ครอบครัวของคุณกมล-คุณยุพาภรณ์ : หน้า 47/146

กมล-ยุTMรณ์ หรวโรจชาบุญ เวาไม่ทิ้ปลูกนัขปและเพื่อชพอป สมพิษธเพ ครอบครัวของ คุณกมล-คุณยุพาภรณ์ พรวโรจนาบุญ เป็นครอบครัวเล็กๆ ที่ก่อร่างสร้างตัวด้วยความรู้ความสามารถใน สาขาวิชาชีพที่ร่ำเรียนมา และทุนทรัพย์ที่มีอยู่จำกัด จากกิจการ ภายในเล็กๆ ได้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นบริษัทรับสั่งท่า เฟอร์นิเจอร์ ออกแบบตกแต่งภายใน ในนาม บริษัทโมเดิร์นไนน์ ดีไซน์ จำกัด ซึ่งประกอบด้วยบุคลากร ๒ ส่วนคือ ส่วนช่างท่า เฟอร์นิเจอร์ ซึ่งประจำอยู่ฝ่ายโรงงาน และพนักงานซึ่งประจำ อยู่ฝ่าย ori106 อันได้แก่ ฝ่ายออกแบบตกแต่ง ฝ่ายบัญชี ฝ่าย ธุรการ และฝ่ายติดต่อลูกค้า เป็นต้น ในชีวิตการทำงานทุกๆ วันของคุณกมลแตะคุณยุพาภรณ์ บางครั้งก็วาบรื่น บางครั้งก็พบเจออุปสรรคทั้งในด้านดีและร้าย สลับกันไป เช่น ประกอบการอื่นๆ แต่การทำงานก็สามารถผ่าน พ้นอุปสรรคไปได้ด้วยดี เพราะเจ้าของกิจการทั้งสองคนคือ ทั้ง คุณกมลและคุณยุพาภรณ์ต่างมีดวงใจเป็นหนึ่งเดียวกัน คือทุก บาททุกสตางค์ที่เป็นกำไรคงเหลือจากหักลบรายจ่ายอื่นๆ ออกไป แล้ว ด้วนเป็นกำไรที่ฝากฝังไว้ในพระศาสนา เป็นอริยทรัพย์ที่ จะติดตามเขาทั้งสองคนไปข้ามภพข้ามชาติ “ในการทำงานของเราทั้งสองคน จะใช้วิธีไม่ประมาทใน บุญ ทั้งทำทาน รักษาศีล แล้วก็จะนั่งสมาธิอย่างต่อเนื่องสม่ำ เสมอทุกๆ วันไม่ขาดเลย อาทิตย์ต้นเดือนไม่เคยขาดเลยทั้งงาน บุญใหญ่ทุกบุญของวัดยิ่งขาดไม่ได้ ทำบุญทุกอย่างที่วัดมีให้ทำ” คุณยุพาภรณ์ นอกจากจะทำหน้าที่แม่บ้านในฐานะภรรยา ที่แสนดี คุณแม่ลูกสองของครอบครัวแล้ว เธอยังได้ทำหน้าที่ เป็นผู้ตรวจบัญชีเงินในบริษัทอีกด้วย และเนื่องจากหน้าที่นี้เอง ทำให้เธอและสามีได้สร้างบุญใหญ่ ควบคู่ไปกับการขยายงานใน บริษัท เธอเล่าใหฟังว่า “ตัวของดิฉันเอง เริ่มเข้าวัดตั้งแต่เป็นกรรมการบริหาร ชมรมพุทธฯ สมัยเรียนอยู่ที่วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ได้ทำบุญ เริ่มต้นเพียง 90บาท ๒๐บาท สมัยยังเรียนอยู่ต้องแบ่งเงินไว้ สำหรับการเรียน ที่เหลือก็ทำบุญ ซื้อที่ดินถวายวัด ก็ตารางวา ละ ๖๒ บาท และที่ไม่เคยลืมเลยก็คือร่วมบุญแผ่นปูนสร้างสภา ธรรมกาย เป็นประธานทอดกฐินยาบ้าของวัดไปเรื่อยๆ มีมากก็ ทำมาก มีน้อยก็ท่าน้อย แต่เราทำด้วยใจศรัทธา มีกำลังแรงกาย ก็ช่วยงานพระศาสนาไปเท่าที่จะช่วยได้ จนกระทั้งแต่งงาน ประกอบอาชีพเป็นหลักเป็นฐาน ก็ไม่เคยลืมที่จะทำบุญเตย พอ เริ่มตั้งบริษัท ตรวจบัญชีดูจะรู้มีเงินเหลือเท่าไร พอจะทุ่มท่าบุญ ได้แค่ไหน บุญใหญ่ที่ทุ่มเต็มที่ครั้งแรกก็เริ่มตั้งแต่กฐินคุณยาย ๖ พฤศจิกายน ๒๕๓๙” เล่าจบเธอก็หันไปสบตาสามีเป็นเชิงถาม คุณกมลว่าจำได้ไหม คุณกมลจึงกล่าวเสริมขึ้นว่า “ช่วงที่สร้างบุญใหญ่ครั้งแรก ก็เหมือนลองผิดลองถูกคือ พอมีกำไรจากกิจการขึ้นมาบ้าง ก็ต้องเก็บส่วนหนึ่งไว้สำหรับ การลงทุน แต่ก็ไม่ลืมเรื่องการทำบุญเพราะถ้าจะรอให้รวยแล้ว ค่อยท่าก็ไม่ถูก แล้วถ้าหากเราไม่รวย แต่เราตายเสียก่อน เรา ก็หมดโอกาสเลย ตอนนี้เรามีกำลังเท่าไรก็แบ่งส่วนมาท่า บุญ ก็ท่าไป กิจการงานก็ทำไป ธรรมะก็นั่งไป พยายามท่านเต็มที่เท่า ที่ฐานะในตอนนั้นของเราจะทำได้ ก็มีงานเข้ามาให้ท่าตลอด เวลา แม้ว่าบางครั้งจะมีอุปสรรคก็ผ่านได้ ส่วนหนึ่งก็คือบุญ ช่วย อีกส่วนหนึ่งก็ใช้ปัญญาแก้ไข บุญจากที่เราทำอย่างต่อ เนื่องก็ทำให้มีปัญญาแก้ไขอุปสรรคปัญหาได้สุขุมรอบคอบ เจอ ปัญหาก็ค่อยคิดค่อยแล้กันไป ปัญหาบางอย่างที่ยังแก้ไม่ได้ ก็ ต้องรอไว้ก่อน” กัลยาณมิตร ๔๕ มีนาคม ๒๕๔๐