒ ก ล ย า ณ ม ต ร