การเป็นบรรพชิตและสมณะ : หน้า 16/146

จึงเป็นบรรพชิตใต้ เป็นสมณะได้ ถ้ายังเบียดเบียนยังฆ่าสัตว์อื่นอยู่เป็น บรรพชิตไม่ได้ เป็นสมณะไม่ได้ พวก เราเหล่านักบวชเป็นภิกษุ สามเณร เป็นอุบาสกอุบาสิกา ก็เว้นขาดแล้ว จากการเข้าไปฆ่า หรือการเบียด เบียนผู้อื่นสัตว์อื่นไม่มีแก่เราแล้ว จึง เป็นนักบวชได้ เป็นสมณะได้ ถ้าว่า ยังมีเข้าไปฆ่า เช้าไปเบียดเบียนอยู่ เป็นนักบวชเป็นสมณะไม่ได้ นี่ต้อง จ๋า เป็นตำรับตำราทีเดียว ข้อตายตัว ทีเดียว ข้อสั้นที่สุด ง่ายที่สุด จึง แล้วไม่มีพิรุธละ เอาเป็นข้อวัตรปฏิฯ บัติได้ทีเดียว อดทนอะไร เกิดขึ้น ให้เราสูงขึ้น ให้เขาต่ำลง ให้เราดี กว่าเขาไา นี่ทากอภิชฌา ทยาบาท มิจฉาทิฏฐิ ทั้งแน เกินตัวไปได้ ถ้าดีกว่าตัว เกินตัว ก็ ให้วิบัติพลัดพรากไปเสียโดยวิธีอย่าง ใดอย่างหนึ่ง ด้วยเหลี่ยมโกงอย่าง ใดอย่างหนึ่ง เกิดขึ้นจากความพยา บาท ขนดี แปลว่า ความอดทน มิจฉาทิฏฐิ เห็นผิดจากทำ อดทนต่อความโลภที่ นองคลองธรรม เทืนผิดจากความ อดทนต่อความหลงที่เกิด จริงค่า ลังสอนของพระพุทธเจ้า ที่ ขึ้น นี่ไม่ใช่ของง่าย อดทนต่อความ เรียกว่าเป็นมิจฉาทิฏฐิ ทสวตฺถุกา โกรธที่เกิดขึ้น อดทนต่อความโลภ มีวัตถุสิบ ให้ทานไม่มีผล บูชาใหญ่ ความอยากได้สมบัติของคนอื่นมา ไม่มีผล บูชาน้อยไม่มีผล เหล่านี้ เป็นของของตัว อดทนต่อ อภิชฌา เป็นต้น นี่เป็นมิจฉาทิฏฐิ อภิชฌา คือความเพ่งอยากได้สมบัติของคน พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ นี่แหละเป็น ตัวสำคัญนัก ถ้าเกิดขึ้นกับหญิงชาย ผู้ใดแล้ว คำว่า “หญิงชาย" นั้นเป็น ที่อิดหนาระอาใจของคนอื่นทีเดียว อื่นมาเป็นของตัว ไกลออกไปจาก ความโลภ อยากออกไปจากความ โลภอีก อยากหนักออกไป อดทนต่อ ความโลภหนักละเอียดเช้าไป อภิช ฌา มันเป็นธรรมของมนุษย์ ความ เพ่งอยากได้สมบัติของคนอื่นมาเป็น ของของตัว เกลียดชังทีเดียว ไม่อยากเข้าใกล้ ไม่อยากคบค้าสมาคม นี่ต้องคอย กระมิดกระเมี้ยนให้ดีนะ อภิชฌา อย่าให้มันโผล่เช้ามาในใจได้ ถ้าโผล่ เช้ามาก็น่าเกลียดนักเชียว มันเป็น ตัวขโมย พยาบาทก็เหมือนกัน ถ้า อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ มันเป็นธรรมของมนุษย์ พยาบาท หมายมาดให้เขาถึงความวิบัติพลัด โผล่ขึ้นในสันดานของบุคคลผู้ใดละก็ พรากทีเดียว ไม่ให้ดีกว่าตัว ไม่ให้ คอยระวังนะ โผล่ขึ้นมาแล้วไม่เอา ออกเขาเกลียดทีเดียว ให้มันสิงอยู่ ไม่ได้ มิจฉาทิฏฐิเห็นผิดจากคลอง ธรรมก็สำคัญ ถ้าโผล่ขึ้นก็ให้รีบเอา ออกเสียทีเดียว อย่าให้นอนแรงอยู่ ได้ ถ้านอนอยู่ในใจละก็เสียผู้เสียคน ทีเดียวนะ อภิชฌา พยาบาท มิจฉา- ทิฏฐิ นี่เป็นธรรมของมนุษย์แท้! เราก็โผล่บ่อยเสียด้วย หญิงชายผู้ ใดไม่ว่าโผล่บ่อยด้วย อภิชฌา พยา บาท มิจฉาทิฎฐินะสำคัญนักทีเดียว อภิชฌา คือความเพ่งอยาก ได้สมบัติคนอื่นมาเป็นสมบัติของตัว โดยเราเพ่งว่า ขอให้ถูกลอตเตอรี่ให้ รวยสักทีเถอะ ให้ถูกล๊อตเตอรี่สักที เราจะรวยยกใหญ่หละ นี่เพ่งอยาก ได้สมบัติของคนอื่นมาเป็นชองตัว อย่างนี้ นี่ก็เป็นอภิชฌาเหมือนกัน เพ่งอยากได้สมบัติก้อนใหญ่มาเป็น ของตัว ได้มาลอยๆ! ด้วย นี่แหละ อภิชฌาแท้ๆ! เชียว ไม่ให้ใครหละ พยาบาทละ ขออย่าให้คนอื่นถูก สีอตเตอรี่เบอร์หนึ่งเสีย ให้เราถูก คนเดียวเถอะ นั้นแน่พยาบาท พอ อยากจะได้สมบัติก้อนใหญ่ก็เข้าป้อง กัลยาณมิตร QG V มีนาคม ๒๕๔๐