คุณค่าของนิทานกับการสอนคุณธรรม : หน้า 57/146

มีนาคม ๒๕๕๐ คุณค่าของ นิทาน กับการสอนคุณธรรม ต่อจากฉบับที่แล้ว 3 หรับในเรื่องของการพูด พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายัง ทรงขยายความเอาไว้อีกว่า ไม่แต่เพียงไม่พูดเท็จ เท่านั้น ถ้าคนดีจริงๆ แล้วต้องไม่พูดเท็จ ไม่พูดคำ หยาบ ไม่พูดเพ้อเจ้อ “น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง ไม่พูด ส่อเสียด คนพูดส่อเสียดนี่พูดจริงนะ แต่ว่าพูดในสิ่งที่ไม่ควร พูด ไม่สร้างสรรค์ คนอื่นเขาว่าไง “เย้อ มาอบรมที่นี่หลายวันนี่ฉันแทบตายเลย" ‘ทําไมล่ะ?’ “ยายนั่นกลิ่นตัวแร้งแรง” เรื่องจริงไหม จริง แต่จริง ก็ไม่ควรจะพูดหรอก พอดีเอาไปพูดเข้า แม่นั่นเขาก็ตอบ กลับมา ก็พอกันน่ะแหละ อ้าปากพูดทีไรกลิ่นอย่างกะหมา เน่าออกจากปากเลย เอาละซิทีนี้ แล้วไอ้เจ้านี่ก็นำมาบอก “เขาว่าเธอนะ ปากกลิ่นอย่างกะปากหมาเน่า ไอ้นี่บอกว่ายายนั่นกลิ่นตัว แรง” ผลสุดท้ายไอ้คู่นี้ทะเลาะกันจนได้ มันเป็นความจริง แต่ไปพูดทำไมเล่า ไปพูดทำไม อย่างมากอยากจะบอกให้รู้ กัลยาณมิตร