การปกป้องบ้านด้วยบุญ : หน้า 96/146

เปิดประตูรั้วบ้านก็แทบช็อค เพราะบ้านเปิดประตูหน้าต่างไว้ทุก ไม่ต้องทิ้งไว้ให้ลูกหลานทะเลาะวิวาท บาน เปิดไฟ เปิดพัดลมอีกต่างหาก ท่านคิดว่า ขโมยคงขนของ ไปจนเกลี้ยงบ้านแล้ว รู้สึกก้าวเดินไม่ออก เขาอ่อนทรุดนั่งลง เหมือนหัวใจจะหยุดเต้น ให้ลูกสาวเข้าไปก่อน เสียงลูกร้องบอกว่า ไม่มีอะไรหายเลยค่ะแม่ จึงค่อยมีกำลังเดินเข้าบ้าน แล้วนึกได้ว่า ก่อนออกจากบ้านลืมปิดทุกอย่าง ผู้เล่ามายืนยันให้ฟังว่า ต้องเป็นอานุภาพบุญที่ท่านเคารพ บูชาหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ คุ้มครองดูแลบ้านท่าน ป่าไม่ได้ขัดคอ ว่าบังเอิญขโมยมันไม่รู้ คุณฟังป่าเล่าแม้จะเชื่อก็ไม่ควรประมาท นะคะ วิธีที่ดีที่สุดไม่ใช่ฝากบ้านไว้กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ควรมีของ มีค่าอะไรไว้ในบ้าน เอาแค่ของใช้จำเป็นเช่น หม้อข้าว เตารีด พัดลม ฯลฯ อะไรท่านองนั้น พอแล้ว ไปไหนจะได้ไม่ต้องห่วงบ้าน ป่าพูดนี่เรื่องจริง สมัยป่ามีทองเก็บไว้ในบ้าน ไปไหนก็ห่วง บ้าน อยู่ในบ้านยังห่วงกุญแจตู้ พอบริจาคสร้างรูปหล่อทองคำ หลวงพ่อวัดปากน้ำไปหมด ค่อยโล่งไป แต่ยังโล่งไม่หมด ยังมี เครื่องเงินอีกหลายชิ้น เมื่อ ๒๑ ก.พ. ๒๕๕๐ หล่อพระธรรมกาย เงินหนักหนึ่งหมื่นสี่พันกิโล ตอนนี้บริจาคเครื่องเงินทุกชิ้นไปแล้ว ดีจัง อิสระฟันห่วง ยังเหลือแต่เครื่องทองเหลืองอยู่กองพะเนิน เมื่อไหร่วัดจะหล่ออะไรด้วยทองเหลือง ทีนี้จะได้หมดของมีค่าทุก ชนิด ไม่ต้องกลัวขโมยเลยหละ เอาอย่างป่าเถิดนะคะ เราเอาทรัพย์ติดตัวเราไปชาติหน้าเลย กัลยาณมิตร ๙๖ มีนา คม ๒๕๔๐ แย่งชิงกัน ไม่ต้องกลัวตายแล้วไม่มี ใครเผา ตายที่ไหน คนตรงนั้นเขาไม่ ปล่อยให้เหม็นบ้านเขาหรอกค่ะ เขา ไม่อยากเผา มูลนิธิการกุศลหลายแห่ง รับเผาให้อยู่แล้ว จะห่วงท่าไม ยิ่งถ้าเราเป็นคนมีความดีมากๆ ใครมากราบศพแล้วได้โชคได้ลาภ คน ยังไม่ยอมเผากันเลย เอาไว้กราบ กลาย เป็นคนตายเลี้ยงคนเป็น ตัวอย่างที่วัด ปากน้ำภาษีเจริญไงคะ ศพหลวงพ่อ ท่านเลี้ยงลูกๆ ท่านมาจนทุกวันนี้ ขอให้ชีวิตของเราเดินตามรอยเท้า ครูบาอาจารย์ อยู่ให้ผู้คนกราบไหว้ ตายแล้วมีแต่คนบูชา คะ ป่าขอจบเรื่องคุยครั้งนี้ แค่นี้นะ สะ-หวัด-ดี add ons วั